رسم توبه بیاموزیم
گروه اندیشه: بارها خواسته ایم رویه زندگیمان را عوض کرده و به سمت خدا حرکت کنیم اما انگار نمیشود و دوباره همان شیوه قبلی زندگی را تکرار میکنیم. نمیدانیم مشکل از کجاست که گامهایی که به سمت خدا بر میداریم متوقف میشود.
نمیتوان انتظار داشت یک شبه و یک روزه تبدیل به یک فاضل شد
بسیاری از ما وقتی میخواهیم حرکتمان به سمت خدا را آغاز کنیم، میگوییم از امروز نمیخواهم هیچ گناه و خطایی مرتکب شوم در حالی که به نظر میرسد این رویه درست نیست چرا که در نظام اخلاقی اسلام رشد و تربیت گام به گام و مرحله به مرحله حاصل میشود و نمیتوان انتظار داشت یک شبه و یک روزه تبدیل به آیتالله قاضی و یا آیتالله بهجت شد.
وقتی تصور کنیم از فردا خطا و اشتباهم باید به صفر برسد با اولین اشتباه احساس شکست و نومیدی به سراغمان میآید و در نهایت به این نتیجه میرسیم که من نمیتوانم توبه کنم و راه رسیدن به معبود را طی کنم.
به نظر میرسد اگر در مسیر رشد و طی کردن راه الهی قدم برداشتایم همین که میزان خطاهایمان هر روز نسبت به روز قبل کمتر باشد کافی است و این رویه است که کم کم و به مروز زمان اشتباهاتمان را به صفر میرساند.
در مسیر رشد، خطاهایمان نسبت به قبل باید کمتر باشد
شخصی میگفت فرق انسان مؤمن و غیرمؤمن در این نیست که مؤمن خطا نمیکند و غیر مؤمن اشتباه میکند بلکه تفاوت در این است که انسان مؤمن همیشه به گذشتهاش نگاه میکند و اگر خطایی داشت درصدد جبران برمیآید.
موضوع دیگری که موجب میشود در مسیر توبه و مسیر پروردگار موفق نباشیم فاصله نگرفتن از محیط گناه است. بسیاری از ما دوست داریم تغییر کنیم و تلاش هم میکنیم اما خودمان را از فضاهای آلوده به گناه دور نمیکنیم که این اقدام تلاشهایمان را بیاثر میکند.
نمیتوان پذیرفت که دوست نداریم غیبت کنیم اما ارتباطمان با افرادی که به محض شروع به گفتوگو از این و آن میگویند قطع نکنیم. در صداقتمان باید شک کرد که نمیخواهیم مال حرام وارد زندگیمان شود اما در فضاهایی به کسب و کارمان ادامه میدهیم که زمینهساز ربا و نزولخوری را دارد.
شروع توبه با توکل و یک یاعلی
البته نباید فراموش کرد در مسیر قرب الهی علیرغم همه ملاحظات آنچه بیشتر از هر چیز به یاری مان میشتابد توکل بر حضرت حق و توسل به معصومین(ع) است. باید به این یقین برسیم که اگر بخواهیم رشد اخلاقی داشته باشیم باید دستمان را در دست بزرگان دین گذاشته و حرکت کنیم.
یک یاعلی مدد برای شروع کافیست. مطمئن باش خداوند و اولیاء دین بیش از خودمان به بازگشت ما شوق دارند و حتما در این مسیر یاریمان میکنند.
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
