گفتمان دینی «جایگاه زن در اسلام» در گچساران برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کهگیلویه و بویراحمد، به نقل از روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان کهگیلویه و بویر احمد، خانم آذری، از اساتید حوزه علمیه خواهران گچساران روز گذشته، 22 آبان ماه با اشاره به جایگاه زن در اجتماع، گفت: زن به‌عنوان نیمى از پیکره اجتماع و نقش تعیین‏ کننده‌اش در بقا و گسترش نسل انسانى و پرورش و تربیت فرزندان و مانند آن، همیشه مورد توجه بوده، لیکن نمى‏‌توان در تاریخ از انسان سخن گفت، ولى از زن سخن نگفت.
وی در ادامه افزود: در طول تاریخ، زن پا به پاى مرد در فراز و نشیب‏‌هاى زندگى و سازندگى مطرح است. گاه به طور مستقیم و گاه با ترغیب مردان و ایجاد انگیزه‏‌هاى لازم در آنان، نقش سازنده خود را در تاریخ انسانى نشان داده است.
این استاد حوزه علمیه گچساران به بررسى دیدگاه قرآن کریم در سوره نسا پرداخت و اظهار کرد: در این آیه که روى سخن با تمام انسان‏‌هاست، خداوند همگان را به تقواى الهى و ترس از مخالفت با پروردگار سفارش مى‏‌کند. آنگاه در توصیف خداوند به یکى از صفات، اشاره به صفت خالقیّت او کرده و مى‏‌فرماید: همان پروردگارى که شما را از نفس واحدى آفرید و همسرش را نیز از همان نفس و ماهیت خلق کرده و از این دو صنف، مردان و زنان فراوانى پدید آمدند.
آذری اضافه کرد: زن، در بُعد روحى و جسمى از همان گوهرى آفریده شده که مرد آفریده شده است و هر دو جنس در جوهر و ماهیت یکسان و یگانه‏اند و تمایز و فرقى در حقیقت و ماهیت میان زن و مرد نیست.
وی در ادامه با بیان اینکه نگاه اسلام و غرب به شخصیت زن، دو نوع نگاه متفاوت است، بیان کرد: اسلام با دید عاطفی به زن نگاه می‌کند و غرب با دید غریزی لذا با گذری کوتاه به روایت‌های اهل بیت(ع) درمی‌یابیم که نوع نگرش اسلام به شخصیت زن، نگرشی عاطفی و تکریمی است که با در نظر گرفتن شخصیت و ویژگی‌های روحی اوست اما با دقت در نوع نگرش غرب به شخصیت زن، در می‌یابیم که عمده نگاه غرب به شخصیت زن، نگاهی غریزی و جنسی است.
این استاد حوزه  یاد آور شد: آئین مقدس اسلام مرد و زن را حقوقی یکسان و برابر داده و هر دو را در حمل بزرگ‌‌ترین مسئولیت‌های جامعه اسلامی که امر به معروف و نهی از منکر است، یکسان مخاطب قرار داده است.
آذری سلامت اخلاقی و خود کفایی لازم را منوط به توجه زن در جامعه دانست و عنوان کرد: تا زمانی که زن مسلمان به آزادی و استقلال فکری و عملی کامل که شریعت اسلامی ‌آن را برای وی پایه گذاری کرده، نرسد و به‌عنوان عضوی از اعضای جامعه به رسمیت شناخته نشود، جوامع اسلامی به سلامت اخلاقی و خودکفایی لازم نخواهند رسید.