تسلیت به خانوادههایی که پارچهنوشتههای خیرمقدمشان سیاهپوش شد
گروه اجتماعی: سخت است که پارچه نوشتههای خوشامد گویی جایش را با پارچه مشکی تسلیت عوض کند اما هموطن عزیز دلت را در این روزها به جای مادران و پدرانی بگذار که جوانان رعنایشان را عازم جبههها کردند و خیلیهایشان هنور نشانی از آنان نیافته اند، شاید اینگونه آرام بیابی.
نمیدانم چه واژهای را به کار گیرم تا اندکی دل داغدارت را تسکین دهد، میدانم این روزها منتظر بودی تا پدر، بردار و یا همسرت از سفر خانه خدا برگردد و بگوید جایت خالی، در مسجد النبی، کنار حجر اسماعیل و عرفات برایت دعا کردم.
میدانم با چه ذوق و شوقی منتظر بود تا بیاید، با نگاهی مهربانه با او سلام دهی و او برایت از خاطرات طواف خانه خدا، اشکهای کنار بقیع و مناجات در روز عرفه برایت بگوید و تو نیز در لابهلای گفتههای دلنشین او از حرمالهی خود را کنار مسجدالحرام حس کنی.
حال نیز باید منتظر باشی، نه در انتظار حاجی از مکه برگشتهات، بلکه باید با چشمانی خیس از اشک و دلی داغدار صبر کنی تا پیکر عزیزت را به تو تحویل دهند و به جای اینکه بنشینی تا او از بقیع و مکه و عرفات بگوید کنار مزارش برای مظلومیتش ناله سر دهی.
شاید هم هیچ واژهای نمیتواند عمق فاجعهای که برایت رخ داده را تسکین دهد، اما بیندیش که عزیزت در حالی آسمانی شد که در لباس سپید احرام بود و بیشک خداوند به ندای لبیک الهم لبیک او پاسخ دادهاست.
سخت است که پارچه نوشتههای خوشامد گویی جایش را با پارچه مشکی تسلیت عوض کند اما هموطن عزیز دلت را در این روزها به جای مادران و پدرانی بگذار که جوانان رعنایشان را عازم جبههها کردند و خیلیهایشان هنور نشانی از آنان نیافته اند، شاید اینگونه آرام بیابی.
اگر چون مادر قاری عزیزمان محسن حاجی کارگر قاری بین المللی کشورمان جوانت در این حادثه تلخ آسمانی شد برای دلت روضه علی اکبر بخوان، از عباس بن علی بگو شاید اندکی از دردهایت آرام بگیرد و تسکین پیدا کنی.
خداوند تسکین دهنده و آرام بخش قلبها در قرآنش میگوید«وَمَن یَخْرُجْ مِن بَیْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللّهِ وَکَانَ اللّهُ غَفُورًا رَّحِیمًا و و هر کس به قصد مهاجرت در راه خدا و پیامبر او از خانهاش به درآید سپس مرگش در رسد پاداش او قطعاً بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است» نساء ۱۰۰
و من میدانم حاجی مظلوم ما مصداق همین آیه که خواندیم، است چرا که او به قصد زیارت حرم رسول الله(ص) و حج ابراهیمی از خانه خارج شد و آنگاه در حالی که با پوشیدن لباس احرام پاک و الهی شد روحش به عرش سفر کرد.
چه زیبا بزرگان قدیم شهر ما موقع فوت عزیزی اینگونه زمزمه میکردند که هر که آمد به جهان اهل فنا خواهد بود/ آنکه پاینده و باقی است خدا خواهد بود.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
