زبان دوستی نجابت را در این دیار ماندگار می‌کند

کمی مهربانی و دوستی می‎خواهد و زبانی صمیمانه که از چیزهایی بگویند که درباره‎اش نظرات مختلف و متقاوت است و برخی از مواقع به شیوه‎ای نادرست و غلط از آن دفاع شده است و زمانی نیز به‎راحتی از کنار بی توجهی به آن گذشته‎ایم.

شاید خیلی‎ها بگویند که هر چقدر هم برای جوان امروز از حجاب و پوشش دینی بگویی نمی‎پذیرد و هر آنچه دلش بخواهد انجام می‎دهد، در حالی‎که اگر زبان گفت‎وگو با جوان خانواده، فامیل و دوست صادقانه و صمیمانه باشد تأثیرپذیری کلام نیز بالا می‎رود.

نمی‎خواهد برای تبیین واجب الهی که فطرت انسان نیز بر آن مهر صحت می‎گذارد از الفاظ سنگین و ثقیل استفاده کنیم، درست هم نیست زمانی هم که جوان آماده گفت و سخن نیست برایش از چرایی‎های ضرورت حجاب بگوییم.

اگر می‎خواهیم حجاب و پوشش دینی را مطرح کنیم باید از زبانی استفاده کنیم که برای جوان قابل لمس باشد، کافی صمیمانه برایش مصداق بیاوری که نفع تو، زندگی تو و آینده‎ات در انتخاب پوششی است که خداوند از تو می‎خواهد.

جوان تیزهوش است، نمونه می‎خواهد از تأثیراتی که بی‎توجهی به بایدها و نبایدهای دینی در رابطه با جنس مخالف در زندگی می‎گذارد. حجت‎الاسلام قرائتی در مثالی زیبا می‎گوید، لذت افطاری بی‎شک از نهار بیشتر است چون افطاری بعد از چند ساعت ریاضت به دست می‎آید و در ارتباط با نامحرم هم شرایط همین‎گونه است.

کسی که همسرش را بعد از چند سال نجابت و پاکدامنی به دست می‎آورد بی‎شک زندگی برایش جذاب‎تر و دلنشین‎تر از کسی که رابطه و گفت‎وگوی بی‎محابا با نامحرم را قبل از زندگی مشترک لمس کرده است. هرچه را راحت به دست آوری لذتش به راحتی می‎رود.

گاه باید صادقانه از جوان پرسید اگر حریم محرم و نامحرم حفظ نشود باز هم تمایل برای ازدواج و داشتن شریک زندگی وجود خواهد داشت؟ اگر زیبایی‎های یک زن همه‎جا به نمایش گذاشته شود آیا دیگر جذابیت‎های یک زن برای شوهرش قابل توجه خواهد بود؟

آری! گاه با یک مثال ساده می‎توان چرایی ضرورت حجاب گفت بدون آنکه سرزنش، توهین، بی‎احترامی و بی‎توجهی به کرامت انسانی رخ دهد. جوان هوشمند نیز وقتی درک کند که با زبان دوستی و صمیمیت با او سخن گفته می‎شود دیگر از لجبازی‎ها و لجاجت‎ها در رفتار او اثری نخواهد بود.

بی‎شک یکی از مؤثرترین راه‎های نهادینه کردن حجاب در جامعه همین گفت‎وگوهای مستقیم و چهره به چهره است. چرا که در این رابطه‎هاست که از حرف‎های دل جوان با خبر می‎شویم و از شبهات در ذهن او مطلع می‎گردیم.

ما به دنبال ترویج حجابیم اما فراموش می‎کنیم که بعد از سالیان سال هنوز کتاب مؤثر و پژوهش‎محور قابل توجه در حوزه حجاب، کتاب شهید مطهری است و نویسندگان ما هنوز آنطور که باید و شاید در این زمینه کار جوان پسندی ارائه نکرده‎اند.

اگر می‎خواهیم نجابت همچنان گوهر قابل افتخار جوانی ایرانی باشد، باید از هنرمندان بخواهیم که آثاری تولید کنند که حدیث امام علی(ع) که می‎فرماید: «الحیاء الجمیل؛ حیاء زیباست» را به تصویر بکشد.

آری! باید به گونه‎ای دیگر برای ماندگاری نجابت در این سرزمین تلاش کرد.

حکیمه بهمن‌زاده/ خراسان جنوبی