ادبیات مقاومت در ایران رنگ جهانی به خود گرفته است

مرادعلی واعظی، عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند درگفت‌وگوبا خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی،گفت: اگر بخواهیم ریشه‌های ادبیات مقاومت و پایداری را پیدا کنیم باید نگاهی به شاهنامه و اشعار فردوسی داشته باشیم که در وصف وطن و دفاع از آن شعر سروده است.

وی اظهار کرد: در دوران انقلاب مشروطه و سال‌های بعد از آن نیز شعر مقاومت و پاپداری وجود داشت و برخی از اشعار آن دوران مانند شعر از خون جوانان وطن لاله دمیده از عارف قزوینی ماندگار شد و در اشعار شاعرانی چون اخوان ثالث و شفیعی کدکنی رگه‌هایی از شعر مقاومت دیده می‌شود.

این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی بیان کرد: در دوران مبارزات انقلاب اسلامی شعر مقاومت سروده می‌شده و اما اجازه نشر و پخش نداشت ولی با تلاش‌های فراوان به دست مردم می‌رسید و در محافل پنهانی نیز خوانده می‌شد.

واعظی ادامه داد: به عنوان مثال قبل از انقلاب که رهبر معظم انقلاب اسلامی در مسجد کرامت سخنرانی می‌کردند قبل و بعد از سخنرانی ایشان اشعاری با محتوای ادبیات مقاومت درباره شهدای انقلاب و... سروده می‌شد.

وی افزود: بعد از انقلاب نیز افرادی چون موسوی گرمارودی، حمید سبزواری و شاهرخی اشعاری ماندگار در حوزه ادبیات مقاومت سرودند که این شعرا البته قبل از پیروزی انقلاب اسلامی نیز اشعاری در این حوزه گفته بودند.

عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند گفت: در دوران جنگ ادبیات پایداری و مقاومت اوج گرفت و اشعار زیبایی سروده شد و حتی بعد از پایان جنگ نیز شعله‌های ادبیت مقاومت خاموش نشد و افرادی چون مرحوم حسینی، قیصر امین‌پور، سپیده کاشانی و علیرضا قزوه در این حوزه شعر سرودند.

واعظی اظهار کرد: در دهه اخیر ادبیات مقاومت در ایران رنگ و بوی جهانی گرفته است به این معنا که اگر در هر گوشه جهان ظلمی صورت می‌گرفت شاعران ما در این باره شعر سرودند و همدلی و همدردی خود را نشان دادند.

وی بیان کرد: به عنوان مثال وقتی یک خانم شاعری در بحرین زندانی شد شاعران ما درباره این ظلم شعر سرودند و درباره شیخ نمر نیز اطمینان دارم بیش از هزاران شعر توسط شاعران ایرانی گفته است که نشان از احساسات جوشان شاعران ما است.

این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی یادآور شد: تا زمانی که ظلم هست و کسانی که می‌خواهند بر علیه این ظلم فریاد زنند شعر مقاومت و پایداری هست.