دروغ و دیوارهایی از جنس انسانیت که فرو میریزد
گروه اندیشه: دروغ تنها یک واژه نیست، تنها خلاف حقیقت گفتن نیست، بلکه رذیلهای اخلاقی است که فاصله گرفتن از سبک زندگی مؤمنانه، آن را وارد رفتار و عملکر ما میکند.
همه ما از دروغ شنیدن تنفر داریم. به نظرمان کسی که به راحتی از صداقت فاصله میگیرد به هیچ وجه انسان قابل اعتمادی نیست و نمیتوان او را بهعنوان شریک زندگی، دوست و یا همکار مورد اطمینان پذیرفت.
اما با همه این اوصاف ممکن است خودمان در پاره ای اوقات از اصل صداقت فاصله گرفته و برای رسیدن به اهدافمان به دروغ متوسل میشویم. به راستی اگر بدانیم که با دروغهایی که بر زبان جاری میکنیم چه آیندهای را برای خودمان ترسیم کردهایم شاید بتوانیم در کنترل زبان موفقتر باشیم.
درظاهر یک دروغ کوچک است، اما همین دروغ کوچک چون موریانه کم کم پایههای روابط اجتماعی و زندگی خانوادگی را فرو میریزاند. شاید وقتی برای اولینبار دروغ گفتیم تصورش را هم نمیکردیم که این دروغها به کجا ختم خواهد شد.
دروغگویی صفت اهل نفاق است
اگر ماهیت دروغ را بشناسیم مسلماً کمتر خود را آلوده این زشتی اخلاقی خواهیم کرد. باید به این باور برسیم که دروغگویی نوعی نفاق است چرا که شخص دروغگو در ظاهر مطلبی را بر زبان جاری میکند که با حقیقت فاصله دارد و ظاهر و باطنش یکی نیست که این صفت از ویژگیهای افراد دارای نفاق است.
چنین آدمی هیچگاه نخواهد توانست احترام و کرامت یک انسان مؤمن را که با دیگران بر مبنای پاکی و صداقت تعامل میکند پیدا کند. شاید در برههای از زمان بتواند به اهدافش دست پیدا کند اما این رسیدن به هدف بیشک موقتی است.
اگر دروغگویی در میان روابط خانوادگی به وجود آید شرایط بحرانیتر میشود. چرا که وقتی دروغ در خانوادهای مشاهده شود باید انتظار داشت فرزندان آن خانواده نیز با این صفت رشد پیدا کرده و در رفتارهای اجتماعیشان نیز این صفت هویدا شود.
دروغگویی به علت ترس در افراد با اعتماد به نفس پایین دیده میشود
البته همیشه اینگونه نیست که انسانها به علت پلیدیهای اخلاقی که در وجودشان است دروغ بگویند. دروغگویی ریشههای عدیدهای دارد و میتواند از سر ترس باشد که در افراد دارای اعتماد به نفس پایین دیده میشود.
این افراد باید این سخن امام علی(ع) را همواره در ذهن و خاطر خویش داشته باشند که «نجات در صدق و راستی است». باید به این نکته توجه داشته باشیم که بسیاری از افراد حاضرند خطا و اشتباه ما را بپذیرند اما اگر در زمینه این خطا و اشتباه به آنان دروغ بگوییم ممکن است پذیرش آن برایشان سخت و غیر قابل تحمل باشد.
چه بسیار زن و شوهرهایی که حتی به واسطه علاقهای که به یکدیگر داشتند مطلب را از یکدیگر پنهان کرده و به دروغ متوسل شدند اما در نهایت که ماه از پشت ابر بیرون آمد و حقایق روشن شد فرد مقابل به او گفته با مطلبی که پنهان کرده کنار میآمدم اما دروغگویی را هرگز نمیتوان بپذیرم.
شاید برای کسانی که عادت به دروغگویی دارند، حرکت در مسیر صداقت اندکی مشکل باشد اما بیشک با تمرین و توکل به خدا میتوان از تاریکی دورویی و دروغگویی در زبان و عمل به روشنایی صداقت و بندگی معبود رسید.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
