نگاهی به بقعه امامزاده بیبی کریمه روستای دیل گچساران
گروه اجتماعی: بقعه متبرکه امامزاده بیبی کریمه در ضلع شرقی روستای دیل از توابع شهرستان گچساران در انتهای پایین کوه نیاز در شیبی ناهموار که پیرامون آن را قبور متروکه قدیم فرا گرفته، قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کهگیلویه و بویراحمد، بقعه متبرکه امامزاده بیبی کریمه در ضلع شرقی روستای دیل از توابع شهرستان گچساران در انتهای پایین کوه نیاز در شیبی ناهموار که پیرامون آن را قبور متروکه قدیم فرا گرفته، قرار دارد.
توضیحاتی در مورد روستای دیل
روستای دیل از مشرق به کوه خامی و روستای مارین، از جنوب به کوه دیل، از مغرب به رودخانه فصلی و آرو و از مشرق به منطقه مزارع چرزو و در فاصله 25 کیلومتری مشرق شهر دوگنبدان واقع شده است.
مردم روستای دیل به زبان لری و با لهجه محلی«دیلی» صحبت میکنند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. مراتع سرسبز و حاصلخیز، طبیعت جذاب، آب و هوای مساعد، تنوع پرندگان و جانوران و جلوههای تلاش انسان در روستا از جمله جاذبههای گردشگری روستای دیل است. گلیم، قالی، جاجیم، توبره و گبه از محصولات صنایع دستی روستای دیل به شمار میآیند. سوغاتیهای روستای دیل شامل صنایع دستی و فرآوردههای لبنی است.
بنای بقعه متبرکه امامزاده
بنای بقعه با محوطه بیش از 700 متر مربع، دارای شبستانی 5*5 و ایوانی 4*6 متر با نقشهای نامنظم، از خارج هشت ضلعی و از داخل چهار ضلعی که شبستان آن گنبدی خوش ترکیب و در زیر آن مرقد مطهر ایجاد شده است.
مشهور است گنبد قدیمی این بنا حدود سال 1230 هجری قمری بهعلت رانش کوه ریزش کرده که سالیانی بعد توسط محمد نامی از بلاد مزبور با سبک معماری عصر قاجاری بازسازی و احیا گردید که علیالظاهر تاکنون توسط احفاد ایشان مرمت و نگهداری میشود.
بنای جدید این زیارتگاه در سال 1381 هجری شمسی به علت متروکه شدن دیوارههای بیرونی و شکاف و شیار درون گنبد، توسط متولی با مشارکت مردم روستا به همان سبک و شکل قبل بر روی پی و شالوده قدیم تجدید بنا گردیده است.
در معماری جدید اساس بنا عبارت است از یک گنبد خانه 4*4 متر که نمای داخلی آن به شکل هشت ضلعی با استفاده از سنگ مرمر، آجر دو سانتی،کاشی سرامیک در ردیف طولی یک در میان که در بندهای افقی و عمودی آنها با استفاده از آینههای کوچک مربعی و لوزی شکل تزیین شده است.
در جلو صحن رواقی 5*3 متر قرار دارد که بیشتر جهت نماز خواندن زائرین مورد استفاده قرار میگیرد. در قسمت زیرین ساختمان دو اطاق بزرگ به عنوان استراحتگاه و زائرسرا وجود دارد که پشت بام آنها حیاط بزرگ ورود به صحن و مرقد مطهر را تشکیل داده که با موزائیک فرش شده است.
نمای بیرونی این بنا علیالظاهر ساختمانی مربع شکل را جلوه میدهد که از کف تا ابتدای گردونه گنبد به ارتفاع بیش از سه متر با آجر سه سانتی ایجاد شده و بر قسمت بالای آن گنبدی رفیع به ارتفاع 7 متر با ترکیب زیبایی قرار گرفته که پوشش آن با کاشی سبز و بنفش تزیین شده است.
دیوارههای گنبدخانه بدون نمای داخلی و بیرونی مربوط به معماری قدیم است که ضخامت هر دیوار بیش از یک متر محاسبه شده است.
در وضعیت فعلی این اثر ارزشمند بهدلیل نوساز بودن آن فاقد بار فرهنگی تاریخی است.صاحب کتاب خوزستان و کهگیلویه و ممسنی نسبت به ابنیه این زیارتگاه مینویسد:در دیل چند بقعه زیارتگاه روستایی که ابنیه آنها قدمتی نداشته و نفاستی ندارد دیدم که به نام بی بی کریمه و آقای شهدا خوانده میشدند.
شجره امامزاده
در رابطه با شجره طیبه ایشان به اعتبار اعتقاد محلی و اقوال ساکنان منطقهای و اسناد موجود منتسب به اولاد و احفاد امام موسی بن جعفر(ع) است.
در همین رابطه کتیبهای چوبی به ابعاد 15*45 با قطر 4 سانتی متر با تاریخ تحریر بیست و ششم ذیحجه 1286 هجری قمری به خط ملا حسن نامی از خاندان ملا محمد دیلی که در اختیار متولی بوده،چنین نوشته شده:
در اخبار آوردهاند که اولاد موسی کاظم(ع) 49 فرزند داشت که از بغداد رو به ولایتها نهادند و خارجیان از عقب ایشان میآمدند تا رسیدند در پای کوه، همانجا غایب شدند و آن موضع کوه خواتون(کوه خامی) گویند و به تاریخ یوم بیست و ششم شهر ذیحجه سنه 1286 مسطور گردیده است.در مجموع مردم آن بلاد به این زیارتگاه اعتقاد فراوان دارند و از روزگار قدیم تاکنون دارای کشف و کراماتی بوده است.
