بررسی ریشه‌های حسادت در کلام دین

حجت‌الاسلام مهدی اسدالهی، مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی گفت: اگر می‌خواهیم ریشه‌های حسادت را بررسی کنیم در وهله اول باید تعریف آن را بدانیم.

وی اظهار کرد: برخی حسادت را با غبطه اشتباه می‌گیرند در حالی که غبطه به معنای این است که انسان نعمتی را که دیگری دارد از خدا بخواهد به او نیز بدهد در حالی که در حسادت انسان می‌خواهد آن نعمت از فرد گرفته شود.

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی بیان کرد: امام حسن مجتبی(ع) در کلامی به جایگاه حسادت در بین گناهان اشاره می‌کند و می‌فرماید: سه چیز باعث هلاک انسان می شود و آن کبر، حرص و حسد است و بقیه گناهان نیز از این سه نشأت می‌گیرد.

اسدالهی ادامه داد: در قران نیز در قالب داستان و تمثیل(داستان هابیل و قابیل) به رذیله حسادت اشاره شده است و انسان‌ها را به تقکر درباره عواقب حسادت نسبت به همنوعان معطوف می‌دارد که بسیار قابل تأمل است.

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی گفت: حسادت آتش مهر و محبت بین افراد جامعه را سرد و یخ کرده و آن را از بین می‌برد چرا که هیچ‌گاه انسان‌ها نسبت به کسی که به او حسد می ورزد مهری نخواهد داشت.

اسدالهی اظهار کرد: همچنین جامعه‌ای که در آن حسادت باشد به پیشرفت و رشد نخواهد رسید چرا که افراد به خاطر حسادت مانع پیشرفت و رشد دیگر همنوعان خود می‌شوند و نمی‌گذارند او به موفقیت و رشدی برسد.

وی بیان کرد: در روایات اسلامی از حسادت با عنوان نابودکننده ایمان، آفت دینداری، از بین برنده حسنات و ریشه غیبت یاد شده است و بی شک اگر انسان توجه داشته باشد که با حسادت ورزیدن هر آنچه نیکی کرده از بین می‌رود به سمت درمان این رذیله خواهد رفت.

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی ادامه داد: افراد حسود به طور طبیعی همواره عصبی، پرخاشگر و افسرده هستند و چه زیبا مولا علی(ع) می فرماید: که حسودان از سلامتی خود غافلند چرا که بر جسم و روان آنان تأثیر دارد.

اسدالهی یادآور شد: توجه به نعمت های الهی، افزایش اعتماد به نفس، دقت در زشتی گناه حسادت از راه‌های درمان این رذیله اخلاقی است.