مهدی‌باوری انسان را به تزکیه نفس می‌رساند

حجت‌الاسلام محمدرضا خوشخو، مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود خراسان‌جنوبی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان‌جنوبی گفت: در زمینه مهدویت یکی از مسائل مهم و قابل تأمل این است که انسان‌ها به مهدوی باوری برسند به این معنا که در عمق جان خویش حضور یک امام معصوم(ع) را باور داشته باشند.

وی اظهار کرد: اگر انسان‌ها به این حقیقت برسند که امام معصومی وجود دارد که اعمال انسان بر او عرضه می‌شود بی‌شک در رفتار خود مراقبه بیشتری خواهند داشت و در نتیجه می‌توان گفت که مهدی باوری به تزکیه نفس منجر می‌شود.

مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود خراسان‌جنوبی بیان کرد:  بعد از مهدی‌باوری باید به مهدی‌یاوری برسیم و اینگونه نباشد که  تنها وظیفه خویش در قبال حضرت را برپایی جشن نیمه شعبان بدانیم، مگر نه این است که ما رو تولد عزیزانمان و بستگانمان را جشن می‌گیریم ولی محبت ما به آنها منحصر روز تولدشان نمی‌شود.

خوشخو ادامه داد:  البته مهدویت منحصر به شیعه و مسلمان نیست، خیلی‌ها در این عالم باور دارند که روزی یک منجی ظهور خواهد کرد و بساط بیداد و ظلم را برمی‌چیند و از این منظر موضوع منجی یک مسئله جهانی است.

وی گفت: ما مهمان از کشور هند داشتیم که شیعه مذهب نبود اما وقتی در یک برشور دید که از امام کاظم(ع) به عنوان امام شیعیان نام برده شده ناراحت شد و به این مسئله اعتراض کرد و از این منظر باید بدانیم که اهل بیت(ع) برای همه محترم هستند.

مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود خراسان‌جنوبی اظهار کرد: اگر کسی مسئله مهدویت را باور ندارد می‌توان با زبان استدلال با او سخن گفت و اگر از میان عامه مردم است می‌توان در قالب مثال برای او موضوع را تبیین کرد.

خوشخو بیان کرد: به عنوان مثال می‌توان گفت که قاعده لطف خداوند اقتضاء می‌کند که به انسان رهبر و امامی عطاء کند که در مسیر رشد و سعادت به او یاری رساند و نیاز انسان به امام مانند نیاز سایر موجودات به نور برای رشد است.

وی با اشاره به مفهوم دقیق غیبت ادامه داد: خیلی افراد مفهوم غیبت حضرت مهدی(ع) را به درستی درک نکرده‌اند و از این منظر باید بدانیم غیبت به معنای عدم حضور امام نیست بلکه به معنای عدم  ظهور است.

مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود خراسان‌جنوبی یادآور شد: در روایات نقل شده است که معنای غیبت این است که حضرت در همین جامعه و درمیان همین مردم زندگی می‌کنند اما هر گاه خداوند اراده کند از برابر دیدگان مردم غایب می‌شود و یا مردم ایشان را نمی‌شناسند.