گروه اجتماعی: گاه شاهد هستیم که فرد بر اثر حضور در فضای مجازی دچار آسیبهای متعددی میشود و به مرز افسردگی نزدیک میشود، در حالی که والدین او از این موضوع اطلاعی ندارند، که این شیوه نشان میدهد چقدر والدین از کارها و فعالیتهای فرزندشان در فضای مجازی غافلند.
پای صحبت کارشناسان و صاحب نظران علوم اجتماعی که بنشینیم و نظرشان را در مورد فضای مجازی بپرسیم همه آنها سخن از آسیبهایی خواهند زد که هر کس وارد فضای مجازی میشود، باید نسبت به آن هشیار باشد.
اما در این میان کودکان و نوجوانان بیش از هر قشر دیگری در برابر آسیبهای ناشی از حضور در فضای مجازی آسیبپذیر هستند و از این منظر باید بیش از دیگران مراقب نوع کار آنان در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی بود.
کودکان و نوجوانی که زمان رشد و بالندگی آنها است، اگر وقت گرانبهای خود را در شبکههای اجتماعی بگذرانند و بیش از کتاب، و دفتر و مداد با رایانه، تلگرام و .. در ارتباط باشند زمان ارزشمندی را از دست میدهند که شاید دیگر به دست نیاورند.
البته این نکته به معنای قطع ارتباط دائمی کودک و نوجوان با اینترنت و شبکههای مجازی نیست چرا که از یک طرف امکان آن مقدور نیست و از جنبه دیگر در صورتی که کودک و نوجوان آموزشهای لازم را ببیند، میتواند به صورت مطلوب از این آموزشها استفاده کند.
در این میان نقش خانواده بسیار پررنگ است و این والدین هستند که میتواند نوجوان را ایمن از فضای مجازی عبور دهد به شرط اینکه والدین خودشان بایدها ونبایدهای حضور در فضای مجازی را مراعات کنند، چرا که در غیر اینصورت توصیههای آنان بر فرزندان تأثیر نخواهد داشت.
والدینی که خودشان زمان بسیار زیادی صرف فعالیت در فضای مجازی میکنند، آن هم در شرایطی که شغل و کارشان ارتباط چندانی با فضای مجازی ندارد، چگونه میتوانند کودک خود را از فعالیت در این فضا منع کنند؟
نکته مهم دیگری که میتواند کودک و نوجوان را ایمن از فضای مجازی عبور دهد، این است که والدین کودک خود را در فضای مجازی تنها نگذارند، متأسفانه برخی از والدین صرفا به یک منع و یا توصیه اکتفاء کرده و فرزندشان را در فضای مجازی تنها میگذارند.
به نظر میرسد روش مطلوب این است که همراه فرزندمان در فضای مجازی باشیم، اگر فرزندمان در گروه تلگرامی عضو است، برای تولید محتوا به او کمک کنیم. از او دوستانه تقاضا کنیم تا برایمان از موضوعاتی که در فضای مجازی رد و بدل میکند، بگوید و در این حیطه با هم تبادل نظر کنیم.
گاه شاهد هستیم که فرد بر اثر حضور در فضای مجازی دچار آسیبهای متعددی میشود و وی را به مرز افسردگی نزدیک میکند، در حالی که والدین او از این موضوع اطلاعی ندارند، که این شیوه نشان میدهد که چقدر والدین از کارها و فعالیت های فرزندشان غافلند.
البته گاه خود والدین از چگونگی کار در این حوزه اطلاعی ندارد؛ و نمیدانند که سهلانگاری در این زمینه چه عواقبی به همراه دارد، که مشاوران با تجربه مدارس میتوانند در این زمینه کمک بسیاری به پدران و مادران بکنند.
فراموش نکنیم که اگر امروز دست فرزندمان را نگرفته و از لبه باریک فضای مجازی و اینترنت به سلامت عبور دهیم، شاید فردا برای نجات او کمی دیر باشد.
حکیمه بهمن زاده