در محضر امام حسن عسکری(ع)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، امام حسن عسکری(ع) در همه صفات پسندیده انسانی و اخلاق و فضایل درحد کمال بوده است. آن امام والا مقام در عصر خویش بزرگوارترین، عابدترین، بردبارترین و محترم‌ترین افراد به شمار می‌رفته و دارای اندیشه بلند، زبانی گویا و پرجاذبه و برخوردار از اخلاق نیک بوده‌اند. امام یازدهم شیعیان با مردم بسیار مهربان، و نسبت به ضعیفان و افراد تهیدست بسیار بخشنده بودند

ویژگی‌های شخصیتی امام(ع)

امام حسن عسکری(ع) در کلیه صفات و ویژگی‌های مثبت شخصیتی زبانزد عام و خاص بود. در این میان شجاعت و صلابت روحی، قوت قلب، و جرأت و شهامت، از ویژگی‌های شخصیتی ایشان به شمار می‌آید. آن بزرگوار به همه انسانها عشق می‌ورزید و همواره با آنان به نیکی و احسان رفتار می‌کرد. بدین جهات بود که نگاهش تا اعماق جان نفوذ می‌کرد و چون پناهی مطمئن برای بی پناهان و امید ناامیدان بود. امام حسن عسکری(ع) در سختی‌ها یاور شیعیان بود و در عبور از گذرگاه‌های سخت و پرپیچ و خم، هم‌چون چراغی روشنگر راه.

نمودار خلوص و پاکی

امام حسن عسکری(ع) سرچشمه ایمان و جلوه‌ای از نور الهی بود. در سیمای تابناکش نور عشق و ایمان خانه داشت و در راز و نیاز شبانه‌اش با پروردگار خلوص و پاکی موج می‌زد. پیشوای یازدهم ما به عبادت، تهجد و نماز شب بسیار اهمیت می‌داد، به طوری که هیچ‌گاه آن را ترک نمی‌کرد. همین که پاسی از شب می‌گذشت از خواب برمی‌خاست، وضو می‌گرفت، و به راز و نیاز با پروردگار متعال می‌پرداخت.

در مسیر تربیت مردم

امامان پاک، هم چون پیامبر گرامی اسلام(ص) پیوسته در تعلیم و تربیت مردم می‌کوشیدند. آنان، در تمامی اوقات به راهنمایی و تربیت مردم پایبند بودند. رفتار و گفتار و معاشرت و حتی هرگوشه از زندگی روزمره آنان، آموزشگر کسانی بود که با آنان تماس داشتند. هرکس در هر وقت با آنان می‌نشست برایش ممکن بود که از اخلاق و دانش آنان بهره‌مند شود و اگر سؤالی داشت، می‌توانست مطرح کند و پاسخ آن را بشنود.

امام حسن عسکری(ع) یکی از این مربیان الهی بود که همواره با رفتار و گفتار خویش نکته‌های پندآموز و نغز به پیروان راستین خویش، و حتی دشمنان اهل بیت(ع) می‌آموخت. آری، شخصیت آن حضرت چنان بود که دوست و دشمن را تحت تأثیر قرار می‌داد و تحول عمیق در افکار و اعمال مردم پدید می‌آورد.

فروتنی امام عسکری(ع)

فروتنی از فضایل اخلاقی است که موجب مودت و پیوستگی بیشتر در میان اعضای جامعه می‌شود و زندگی اجتماعی را رضایت بخش و مطبوع می‌سازد. این صفت نیکو، افراد را به هم نزدیک می‌کند و مشارکت‌های اجتماعی را افزایش می‌دهد و زمینه بهبود و ارتقای جامعه را فراهم می‌آورد. امام حسن عسکری(ع) درباره تواضع می‌فرمایند: «تواضع نعمتی است که بر آن حسد برده نمی‌شود».