به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، پای صحبت روانشناسان و کارشناسان که بنشینیم، از ضرورت مثبتاندیشی در زندگی میگویند. از اینکه بدون مثبتاندیشی همواره انسان به لحاظ روحی در رنج خواهد بود و نمیتواند با دیگران ارتباط مناسبی برقرار کند.
بیشک منفینگری مانند زنجیری که به پای انسان بسته شده باشد مانه رشد، حرکت و تکاپوی اوست. فرد منفینگر همیشه در اضطراب و نگران اتفاقاتی است که رخ داده و یا خواهد داد و معمولا فردی گلایمند از زندگی است.
انسانهای مثبتاندیش همواره از زندگی رضایت دارند و به دور از کینه نسبت به دیگران معمولا جنبه مثبت وقایع اطرافشان را میبینند. اما بهراستی این مثبتاندیشی چگونه حاصل میشود؟ آیا اطرافیان در افزایش نگاههای مثبت در انسان تأثیر دارند.
حسین امینی، مسئول مرکز مشاوره امین در بیرجند و کارشناس ارشد روانشناسی در اینباره به خبرنگار ایکنا گفت: مثبتاندیشی به معنای فاصله گرفتن از واقعیتها نیست، بلکه به این معناست که واقعیتها را ببینیم اما نگاهمان به این واقعیتها همواره مثبت باشد.
از نقاط قوت انرژی بگیریم
وی اظهار کرد: اگر ما واقعیتها یعنی هم ضعفها و هم قوتها را ببینیم اما آنقدر غرق در خوبیها و قوتها شویم که ضعفها کمتر به چشممان بیاید و آسیب زند در حقیقت به سمت مثبتاندیشی گام برداشتهایم. بهعنوان مثال در یک رابطه هم نقاط مثبت وجود دارد هم منفی اما انسان مثبتنگر با توجه به ویژگیهای مطلوب تلاش میکند ضعفها جبران شود.
مسئول مرکز مشاوره امین در بیرجند بیان کرد: اصولا انسانها در برخورد با وقایع زندگی دو دستهاند، دستهای ضعفها را میبینند و بهگونهای عمل میکنند که این ضعفها جبران شود، اما عدهای دیگر در برخورد با ضعفها نقاط قوت را میبینند و با توجه به مثبتها انرژی میگیرند.
امینی ادامه داد: انسانها فطرتاً مثبتنگر هستند و فقط زیباییهای عالم و زندگی را دوست میدارند و باید تلاش کنیم خویش را در این مسیر نگه داریم و اگر اتفاق به ظاهر نازیبایی نیز در زندگی رخ میدهد آن را در پس حکمتهای خداوند تعبیر کنیم.
فرزندان ما در زمینه مثبتاندیشی نیاز به الگوی عملی دارند
وی گفت: والدینی که تمایل دارند فرزند مثبتاندیشی تربیت کنند باید به این نکته توجه داشته باشند که بهترین شیوه انتقال مثبتاندیشی به فرزندان داشتن الگوی عملی رفتار مثبتاندیشانه در زندگی است.
مسئول مرکز مشاوره امین در بیرجند یادآور شد: در خانوادهای که که اعضاء آن از داشتههای خود لذت می برند و همواره به خاطر نعمتهای الهی شاکر خداوند هستند آموزش عملی مثبت اندیشی به فرزند میدهند اما در خانوادهای که والدین مدام درباره کمبودها صحبت کرده و اظهار گلایه میکنند نباید انتظار رشد فرزندانی با نگاهی مثبت به زندگی داشت.
یوسف سالاری، حافظ کل قرآن کریم در اینباره به خبرنگار ایکنا گفت: در زمینه مثبتاندیشی در قرآن و تعالیم دینی کافی است نگاهی به بایدها و نبایدهای قرآنی و توصیههای دین بیندازیم تا متوجه شویم دین چگونه مرحله به مرحله ما را به سمت مثبتاندیشی میکشاند.
دین، گام به گام انسان را به سمت مثبتاندیشی سوق میدهد
وی اظهار کرد: به عنوان مثال در قرآن اشاره به عفو و بخشش شده و از کسانی که دیگران را میبخشند تکریم شده است، حال سؤال اینجاست که آیا این گذشت از ضعف و خطای دیگران جز از یک انسان مثبتاندیش ممکن است؟
این حافظ قرآن کریم بیان کرد: در مورد دیگر در قرآن کریم در سوره مبارکه آل عمران آیه 92 خداوند میفرماید:متن عربی آیه«لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ؛ هرگز به مقام نیکوکاری نخواهید رسید مگر از آنجه دوست میدارید انفاق کنید».
سالاری ادامه داد: انفاق به عنوان یک مؤلفه تأکید شده دیگر در قرآنکریم نشانهای از مثبتاندیشی است و افرادی که به سمت این صفات نیک میآیند مثبتاندیشی را در خویش تقویت میکنند و درباره سایر صفات نیک چون ایثار، پرهیز از غرور و... نیز اینگونه هستند.
تأثیر متقابل همنشین بر باورهای انسان
وی افزود: اینکه در زمینه مثبتاندیشی انسانها بر یکدیگر تأثیر متقابل دارند، بهعنوان مثل اگر فردی کار را بر مبنای اندیشههای مثبت چون صداقت و وفای به عهد بگذارد باید دید آیا فرد مقابل هم همینگونه خواهد بود؟ که اگر اینگونه نباشد ممکن است به مروز زمان زمینه فاصله گرفتن افراد از مثبتاندیشی را به وجود آورد.
این حافظ قرآن کریم یادآور شد: از همین جهت است که به انتخاب همنشین و دوست بسیار تأکید شده چرا که رفتارهای او بر باورها و اندیشه ما تأثیر میگذارد.