درسهای زندگی ساز، معجزه بزرگ بانوی اسلام
گروه اندیشه: فاطمه (س) بر اساس آنچه از تاریخ و روایات به ما رسیده ۱۸ سال بیشتر در این سرای فانی زندگی نکرد، اما آنچه از درس زندگی باقی گذاشت برای انسانهایی هزاران سال بعد از عصر و زمانه او نیز کارگشا است و این است معجزه بزرگ بانوی بزرگ دین.
شاید ۱۸ سال کوتاه به نظر برسد. شاید برخی بگویند در این مدت کم زندگی چه میتوان کرد. اما برای اولیاء الهی بیشتر از کمیت، کیفیت زندگی آنها است که به دیگران درس میآموزد و راه و رسم خوب زیستن را با عمل به دیگران میگوید.
فاطمه(س) بر اساس آنچه از تاریخ و روایات به ما رسیده ۱۸ سال بیشتر در این سرای فانی زندگی نکرد، اما آنچه از درس زندگی باقی گذاشت برای انسانهایی هزاران سال بعد از عصر و زمانه او نیز کارگشا است و این است معجزه بزرگ بانوی بزرگ دین.
از همان دوران کودکی، بزرگی و بزرگ منشی کرد، آن زمان که خس و خاشاکی را که جهل مشرکین مکه بر سر و شانه پیغمبر (ص) ریخت و فاطمه(س) با دستهای کوچک و نازنینش آن را پاک کرد و پدر نگاهی به کارهای مادرانه دختر کرد و او را ام ابیها (مادر پدرش) خواند.
وقتی پدر، دخترش را شادی قلبش میخواند
حضرت محمد مصطفی(ص) از همان دوران کودکی فاطمه(س) را شادی قلبش میخواند و میگفت هر وقت مشتاق بوی بهشت میشوم فاطمه(س) میبوسم. کدام انسانی است که این چنین توسط حبیب خدا تمجید شده باشد.
اینچنین نبود که چون دختر رسول الله(ص) است در ناز و نعمت مادی بزرگ شده باشد، فاطمه(س) در سختیهای شعب ابوطالب و مشکلات هجرت پیامبر(ص) به مدینه رشد. آن زمان که حضرت عزم سفر و هجرت به مدینه کرد و فاطمهاش را به کسی سپرد که فقط و فقط به او اعتماد داشت و آن شخص کسی جز علی(ع) نبود و این دو نور چشمان رسول(ص) رنج هجرت را به جان خریدند.
وقتی زیباییهای مادری و همسری فاطمه(س) متجلی میشود
آری بیشک فاطمه(س) برای پدر دختری بود که نمونهاش را شاید در هیچ کجای جهان نمیتوان دید، و حل نوبت رسیده بود که در پرتو ازدواج با علی(ع) زیباییهای همسری و مادریاش را به رخ دیگر انسانهای تاریخ بکشاند.
سخن برای اینکه فاطمه(س) در ۹ سال همسری با مولا علی (ع) چه کرد بسیار است. اما میتوان همه آنها را در یک جکله از علی(ع) خلاصه کرد که فرمود: (هیچگاه فاطمه از من نرنجید و او نیز هرگز مرا نرنجانید و او را به هیچ کارى مجبور نکردم و او نیز مرا آزرده نساخت. در هیچ امرى، قدمى بر خلاف میل باطنى من بر نداشت و هرگاه که به رخسارش نظاره مىکردم، تمام غصههایم برطرف مىشد و دردهایم را فراموش مىکردم) و در جایى دیگر مىفرماید: (به خدا قسم! هرگز کارى نکردم که فاطمه خشمگین شود و او نیز هیچگاه مرا خشمگین نکرد) بحار الانوار ج ۴۳، ص ۶۰ و ۱۲۳
این گفتهها شاید برای زوجهای جوان امروزی که شمع زندگی را که روشن کردهاند در برخی موارد به یک سال هم نمیکشد با اختیار خاموش میکنند تعجب برانگیز باشد، اما این یک حقیقت محض است که در تاریخ بشریت زوجی وجود دارد که در ۹ سال زندگی یک بار هم یکدیگر را به خشم نیاورند.
براستی چگونه میتوان اینگونه شریک زندگی، روزگار سپری کرد؟ شاید در ابتدای امر سخت به نظر برسد، اما اگر منیتها و خودخواهیها را کنار گذاشت و به جای فکر کردن به من، به ما اندیشید حتما شرایط زندگی شیرینتر و آرامش بخشتر خواهد شد.
اول دیگران بعد خویشتن
فاطمه(س) مادر که میشود، از نو باید مادری را تعریف کرد و نوشت، چرا که درس زندگی را نه با سخن که با عمل به فرزندانش میآموخت آن زمان که تا صبح به عبادت نشست و به جای خویش برای همسایگاه دعا میکد و وقتی فرزندش امام حسن(ع) با تعجب از مادر علت را پرسید پاسخ شنید که اول همسایه بعد خانه.
شاید خیلی از این درسهای زندگی بانوی اسلام بارها شنیده باشیم، اما به نظر میرسد زمانهای است که بر روی این درسها باید اندیشید، اندکی خود را به آن نزدیک ساخت تا در عمل زندگیهایمان رن و بوی فاطمی بدهد.
حیکمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
