
حجتالاسلام سید حسین سیدی ثانی، دبیر ستاد تفسیر قرآن در آذربایجان شرقی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی اظهار کرد: منظور از توکل سپردن کارها به خدا، و اعتماد بر لطف اوست، زیرا «توکل» از ماده «وکالت» به معنى انتخاب وکیل و اعتماد بر دیگرى است؛ بدیهى است هر قدر وکیل توانایى بیشتر و آگاهى فزونتر داشته باشد شخص موکل احساس آرامش بیشترى مىکند و از آنجا که علم خدا بىپایان و تواناییش نامحدود است هنگامى که انسان توکل بر او مىکند آرامش فوقالعاده احساس مىکند در برابر مشکلات و حوادث مقاوم مىشود و از دشمنان نیرومند و خطرناک نمىهراسد در سختیها خود را در بُن بست نمىبیند و پیوسته راه خود را به سوى هدف ادامه مىدهد.
وی خاطرنشان کرد: توکل، اعتماد قلب در امور بر خدا است به طوری که بندگان جمیع امور خویش را بر خداوند حواله دهند و از هر نیرو و قدرتی دیگر در امور خویش تبری جویند و تنها به یک قدرت وابسته باشند و او خدا است و تنها او را اساس عمل و تاثیر بدانند و اگر برای انسانهای مومن در حوزهء عملیات روحی و جسمی، فردی و اجتماعی خویش چنین حالتی پیش آید اینان "متوکلین"به خدا به شمار میآیند.
حجتالاسلام سیدی ثانی با استناد به آیه شریفه 23 سوره مائده افزود: قرآن مجید در موارد مختلف و متعددی توکل بر خدا را از ویژگیهای افراد با ایمان میداند و میفرماید: «و علی الله فتوکلوا ان کنتم مومنین؛ بر خدا توکل کنید اگر ایمان دارید»؛ چراکه خداوند غالب و دانا است و توکل فقط به موجودی سزاوار است که غالب و دانا باشد.
وی گفت: جالب این است که این حقیقت را خداوند در دو مورد یکی در سوره شعرا آیه 217 و دیگری در سوره انفال آیه 2 به صراحت چنین بیان میکند: «و توکل علی العزیز الرحیم»
مدیر حوزه علمیه ولی عصر(عج) تبریز اظهار کرد: امیرالمومنین(ع) درباره توکل میفرماید: «من توکل علی الله ذلت له الصحاب و تسهلت علیه الاسباب و تبوء الخفض و الکرامه؛ هر کس بر خدا توکل کند سختیها برای او نرم و آسان و اسباب و وسیلهها برایش فراهم شود و در راحت و وسعت و کرامت جای گیرد.»
وی با تعریفی از توکل افزود: توکل یعنی انسان همیشه به آنچه مقتضای حق است عمل کند و در این راه به خدا اعتماد کند که خداوند حامی و پشتیبان کسانی است که حامی و پشتیبان حق میباشند، توکل تضمین الهی است برای کسی که همیشه حامی و پشتیبان حق است.
حجتالاسلام سیدی ثانی ربوبیت خداوند را از عوامل توکل به خدا دانست و ادامه داد: یکی از علل توکل به خداوند، ربوبیت او است از این جهت که خداوند صفت «ربوبیت» را دارد و بندگان عبودیت، پس بندگان که عاجزند و محتاج، ناچار نیازمند پروردگار میباشند و شایسته است که بندگان توکل به او کنند و در سوره توبه آیه 129 فرموده است: «فان تولوا فقل حسبی اللّه لا اله الاّ هو علیه توکلت و هو رب العرش العظیم؛ اینان اگر از تو اعراض کردند پس بگو که تنها خداوند در کفایت امور من کافی است و جز او موجودی نیست و بر او توکل کردم و او آفریننده عرش عظیم است.»
مدیر حوزه علمیه ولی عصر(عج) تبریز گفت: در برخی از آیات، متعلق توکل تنها «الله» قرار داده شده است، اشاره به اینکه «خدا بودن» به تنهایی در پناه او و توکل به او کافی است؛ زیرا الله ذاتی است که تمام صفات کمال در او جمع شده و این صفت جامع جمیع کمالات بودن خداوند است، برای اینکه انسان ضعیف به او توکل کند تا در اثر اتصال به منبع قدرت دارای قدرت انجام کاری شود.
وی همچنین از فرموده خدای متعال در سوره طلاق گفت و خاطرنشان کرد: قرآن کریم در سوره طلاق آیات 2 و 3 میفرماید: «و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب و من یتوکل علی الله فهو حسبه، ان الله بالغ امره قد جعل الله لکل شی ء قدرا؛ هرکس پرهیزکاری کند، خداوند راه خروجی برای رهایی وی از مشکلات قرار میدهد و از طریقی که گمان ندارد روزیش را میرساند و هر کس بر خدا اعتماد کند و کار خود به وی واگذارد، خدا برای او کفایت است. همانا خدا فرمان خویش را به نتیجه میرساند و آنچه را که بخواهد تخلف ندارد. راستی که خدا برای هر چیزی قدر و اندازه ای معین کرده است». لذا خداوند متعال در بسیاری از آیات قرآن کریم بر امر تقوا و توکل بندگان به ذات اقدسش تأکید فرموده است؛ چراکه قانون تقوا و توکل فوق همه قوانین دنیوی و حاکم بر همه آنهاست.