خانه تکانی مجازی را فراموش نکنیم

رابطه و تعامل به معنای واقعی آن (مهم نیست که فیزیکی باشد یا دیجیتال، حقیقی یا مجازی، با موجود زنده یا موجود مرده) سهم قابل توجهی از ذهن و زمان ما را می‌گیرد. چیزی نیست که به سادگی قابل ساختن باشد و به سادگی نیز، قابل رها کردن نیست و گاه، چنان به عادتی ناخودآگاه در زندگی ما تبدیل می‌شود، که فرصت فکر کردن به آن را از دست می‌دهیم و جرات تصمیم گیری در مورد آن را هم پیدا نمی‌کنیم. حال به بهانه تحویل سال جدید خالی از لطف نیست تکانی هم به این قسم از مفاهیم انتزاعی ذهن دهیم که رابطه، بخشی از هویت ما را تعریف می‌کند؛ هویتی که به عنوان یک مسلمان باید دارای مختصات خاصی باشد. ویژگی‌هایی که در لابه لای کدهای صفر و یک صفحات کامپیوتری دستخوش تغییرات می‌شود.