گروه اجتماعی: خشونتهای خانگی مخصوص جامعه یا طبقه خاصی نیست، بلکه اکنون همه کشورهای دنیا و طبقات اجتماعی مختلف با آن دست به گریبانند و تغییر و تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر روزه بر میزان آن افزوده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، خشونت خانگی واقعیتی آزار دهنده و غیر قابل انکار در دنیای امروز است، در جهانی که محیط خانه میباید پناهگاهی باشد تا ساکنانش در آن بیاسایند و خستگیها و رنجهای ناشی از دشواریهای محیط بیرون خانه را به فراموشی بسپارند، متاسفانه برای بسیاری از مردم، خانه به جهنمی میماند که آتش دشمنی، خشم، خشونت، کینه و انتقام در آن هر لحظه شعله ورتر میشود.
خشونتهای خانگی مخصوص جامعه یا طبقه خاصی نیست، بلکه اکنون همه کشورهای دنیا و طبقات اجتماعی مختلف با آن دست به گریبانند و تغییر و تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر روزه بر میزان آن افزوده است.
علیرضا موهبتی، معاون امور اجتماعی ادارهکل بهزیستی خراسانجنوبی درباره کاهش خشونتهای خانگی گفت: فراموش کاهش ودرمان این قبیل از رفتارهای ناکارآمد، ناگهانی و دفعی که در یک شب و با تصمیمگیری هیجانی رخ دهد، پایدار نخواهد بود.
وی آشنایی با «آموزش مهارتهای زندگی» برای تمامی سطوح جامعه، آشناسازی خانواده با روشهای کارآمد «حل مسئله»، آشناسازی والدین با پیامدهای عمیق خشونت بر کودکان بهویژه نظارهگر بودن، افزایش درک و حساسیت نسبت به حضور دیگری به جای «خودنگری»، آشنایی همسران با باورهای غیرمنطقی و تحریفات شناختی نسبت به یکدیگر و آموزش اِبراز وجود به زنان و کودکان راراهکارهای کاهش یافتن خشونتهای خانگی عنوان کرد.
معاون امور اجتماعی ادارهکل بهزیستی خراسانجنوبی ادامه داد: ترویج فرهنگ مدارا و تحمل، و دوست داشتن کسانیکه حتی ممکن است با ما همفكر و همتصمیم نباشند نیز تاثیر بسیاری در کاهش خشونت دارد.
موهبتی تأکید کرد: در نهایت بیاموزیم که ما انسانها، اگر با یکدیگر تفاوت داریم، بخش مهمی از این تفاوت برگرفته از یادگیریهای ماست، پس راجع به یادگیری هایمان میتوانیم با یکدیگر صحبت کنیم.
وی درباره آسیبهای ناشی از خشونت توضیحی داد و گفت: خودسوزی، خودکشی، دیگرکشی، پایین آمدن بهداشت جسمی و روانی، طلاق و ... و در نهایت بهعنوان یکی از مهمترین پیامدهای تلخ خشونت میتوان به «کاهش عزت نفس و حرمت ذاتی» اشاره کرد که سنگ بنای هرگونه شکوفایی و بالندگی است و متأسفانه در افرادی که مورد خشونت واقع میشوند، علیرغم «اعتماد به نفسهای گاه مناسبی» که در برخی از فعالیتهای جبرانی بهدست خواهند آورد، اما هنوز عزت نفس قربانیان خشونت، بخش آسیبپذیر آنها خواهد بود.