سلمان کونانی، جامعهشناس و آسیبشناس، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، با تأکید بر ایجاد اشتغال سایبری در سال اقتصاد مقاومتی؛ تولید، اشتغال اظهار کرد: اشتغال مجازی موضوعی بوده که شفاف نیست و باید تعریفی در این موضوع ایجاد شود. آیا منظور از اشتغال مجازی یعنی اشتغال در پهنای فضای سایبر است و یا میتوان در موارد دیگر تعریف شود. البته یکی از بزرگترین لطفهای خداوند به ما مسلمانان در ایران این است که در همه حوزهها، سیاستهای کلانی داریم که از سوی مقام معظم رهبری ابلاغ میشود.
وی افزود: زمانی که در بخشی از فرمایشات مقام معظم رهبری موضوع اشتغال مطرح میشود و از طرفی مسئولان وزارت ارتباطات بر اشتغال مجازی تأکید میکنند، متأسفانه شاهد ابهاماتی در روند فعالیتهای مسئولان میشویم و البته بیان اشتغال مجازی از سوی مسئولان به این معنا نیست که اولا به مفهوم اشتغال واقفیم و دوم آن که به اشتغال جوانان در فضای سایبر اعتقاد قلبی وجود دارد.
این آسیبشناس تصریح کرد: ارتقای مهارت و دانش کاربران، ایجاد یک سایت، مجهز شدن به ابزارهای لازم برای کسب شغل، ایجاد کافینت و ارائه خدمات کامپیوتری، واسطهگری در شبکههای اجتماعی، بازاریابی و تبلیغات، لزوما اشتغال مجازی نیست؛ بنابراین باید این مسأله را روشن کنیم که منظور از اشتغال سایبری میتواند توسعه زمینههای اجراییسازی تدابیر حقوق کار باشد یا خیر.
وی بیان کرد: در حقوق کار تعریفی آمده است مبنی بر اینکه شغل باید متسمر و غیرکاذب باشد. با تمام احترامی که برای بسیاری از مسئولانی که در فکر اشتغال مجازی هستند، قائلم اما باید گفت که راهاندازی یک اتاقکی که بتوان در آن خدمات الکترونیک انجام داد، جزء مشاغل نیست.
کونانی اظهار کرد: ایجاد دکانهایی با خدمات سایبری به معنای شغل سایبری نیست و کمی باید تعریفمان را در اشتغال مجازی از سوی مسئولان تغییر داده شود. شغل سایبری این است که ما همه ابزارهای ممکن و در دسترس را برای ایفای نقشمان در عالم نرمافزاری سایبری به کار گرفته شود یعنی دانش سایبریمان در فضای سایبری به مدد ما بیاید تا بتوانیم ایفای نقش کنیم. تبدیل سازمان تأمین اجتماعی به یک سازمان غیرحضوری یا الکترونیکی شدن دانشگاهها میتواند نوعی از اشتغال مجازی باشد.
وی یادآور شد: ما تا زمانی که مقدمات کار را آماده نکردهایم نباید درباره موضوع اشتغال فضای مجازی صحبت کنیم. ما برای ایجاد شغل سایبری باید از یک سری مراحل عبور کنیم. درواقع یکی از مهمترین مقدمات در عرصه اشتغال مجازی، تغییرات سبک زندگی است. اگر سبک زندگی شناور باشد و به سادگی تغییر پذیر باشد و با هر موج کاذب از مدرنیتهای که به زعم طراحانش و امواج تعقل و خرد سوار است، بنظرم در گفتمان دولتمردان پیشروی جهان امروز، مدرنیته بر اعماق بی خردی استوار است. دنیای متمدن امروز رو به بی خردی میرود و ما احساس میکنیم مدرنیته یعنی ما از اخلاق دین و مسلکمان بگذریم و از تعهدات اخلاقی عبور کنیم که اگر این باشد چیزی جز بازگشت به گذشته و سیر به قهقرا نیست.
کونانی اظهار کرد: ما باید به این دقت کنیم که کارمند کاملا الکترونیک در فضای مجازی بخشی از امروز و فردای ماست. شغل بخشی از اعتقادات ماست و باید گفتمان و چارچوب علمی مسأله سبک زندگی را در جامعه مشخص کنیم که اساسا ورود اینترنت به جامعه ما در فضای مجازی چه مسائلی در سبک زندگی ایجاد کرده است و آیا توانستهایم مشکلات را مدیریت کنیم. متأسفانه ما نتوانستهایم آسیبهای تلفن همراه را برای جوانان مهار کنیم، با این شرایط چگونه میتوانیم آنها را به استخدام فضای مجازی دربیاوریم.
چه افرادی میتوانند در اشتغال مجازی وارد شوند؟