بقعه قیدار النبی (ع) نگین درخشان استان زنجان

قیدارالنبی یا قیدار بن اسماعیل بن ابراهیم از اجداد پیامبر اسلام است، او را فرزند اسماعیل و نیای سی‌ام محمد (ص)، پیامبر اسلام دانسته‌اند، در کتاب منتهاج البراعه تألیف میرزا حبیب‌الله هاشمی، کتاب جلا العیون تألیف محمد باقر مجلسی نیز به همین منوال شجره قیدارالنبی (ع) را به ابراهیم و آدم نسبت داده‌اند.

در تاریخ یعقوبی آمده‌است که اسماعیل ۱۲ پسر داشت، که بزرگترین آن‌ها قیدار بوده که پس از وفات اسماعیل و دفن او در حجر، قیدار جانشین پدر شد و مردم را به توحید دعوت کرد.

در حال حاضر نیز وقتی وارد این شهر می‌شوی روح معنوی این شهر در کنار مهمان‌نوازی شهروندان به استقبال هر گردشگر می‌آید.

وارد حرم می‌شویم، بنای بقعه قیدارالنبی(ع)، در وضعیت کلی پلان مربع مستطیل دارد، طول آن 5/14 متر و عرض آن 30/8 متر می باشد و از سه بخش تشکیل شده است که بخش نخست به عنوان فضای مقدماتی ورود تعبیه شده و سپس دو فضای گنبددار پشت سر هم قرار گرفته‌اند و کل بقعه را زائرسرای بزرگی با پلان مستطیل محصور کرده است.

گنبد و بنا از نمای بیرونی فاقد تزئینات و کاشی کاری است، تزئینات عمده بنا در قسمت داخلی است، ابتدا تا ارتفاع یک متری از کف دور تا دور بنا با کاشی‌های شش گوش فیروزه‌ای، بنفش، سیاه و سفید پوشانده شده و سقف شبستان گنبددار با گچبری‌های بسیار زیبایی تزئین شده است. ترکیب کلی تزئینات از موتیفی به نام شمسه با کاربندی منشعب شده و خطوط آن به نوبه خود تصاویر را محدود می‌کند.

کتیبه‌ها و شیوه‌های تزئینی بنا گویای آن است که سازه‌های معماری آن در دوران‌های مختلفی ساخته شده است که از جمله قدیمی‌ترین کتیبه برجای مانده در ضلع جنوبی صحن گنبددار به تاریخ 719 هجری قمری است که به تجدید ساخت آرامگاه توسط بلغان خاتون، همسرغازان خان، ششمین سلطان ایلخانی، اشاره می‌کند و کتیبه ای دیگر در همان صحن که به شرح انجام تعمیرات بنا توسط تیمورخان به سال 751 هجری قمری می‌پردازد.