هم سفر با راهیان نور، هم نفس با شهدا
رهسپاري در اين راه، نيت خالصانه و نداي شهدا را مي طلبد. شهدا هر دلي را صدا نمي زنند. دلي كه از گل است گل نمي دهد، دل بايدارزشي باشد تا فراخوانده شود. پابرهنه كه قدم بر سينه خاك شلمچه مي گذاري، دل بيدار مي شود. خوشا به حال زائر شهدا كه بهشتيان صدايش زده اند. اين سفر حقيقتا لياقت مي خواهد و اذن رهسپاري را به نيت خالصانه مي دهند، نه به جسم سراپا غبار گرفته. وقتي مي آيي با خودت كاغذ و قلم بياور. حرف هاي دل اينجاست كه بايد ثبت شود. هر چند قلم هم كم مي آورد و هزار صفحه كاغذ هم كفاف ثبت حرف هاي شلمچه، دوكوهه، دهلاويه و خرمشهر عزيز را نمي دهد.
۱۳۹۵/۰۱/۰۱
