باور به نحس بودن ماه صفر ریشه دینی و روایی ندارد

جواد اکبری‌مطلق، مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه پیام نور خراسان‌جنوبی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان‌جنوبی، گفت: از مباحث دینی و قرآنی این‌گونه برداشت می‌شود که هر روزی که بر مردم بلاء و مصیبتی نازل می‌شده آن روز را روز نحسی می‌نامیده‌اند.

وی اظهار کرد: از جمله در آیه 16 سوره فصلت درباره غذاب بر قوم عاد آمده «فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَحِسَاتٍ؛ پس بر آنان تندبادى توفنده در روزهايى شوم فرستاديم» که آیه نه به این معناست که آن روز اصالتا روز نحسی است، بلکه چون بلاء و سختی بر مردم بوده آن را نحس نامیده‌اند.

مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه پیام نور خراسان‌جنوبی بیان کرد: درباره ماه صفر نیز اعتقاداتی از این قبیل بین مردم وجود دارد و به نوعی بلاء‌های ماه صفر را بزرگتر می‌بینند که ریشه روایی و دینی ندارد و این ماه با دیگر ماه‌های سال فرقی ندارد.

اکبری‌مطلق ادامه داد: ممکن است برخی به روایاتی استناد کنند و بگویند آمده است که چهارشنبه آخر ماه صفر نحس است، در حالی که بزرگانی چون علامه طباطبایی معتقدند که این روایات ضعیف است و حتی اگر صحت هم داشته باشد، آن روایات فقط به چهارشنبه اشاره و واژه ماه صفر کم کم به باور مردم اضافه شده است.

وی افزود: از طرفی باید به این مسئله اشاره کردکه تلقین نیز نقش زیادی دارد و در حقیقت فکر منشأ اثر می‌شود، حال تصور کنید این تلقین دیگران هم بر آن صحه بگذارد که این اتفاق درباره باور نحس بودن ماه صفر نیز وجود دارد.

مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه پیام نور خراسان‌جنوبی گفت: ممکن است برخی دیگر هم توصیه به دادن صدقه در ماه صفر کنند و بگویند با دادن صدقه نحسی این ماه از بین می‌رود که این نیز دلیل محکمی نیست چون دادن صدقه در همه ایام سال توصیه شده است.

اکبری‌مطلق اظهار کرد: عده ای نیز روایتی مبنی بر اینکه هر کس مژده پایان ماه صفر را بدهد، بهشتی است را مطرح کرده اند، که اصل این روایت اشاره به ماه آزار یکی از ماه‌های رومی دارد و ارتباطی به ماه صفر نداشته که آن هم تحت شرایط خاصی بیان شده است.

وی یادآور شد: بنابرین دلایل ماه صفر با دیگر ماه‌های سال فرقی ندارد و باور نحس بودن آن نیز ریشه روایی ندارد.

حکیمه بهمن زاده