محبت اهل بیت(ع)؛ دِینی که باید ادا شود

در این بین و با مراجعه به برخی از آیات و روایات مشاهده می‌کنیم که خدای متعال در برابر رسالت عظیم نبی مکرم اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) که حامل برنامه عظیم سعادت دنیوی و اخروی نوع بشر بود، هیچ مزدی از بندگان نمی‌خواهد!!! به جز محبت خاندان نبوت و امامت.

«قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبيلاً»؛ «بگو بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌‏كنم جز اينكه هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش [در پيش] گيرد». (الفرقان/۵۷)

«ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ»؛«اين همان [پاداشى] است كه خدا بندگان خود را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏‌اند [بدان] مژده داده است بگو به ازاى آن [رسالت] پاداشى از شما خواستار نيستم مگر دوستى درباره خويشاوندان و هر كس نيكى به جاى آورد [و طاعتى اندوزد] براى او در ثواب آن خواهيم افزود قطعا خدا آمرزنده و قدرشناس است». (الشوری/۲۳)

از به هم آمیختن این دو آیه‌ی قرآن، پر روشن است، آیینی که خدای متعال از ما می‌خواهد و آن را مزد دعوت گران‌بهای پیغمبر اکرم(ص) خود قرار داده است، دِینی است که باید با مودّت اهل‌بیت پیغمبر گرامی، توأم باشد.

همچنین در روایات متعدد از جمله قولی از امام رضا(ع) که می‌فرماید: «محبت ما اهل‌بیت(ع)، کفاره گناهان است و حسنات را چند برابر می‌کند» می‌توان به اهمیت این موضوع پی برد.

اما باید توجه کرد چگونه محبت و مودتی باید داشته باشیم تا بتوانیم دین خود در برابر این رسالت عظیم را ادا کرده و مزد رسالت را آنگونه که باید تمام و کمال پرداخت کنیم؟

در روایتی از امیرالمؤمنان علی(ع) آمده است: «مودت، آن گونه محبتی است که از آن، قرابت و نزدیک بودن به دست آید»

بر همین اساس باید با ایجاد زمینه قرابت و نزدیک بودن به خاندان نبوت و امامت در مسیر آنها گام برداریم و با الگو کردن آنها در تمام شئونات زندگی، بتوانیم علاوه بر کسب سعادت دنیوی و اخروی، در برابر نبی مکرم اسلام (ص)، دینی در برابر رسالت عظیمش نداشته باشیم.