انسان معادشناس تن به معصیت نمیدهد
گروه سیاسی: امام جمعه ابهر گفت: پیامبر اکرم(ص) مردم را همیشه به مبدا و معاد توصیه میکردند. که بفهمند از کجا آمدهاند. انسانی که واقعا مبداشناس و معادشناس باشد قطعا به معصیت تن نمیدهد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از زنجان، حجتالاسلام جعفر رحیمی، امام جمعه ابهر، ظهر دیروز جمعه اول اردیبهشت ماه در خطبههای نمازجمعه ابهر اظهار کرد: یکی از سیرههای پیامبر اکرم(ص) این بود که مردم را به خودشناسی توصیه میکردند تا مردم بداند از کجا و به چه هدفی آمدهاند و به کجا میروند. پیامبر اکرم(ص) مردم را همیشه به مبدا و معاد توصیه میکردند. که بفهمند از کجا آمدهاند. انسانی که واقعا مبداشناس و معادشناس باشد قطعا به معصیت تن نمیدهد.
وی افزود: پیامبر اکرم (ص) به مردم یاد میدادند که عزیزترین عزیز جانشان است و باید مواظب جان و روح خود باشند. وجود نازنین حضرت امیر(ع) درخطبه 157 نهجالبلاغه میفرماید: «عِبَادَاللَّهِ اللَّهَ اللَّهَ فِي أَعَزِّالْأَنْفُسِ عَلَيْكُمْ وَ أَحَبَّهَا إِلَيْكُمْ فَإِنَّاللَّهَ قَدْ أَوْضَحَ سَبِيلَ الْحَقِّ وَأَنَارَطُرُقَهُ فَشِقْوَةٌلَازِمَةٌأَوْسَعَادَةٌ دَائِمَةٌ فَتَزَوَّدُ و افِي أَيَّامِ الْفَنَاءِلِأَيَّامِ الْبَقَاءِ». حضرت در این بخش برای تحریک مخاطبان و تشویق آنها به بر گرفتن زاد و توشه از این دنیای فانی میفرماید: ای بندگان خدا، خدا را خدا را مراقب عزیزترین و محبوبترین نفوس نسبت به خویش باشید. به یقین منظور از عزیزترین نفوس در این عبارت، خود انسان است، چرا که حب ذات طبیعی هر انسانی است و اگر به اشخاص و اشیای دیگر علاقه دارد از پرتو حب ذات است به هر حال مقصود این است که شما اگر به هیچ کس رحم نمیکنید دست کم به خود رحم کنید و اگر منافع هیچ کس را در نظر نمیگیرید، حداقل منافع خود را در نظر بگیرید . که این علاقه به خویشتن جزء فطرت شماست و به دنبال آن هشدار می دهد . خداوند راه حق را برای شما آشکار ساخته و طرق آن را روشن نموده است و سرانجام کار یا بدبختی دایمی است و یا خوشبختی همیشگی است.
حجتالاسلام رحیمی تصریح کرد: آن گاه امام (ع) به بیان اسباب رسیدن به سعادت دایمی و پرهیز از شقاوت همیشگی پرداخته ، چنین می فرماید «فتزو دوا فی ایام الفناء لایام البقاء قد دللتم علی الزاد و امرتم بالظعن، و حثثتم علی المسیر» حال که چنین است در ایام فانی برای ایام باقی زاد و توشه تهیه کنید زاد و توشه لازم به شما معرفی شد و فرمان کوچ داده شده است و با سرعت شما را به حرکت در آوردهاند «فَکَأَنَّکُمْ بِالسَّاعَةِ تَحْدُوکُمْ حَدْوَ الزَّاجِرِ بِشَوْلِهِ: فَمَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَیْرِ نَفْسِهِ تَحَیَّرَ فِی الظُّلُمَاتِ، وَ ارْتَبَکَ فِی الْهَلَکَاتِ، وَ مَدَّتْ بِهِ شَیَاطِینُهُ فِی طُغْیَانِهِ، وَ زَیَّنَتْ لَهُ سَیِّىءَ أَعْمَالِهِ. فَالْجَنَّةُ غَایَةُ السَّابِقِینَ، وَ النَّارُ غَایَةُ الْمُفَرِّطِینَ» آن کسی که به غیر خویش پردازد و از خود غافل شود، در تاریکیها سرگردان میماند و در مهلکهها گرفتار میشود شیاطین او را در طغیانش به پیش میرانند و اعمال بدش رادر نظرش جلوه میدهند هر انسانی مجموعهای از عیوب و نقصانها و نقاط ضعف را در خود دارد و تنها راه نجات او پرداختن به اصلاح آنهاست تا به تدریج به صورت انسان کاملی درآید و شایسته قرب خدا و نام والای خلیفةالله شود ولی کسی که به بیرون خویش یعنی به انسانهای دیگر، یا مسایلی از قبیل مال و مقام و ثروت بپردازد، سر گردانی و گرفتاری او یقینی است و از آن اسفبارتر اینکه شیاطین چنین انسان غافلی را در طغیانش تشویق میکنند و اعمال زشت او را چنان زینت میدهند که جزو نقاط قوت خود میشمرد و به آن افتخار میکند بدیهی است چنین انسان گرفتاری راه نجاتی نخواهد داشت.
