به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، بیست و پنجم دسامبر سالروز تولد پیامبر صلح و دوستی، مهربانی و مودّت عیسی مسیح(ع) است. پیامبری که به تصریح قرآن، بی پدر و از مادری باکره چون مریم که تمام عمر خویش را به عبادت و بندگی خداوند صرف کرد و سرانجام با زادن فرزندی پاک و مبشّر روح القدس اجر و مزد عبادات خویش را در دنیا و آخرت گرفت.
اسلام در مواجهه با این دو، مادر و پسر با نهایت احترام و ارج و قرب از آنها یاد می کند به طوری که کمتر کسی در قرآن از آن مقام و منزلت برخوردار شده است.
خداوند در آیه 171 سوره نساء می فرماید:«مسيح، عيسى بن مريم پيامبر خدا و كلمه او است كه آن را به سوى مريم افكند» و همچنین در آیه 253 سوره بقره می فرماید:«به عيسى بن مريم دلائل روشن داديم و او را از مددهاى روح القدس برخوردار ساختيم» همپنین در آیه 59 سوره آل عمران می فرماید«عيسى نزد خدا مانند مَثَل آدم است كه او را از خاك آفريد، سپس به او گفت باش پس او بود شد».
خداوند در آیات 55، 45، 37، 42 و43 سوره آل عمران نیز می فرماید:«آنگاه كه خدا گفت اى عيسى من تو را مىميرانم [يا به طور كامل مىگيرم] و تو را به سوى خودم بالا مىبردم و تو را از [پليدىِ] كفار پاك مىسازم»، «نام او مسيح، عيسى بن مريم است؛ آبرومند در دنيا و آخرت، و از مقربان است»، «اى مريم اين [خوراك] از كجا به تو رسيده است؟ گفت آن از جانب خداست»، «و آنگاه كه فرشتگان گفتند اى مريم خدا تو را برگزيد و تو را پاك ساخت و تو را بر زنان جهانيان برترى داد»، «اى مريم در برابر پروردگارت خضوع كن و سجده نما و با ركوع كنندگان ركوع به جا آور»
عیسی مسیح(ع) به رسالت رسید تا حقیقت دین خدا را با نور وجودش که عاریت گرفته از خدایش بود به یهودیان عصر خویش بشناساند. اساس بعثت انبیا از آدم ابوالبشر تا خاتم المرسلین به تصحیح و تکمیل ادیان پیامبران قبل از خودشان بوده است.
همان طوری که هیچ پیامبری به کلی دین و کتاب پیامبر قبل از خود را نفی و رد نکرده است. حضرت عیسی(ع) نیز منکر کتاب و دین حضرت موسی(ع) نشد و با نهایت احترام در صدد تکمیل و تصحیح آن برآمد. زخارفی که بزرگان دین یهود پس از حضرت موسی(ع) بدان افزودند و بدین کار نور حقیقت دین الهی را به خاموشی کشانیده بودند. عیسی(ع) خود در آیه 17 انجیل متی، می فرماید:« گمان مبرید که آمده ام تا تورات موسی و نوشته های سایر انبیاء را منسوخ کنم من آمده ام تا انها را تکمیل نمایم و به انجام برسانم.»
در آیه 18 انجیل متی می فرماید:« به راستی به شما می گویم که از میان احکام تورات، هر آنچه باید عملی شود یقیناً همه یک به یک عملی خواهند شد، پس اگر کسی ازکوچک ترین حکم آن سرپیچی کند و به دیگران نیز تعلیم دهد که چنین کنند او در ملکوت آسمان از همه کوچکتر خواهد بود.
حضرت محمد(ص) نیز در رسالت خویش با همین رویکرد به مسیحیت و ادیان گذشتگان و پیامبران آسمانی نگریسته است. و پس از تصدیق کلیت دین و کتاب مقدسشان به بیان تحریفها و اصلاح آنها پرداخته است.
