از دعوت به تفکر درباره جهان ماوراء ماده تا دعوت به دین بر اساس منطق

مجتبی شیدایی، معاون پژوهشی حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: زمانی که امام خمینی به گورباچف آخرین دبیر حزب کمونیست شوروی در دی ماه 27 سال پیش نوشتند، تحولاتی در شوروی در حال شکل‌گیری بوده است .

دعوت به نگرش عمیق‌تر به جهان 

وی اظهار کرد: امام در این نامه طرف مقابل را دعوت می‌کنند که با نگاهی عمیق‌تر و کلان‌تر به هستی و خودش نگاه کند که نشان آن این است که وقتی نماینده گورباچف جواب نامه را برای ایشان می‌آورد و امام درمی‌یابد که او دریافتی را که باید از نامه نداشته گفتند من می‌‌خواستم جهان بزرگتری پیش روی شما باز کنم.

معاون پژوهشی حوزه علمیه خراسان جنوبی بیان کرد: امام در این نامه دو مسئله مهم را مطرح می‌کنند از جمله چون کمونیسم منشاء پیدایش هستی را ماده می‌داند اما گورباچف را به عبور از ماده‌گرایی و اعتقاد به زندگی ماوراء ماده و طبیعت دعوت می‌کنند.

شیدایی ادامه داد: نکته دوم اینکه امام در این نامه بحث زندگی پس از مرگ را مطرح می‌کنند و اینکه آیا انسان پس از مرگ چون گیاهی پوسیده و معدوم می‌شود و یا باید نگاه متفاوت‌تری به هستی داشت و اما این دو مؤلفه را در قالب اسلام پیشنهاد می‌دهند.

وی افزود: در آن شرایط شوروی در حال تحول بود و امام تمایل داشتند که مطرح کردن این مسائل از دام افتادن این کشور در دام مکاتب غربی جلوگیری کند که این نکته از نامه امام و پاسخ گورباچف دریافت می‌شود.

دعوت به اسلام بر اساس استدلال و منطق

معاون پژوهشی حوزه علمیه خراسان جنوبی گفت: مضامین این نامه که در واقع دعوت به اسلام بر اساس استدلال و منطق است و از طرفی چون نمی‌توان مطرح کرد اندیشه‌های مادی‌گرایی و کمونیستی کاملا از بین رفته در حال حاضر بازخوانی این نامه و مضامین آن ضرورت دارد.

معاون پژوهشی حوزه علمیه خراسان جنوبی اظهار کرد: امام در این نامه از چهار تن از فیلسوفان و عرفا (محی الدین عربی، ملا صدرا، ابن سینا و سهروردی) نام می‌برند و در پاره‌ای موارد مطالب رنگ فلسفی به خود می‌گیرد.

فلسفه زبانی مشترک برای گفت‌و‌گو

شیدایی بیان کرد: این نکته نشان می‌دهد که فلسفه می‌تواند زبان مشترکی برای گفت‌وگو بین همه انسان‌هاقرار گیرد و از این جهت نامه امام در جهت کاربرد فلسفه اسلامی نیز بسیار حائز اهمیت است.

وی اظهار کرد: درباره این نامه دو نکته حائز اهمیت است از جمله اینکه این نامه از موضع قدرت و البته احترام نوشته شده ولی نه احترامی که مانع بیان حقایق شود در حالی که ما در ارتباطاتمان یا سکوت می‌کنیم و یا در نقدهایمان از احترام فاصله می‌گیریم.