اعیاد مذهبی و تکرار برنامههای بدون جذابیت
گروه اندیشه: چه برنامهای برای برگزاری جشنهای مذهبی داریم؟ قرار است چه کارهایی در این جشنها انجام بدهیم تا هم دل مردم شاد از این روزهای مبارک شود و هم ذرهای از معرفتشان نسبت به امامان معصومین (ع) افزایش یابد. آیا مردم تفاوت قابل توجهی میان این روزها و دیگر روزهای سال احساس خواهند کرد؟
روزهای شعبان که فرا میرسد لبخند بر لبها نقش بیشتری به خود میگیرد و دلها شادمان از اعیادی هستند که روزهای این ماه عزیز را متبرک کردهاند. از میلاد سید جوانان اهل بهشت امام حسین (ع) تا سالروز ولادت قمر بنی هاشم (ع) و زینت عبادت کنندگان و مهمتر از همه نیمه این ماه که نام موعود بر زبانها نقش میبندد.
روز متبرک دیگری در این ماه نیز یادآور جوانی است که چهره و رفتار و منشش اهل بیت (ع) را به یاد رسول الله میانداخت. روز میلاد حضرت علی اکبر (ع). اما به راستی چقدر آماده برگزاری جشنهای این مناسبتهای عزیز هستیم؟
اصلا آیا برنامهای برای این جشنها داریم؟ قرار است چه کارهایی در این جشنها انجام بدهیم تا هم دل مردم شاد از این روزهای مبارک شود و هم ذرهای از معرفتشان نسبت به امامان معصومین (ع) افزایش یابد. آیا مردم تفاوت قابل توجهی میان این روزهاها و دیگر روزهای سال احساس خواهند کرد؟
سخنرانی یک عالم و آگاه بسیار خوب است، مداحی هم زینت و زیبایی مجالس اهل بیت (ع) است اما سخن اینجا است که اگر کسی در سخنرانی یک جشن میلاد شرکت میکند باید دریابد که این سخنرانی ویژه یک جشن است در حالی که ممکن است این مهم مورد توجه قرار نگیرد.
برخی از روحانیون و سخنرانان بسیار هنرمندان در روزهای جشن از نکات طنز در سخنرانیهای خود در روزهای عید بهره میگیرند که بسیار مطلوب است. مردم باید با تمام وجود شادی را در برنامهای که به مناسبت عید میلاد امام حسین (ع) برگزار میشود احساس کنند.
از طرف دیگر برنامه اعیاد نباید محدود به سخنرانی شود، اگر هنرمندانه به موضوع نگاه کنیم گنجاندن برگزاری مسابقات مفرح، شعر خوانی (اشعار طنز) و.. میتواند برنامه جشن ما را دلچسبتر به ویژه برای کودکان و نوجوانان کنند.
حتی به نظر میرسد اگر هنگامی که میخواهیم در جشن میلاد یک امام معصوم (ع) شرکت کنیم لباسمان متقاوت از لباس روزهای دیگرمان باشد و حدأقل رنگ روشن تری داشته باشد هم خودمان شادمانتر خواهیم شد و همین این احساس را به دیگران منتقل خواهیم کرد.
مگر نه اینکه از معصومین نقل شده که شعیان ما در سادی ما شاد و در غم ما اندوهگین میشوند، پس چرا همانگونه که در روزهای شهادت این بزرگواران لباس مشکی به تن میکنیم و شال عزا میگذاریم در روزهای شادیشان این شادی را در ظاهر جلوه نمیدهیم.
یادمان باشد قضاوت کودکان این سرزمین درباره مراسمهای دینی در همین جشنها و برنامهها شکل میگیرد و همین قضاوتها آنان را تشویق میکنند که در بزرگسالی و جوانی نیز در این برنامهها شرکت کنند یا خیر.
اگر از خیلی از افرادی که تمایلی برای شرکت در برنامههای دینی ندارند، بپرسیم درخواهیم یافت خیلی از آنها به خاطر خاطرات ناخوشایندی که شرکت در این برنامهها در روزهای کودکی دارند اکنون نیز رغبتی برای شرکت در این مراسمها ندارند.
در کودکیاش یا خادم مسجد و هیئتی با او با تندی رفتار کرده یا طولانی بودن جلسه او را خسته کرده بود و یا حقیقتا جذابیتی احساس نکرده است و از این جهت در بزرگسالی نیز تمایلی برای شرکت ندارد.
به خاطر داشته باشیم هر گامی که برای جذب مردم به معصومین (ع)
برداریم بیپاسخ نخواهد ماند
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