مسیح نجات دهنده مبارک
کلمه عیسی از یسوع گرفته شده و به معنای نجات دهنده است و مسیح به معنای مسح کننده یا مسح شده می باشد. از معانی دیگری که برای مسیح ذکر شده، مبارک است. برخی گفته اند به این دلیل او را مسیح نامیده اند که او هر شخص بیماری را مسح می کرد شفا می یافت. همچنین نقل شده است که جبرئیل هنگام ولادت او را با بالهایش مسح کرد تا از شر شیطان در امان باشد و عده ای هم او را به خاطر عصمت و طهارت و پاکی اش مسیح نامیده اند، از این رو عیسی مسیح به معنای نجات دهنده مبارک است.
نام مبارک این پیامبر بزرگ به عنوان عیسی (ع) 25 بار در سوره های مختلف قرآن کریم ذکر شده است از جمله در سوره های بقره، آل عمران، انعام، توبه، مریم، مؤمنون، احزاب، شوری و ... و واژه مسیح نیز یازده بار در قرآن مورد استفاده قرار گرفته است. در قرآن کریم از تمامی پیامبران الهی به تکریم و احترام یاد شده، چرا که آنها برگزیدگان خدا هستند. سرگذشت برخی از پیامبران الهی در کتابهای آسمانی و قرآن کریم ذکر شده از جمله حضرت مسیح (ع) که در 15 سوره و 93 آیه درباره ایشان سخن به میان آورده است که با عنوانهای عیسی بن مریم 16 بار و ابن مریم 17 بار و مسیح 11 بار یاد شده است.
در قرآن کریم توصیفهای بسیاری درباره حضرت مسیح (ع) بکار رفته است که حکایت از جایگاه ویژه ایشان نزد خداوند متعال دارد. عیسی مسیح جایگاه بسیار والا و متمایزی با دیگر پیامبران دارد او تایید شده با روح القدوس است. حضرت عیسی بن مریم(ع) پیامبر بزرگ الهی است که در روز ۲۵ دسامبر سال اول میلادی یعنی ۶۲۲ سال قبل از هجرت پیامبر بزرگ اسلام(ص) در بیت لحم واقع در سرزمین فلسطین به دنیا آمد.
مسیح فرزند خدا!
از مهمترین اشتباهات مسیحیان در رویارویی با حضرت مسیح(ع) اینکه او را پسر خدا خواندند و از این رو به خداوند شرک ورزیدند و این در حالی است که این مهم در انجیل برنابا که نزدیک ترین انجیل در میان اناجیل مسیحیان به قرآن است نیز بیان شده و خواندن حضرت عیسی(ع) به عنوان پسر خدا را کفر می دانند.
در اسلام نیز این نکته به عنوان شعار تغییر ناپذیر مسلمانان روزانه ده بار از عبادی ترین اعمال مسلمانان در نماز تکرار می شود که خداوند لم یلد و لم یولد است. حضرت مریم بافضیلت ترین زن تاریخ و برگزیده زنان عالم است و تنها بانویی است که بنام او سوره ای در قرآن وجود دارد. قرآن کریم در دوازده سوره و 34 آیه از ایشان نام برده است. بگونه ای که بیشترین اسمی که در رابطه با زنان در قرآن کریم آمده است نام حضرت مریم (س) است.
از حضرت مریم (س) در قرآن کریم به عنوان صدیقه یاد شده است و همچنین در سوره آل عمران اشاره ای به ارتباط ایشان با ملائکه شده است و لذا به آن زن با فضیلت، محدّثه نیز گفته می شود ایشان روزها روزه می گرفت و شبها شب زنده داری می نمودند. در رابطه با تولد حضرت عیسی (ع) آیات زیادی در قرآن کریم است.
یکی از نشانههای مهر و عطوفت خداوند همان است که بر بندگان خود انسانهای معصوم و خاصی را قرار داد تا اسباب هدایت و بشارت شوند، یکی از این انسانهای خاص و بزرگوار حضرت عیسی(ع) است؛ او از پیغمبران اولوالعزمی است که اصل وجود و خلقتش توام با معجزه و سرانجام زندگیش در این جهان نیز با معجزه پایان یافت؛ حضرت عیسی مسیح(ع) پیام محبت ورزیدن به دیگران را برای بشریت به ارمغان آورد، به اقامه عدل و نفی ظلم همت گماشت و دنیاطلبی را مذموم شمرد.