توضیحاتی در مورد روستای دیل
روستای دیل از مشرق به کوه خامی و روستای مارین، از جنوب به کوه دیل، از مغرب به رودخانه فصلی و آرو و از مشرق به منطقه مزارع چرزو و در فاصله 25 کیلومتری مشرق شهر دوگنبدان واقع شده است.
مردم روستای دیل به زبان لری و با لهجه محلی«دیلی» صحبت میکنند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. مراتع سرسبز و حاصلخیز، طبیعت جذاب، آب و هوای مساعد، تنوع پرندگان و جانوران و جلوههای تلاش انسان در روستا از جمله جاذبههای گردشگری روستای دیل است. گلیم، قالی، جاجیم، توبره و گبه از محصولات صنایع دستی روستای دیل به شمار میآیند. سوغاتیهای روستای دیل شامل صنایع دستی و فرآوردههای لبنی است.
بنای بقعه متبرکه امامزاده
بنای بقعه با محوطه بیش از 700 متر مربع، دارای شبستانی 5*5 و ایوانی 4*6 متر با نقشهای نامنظم، از خارج هشت ضلعی و از داخل چهار ضلعی که شبستان آن گنبدی خوش ترکیب و در زیر آن مرقد مطهر ایجاد شده است.
مشهور است گنبد قدیمی این بنا حدود سال 1230 هجری قمری بهعلت رانش کوه ریزش کرده که سالیانی بعد توسط محمد نامی از بلاد مزبور با سبک معماری عصر قاجاری بازسازی و احیا گردید که علیالظاهر تاکنون توسط احفاد ایشان مرمت و نگهداری میشود.
بنای جدید این زیارتگاه در سال 1381 هجری شمسی به علت متروکه شدن دیوارههای بیرونی و شکاف و شیار درون گنبد، توسط متولی با مشارکت مردم روستا به همان سبک و شکل قبل بر روی پی و شالوده قدیم تجدید بنا گردیده است.
در معماری جدید اساس بنا عبارت است از یک گنبد خانه 4*4 متر که نمای داخلی آن به شکل هشت ضلعی با استفاده از سنگ مرمر، آجر دو سانتی،کاشی سرامیک در ردیف طولی یک در میان که در بندهای افقی و عمودی آنها با استفاده از آینههای کوچک مربعی و لوزی شکل تزیین شده است.
در جلو صحن رواقی 5*3 متر قرار دارد که بیشتر جهت نماز خواندن زائرین مورد استفاده قرار میگیرد. در قسمت زیرین ساختمان دو اطاق بزرگ به عنوان استراحتگاه و زائرسرا وجود دارد که پشت بام آنها حیاط بزرگ ورود به صحن و مرقد مطهر را تشکیل داده که با موزائیک فرش شده است.
نمای بیرونی این بنا علیالظاهر ساختمانی مربع شکل را جلوه میدهد که از کف تا ابتدای گردونه گنبد به ارتفاع بیش از سه متر با آجر سه سانتی ایجاد شده و بر قسمت بالای آن گنبدی رفیع به ارتفاع 7 متر با ترکیب زیبایی قرار گرفته که پوشش آن با کاشی سبز و بنفش تزیین شده است.
دیوارههای گنبدخانه بدون نمای داخلی و بیرونی مربوط به معماری قدیم است که ضخامت هر دیوار بیش از یک متر محاسبه شده است.
در وضعیت فعلی این اثر ارزشمند بهدلیل نوساز بودن آن فاقد بار فرهنگی تاریخی است.صاحب کتاب خوزستان و کهگیلویه و ممسنی نسبت به ابنیه این زیارتگاه مینویسد:در دیل چند بقعه زیارتگاه روستایی که ابنیه آنها قدمتی نداشته و نفاستی ندارد دیدم که به نام بی بی کریمه و آقای شهدا خوانده میشدند.
شجره امامزاده
در رابطه با شجره طیبه ایشان به اعتبار اعتقاد محلی و اقوال ساکنان منطقهای و اسناد موجود منتسب به اولاد و احفاد امام موسی بن جعفر(ع) است.
در همین رابطه کتیبهای چوبی به ابعاد 15*45 با قطر 4 سانتی متر با تاریخ تحریر بیست و ششم ذیحجه 1286 هجری قمری به خط ملا حسن نامی از خاندان ملا محمد دیلی که در اختیار متولی بوده،چنین نوشته شده:
در اخبار آوردهاند که اولاد موسی کاظم(ع) 49 فرزند داشت که از بغداد رو به ولایتها نهادند و خارجیان از عقب ایشان میآمدند تا رسیدند در پای کوه، همانجا غایب شدند و آن موضع کوه خواتون(کوه خامی) گویند و به تاریخ یوم بیست و ششم شهر ذیحجه سنه 1286 مسطور گردیده است.در مجموع مردم آن بلاد به این زیارتگاه اعتقاد فراوان دارند و از روزگار قدیم تاکنون دارای کشف و کراماتی بوده است.
