به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از ایلام، به نقل از روابط عمومی دانشگاه ایلام، «مجید ضیایی» استادیار رشته فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه ایلام اظهار کرد: یکی از مطالبی که به نظر میرسد در زمان حاضر و با توجه به وضعیت علمی دانشگاهها در رشته فلسفه اسلامی کمتر مورد توجه است و روز به روز هم بر بی توجهی به آن افزوده میشود مسئله مطالعه متون اصیل فلسفی است.
متاسفانه آفت شرح خوانی و ترجمه خوانی و آن هم به صورت ناقص و موردی، در کنار جایگزین کردن مطالعات غیرمستند در اینترنت و شبکههای اجتماعی به جای مطالعات کتابهای اصیل، روز به روز بر عالمنما شدن افراد میافزاید و افرادی را در دامان خود میپروراند که به ظاهر عالم و دانشمندند اما در باطن بهرهای از علم فلسفه ندارند.
وی افزود: جای تاسف است که دانشجوی فلسفه حتی در مقاطع تحصیلات تکمیلی به خاطر عادت به مطالعه شروح و ترجمههایی که غالبا با شرح و تفسیر مترجم همراه بوده و اصل وفاداری به متن در آنها رعایت نشده است، توانایی استخراج مطالب از متون فلسفی را از دست داده و در تفسیر و فهم مطالب فلسفی حکمای مسلمان و بخصوص ملاصدرا، به جای اجتهاد، دچار تقلید گرایی و پیروی از گفتههای شارحین و شنیدهها و شایعات عام میشود. بر این اساس، شایعات و تفاسیر شخصی و با اشتباه آمیختهای که در برخی شروح وجود دارد، کم کم به عنوان اصل حرف صدرا مشهور میشود و در نتیجه تحریف و کج فهمی و تخیلات است که به جای حکمت صدرایی بر اذهان و قلوب غلبه میکند.
عضو هیئت علمی دانشگاه ایلام با بیان اینکه به جرات میتوان گفت که فلسفه صدرایی یک فلسفه عمیق و کم نظیر است، افزود: در جستجوی حقیقت با دقیقترین روشهای عقلی و ژرف نگری فلسفی توانسته است بسیاری از مشکلات جهان شناسی و وجود شناسی را به خوبی حل کرده و در عین حال دستگاهی باشد که در تبیینگری علوم دیگر و تعین بخشی به موضوعات آن علوم کارا و کارآمد باشد. افسوس که این فلسفه عمیق در حال فروکاسته شدن به تخیلات برخی شارحین معروف و نویسندگان محبوب است و افسوس که ذهن برخی دانشجویان در اثر تربیت علمی اشتباه و شروح مغلوط به انباری از تخیلات تبدیل شده است که آنچه به عنوان فلسفه در آن جای گرفته، نه تنها با فلسفه صدرایی، بلکه با عقل عادی انسان نیز در تضاد و تناقض است.
ضیایی یادآور شد: راه نجات در فلسفه صدرایی پروراندن دانشجویان کوشا و محقق است. ما به دانشجویان و محققین پرتلاش و باهوشی نیازمندیم که با تسلط کافی بر زبان عربی و متون فلسفی صدرایی، به مطالعه و کنکاش مستقیم در آثار صدرا پرداخته و پرده از حقایق موجود درآن برداشته و غرر و فرائدی را که در متون وی فراوان یافت میشود، از عمق دریای فلسفه شکار کرده و به جامعه عرضه کنند. تنها با فلسفه خوانها و معلمان فلسفه حقیقت جو و عاری از تخیلات و توهمات است که می توان فلسفه صدرا را آن گونه که باید و شاید شناخت و شناساند.
به امید فردایی بهتر و پروراندن دانشجویان و محققین پر تلاش و صادق