حضرت عیسی(ع) به فرمان خداوند به گونهای اعجازآمیز از مادری باکره و مقدس متولد شد و سپس در گهواره شروع به سخن گفتن کرد و پیامبری خود را بشارت داد؛ زمان جوانی حضرت عیسی(ع) دوره بحرانی تاریخ یهود است، زیرا یهودیان تحت سیطره رومیان چشم انتظار موعودی نجاتبخش بودند که با ظهور مسیح(ع) علیرغم دیدن نشانهها و معجزات برحق آن حضرت، باز هم با ایشان به مخالفت برخاستند.
سرانجام مسیح(ع)
از جمله نقاط اختلاف برانگیز اسلام و مسیحیت در سرانجام حضرت مسیح(ع) است و آن در هنگامی است که در شام آخر که مصادف است با شب 23ماه مبارک رمضان سربازان رومی به قصد دستگیری مسیح به مکان مورد نظر حمله می کنند و شخص دیگری را که بسیار به حضرت شباهت داشت دستگیر و او را به صلیب می کشند.
اما مسیحیان معتقدند حضرت مسیح (ع) به شهادت رسید و پس از شهادت به آسمان صعود کرد و در آسمان چهارم به انتظار نشسته است تا روزی بیاید و جهان را به سامان برساند. او عذابهای قبل از به صلیب کشیده شدنش را تحمل کرد تا کفاره گناهان مسیحیان و یا تمامی عالمیان باشد.
این نکته از دیدگاه اسلام و قرآن مردود است چرا که هیچ کسی وزر و وبال دیگری را به گردن نمی گیرد و مسئول اعمال افراد خودشان هستند. در عین حال این حقیقتی انکارناپذیر است که عیسی مسیح (ع) در روز جزا از شفیعان و مقربان درگاه حضرت احدیت است و با شفاعت ایشان بسیاری از غذاب روز جزا در امان خواهند ماند.
در مورد به صلیب کشیده شدن حضرت نیز در آیه 157 سوره نساء آمده است:«گفته ایشان که ما مسیح عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم و حال آنکه او نه به صلیب کشیده شد و نه کشته شد بلکه امر بر آنها مشتبه شد».
مسیح همراه مهدی(عج) در زمان ظهور
در روایات اسلامی و شیعی، بازگشت عیسی مسیح(ع) در زمان ظهور حضرت مهدی موعود(عج) تصریح شده و به نمازگزاردن آن حضرت پشت سر امام عصر(عج) اشاره شده است.
حجت الاسلام والمسلمین سید حسین گلمیرزاده، معاون فرهنگی، پژوهشی و آموزشی تبلیغات اسلامی گیلان به خبرنگار ایکنا در گیلان گفت: خداوند متعال با خلقت حضرت مسیح قدرتنمایی کرد و فصلی جدید و استثنایی در نظام خلقت گشود.
وی با بیان اینکه حضرت عیسی(ع) در دوران حیات خود به موعظه و شفای بیماران میپرداخت و در تعلیمات خویش بیشتر از تمثیل بهره میگرفت، افزود: معجزات فراوان، تبیین مسائل اخلاقی به همراه مثالها، شفای بیماران علاجناپذیر و بالاخره پافشاری بر اطاعت از شریعت و پرستش خدای یکتا باعث شد تا تعداد زیادی گرد وی جمع شوند در این میان پیروان نزدیک و خاص او حواریون نام داشتند که دوازده نفر بودند و همیشه همراه حضرت بودند.
این کارشناس دینی با تصریح بر اینکه مسیح(ع) که از ۳۰ سالگی به نبوت برگزیده شد، سرانجام مورد تهدید بزرگان یهود واقع شد و آنان تصمیم به قتل وی گرفتند، بیان کرد: سران یهودی از اینکه مردم به عیسی(ع) علاقهمند میشدند، احساس نگرانی نموده و میدانستند اگر او را آزاد بگذارند، همه مردم به او ایمان میآورند؛ رویگردانی یهودیان از بزرگان خود باعث شد تا سران یهود به این نتیجه برسند که باید عیسی(ع) را برای حفظ قوم خود، قربانی کنند؛ در آن حال چون خواستند آن حضرت را از میان بردارند، خداوند مسیح(ع) را به آسمانها برد و یهودیان فردی شبیه به عیسی(ع) را به صلیب کشیدند.