روایتی از گمنامان هیئتهای عزاداری
گروه معارف: در پشت صحنه هیئتهای عزاداری سید و سالار شهیدان، افرادی مشغول فعالیت هستند که اگر تلاشهای آنان نبود، قطعاً هیئتهای عزاداری با این نظم نمیتوانستند برای پاسداشت رشادتهای کربلا عزاداری کنند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی، در روزهایی که تمام شیعیان، عزادار مردی بزرگ که جانش را برای حفظ اسلام فدا کرد، هستند افرادی وجود دارند که در پشت صحنه هیئتهای عزاداری فعالیت میکنند.
این افراد شاید دیده نشوند، اما اجر زحماتشان کمتر از افرادی که در رثای امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان عزاداری میکنند، نیست.
با یکی از این افراد هم صحبت شدم. او سرآشپز هیئت عزاداری روستای بیدسک است. وارد آشپزخانه حسینیه این روستا که شدم، مشاهده کردم که او با نهایت تلاش در حال فراهم آوردن طعام برای عزاداران است. شیفتگی به حسین(ع) و راه آن حضرت، در تمام فعالیتهایش دیده میشد.
خدمت در راه امام حسین(ع) افتخار است
محمدحسین مظفرنیا، سرآشپز هیئت عزاداری روستای بیدسک در گفتوگو با ایکنا با بیان اینکه خدمت در راه امام حسین(ع) افتخار است، اظهار کرد: متولد 1318 هستم و از سال 58، توفیق آشپزی برای عزاداران حسینی را به دست آوردم.
وی افزود: سالها است که به عشق حضرت امام حسین(ع) و یاران ایشان، طعام هیئت را تهیه میکنم و با تمام وجود، برای این کار تلاش میکنم.
سرآشپز هیئت عزاداری روستای بیدسک بیان کرد: در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی، از صبح تا پاسی از شب، به طبخ غذا برای هیئت عزاداری مشغول میشوم و این کار را فقط برای رضای خدا و امام حسین(ع) انجام میدهم.
مظفرنیا ادامه داد: به علت فعالیت در آشپزخانه شاید نتوانم در هیئت برای عزاداری حاضر شوم اما عزاداری تنها در مرثیهخواندن خلاصه نمیشود بلکه اگر یک گام در راه مکتب امام حسین(ع) برداری، عزادار حسین(ع) و پیرو راه او هستی.
وی با بیان اینکه آشپزی برای امام حسین(ع) بسیار متفاوت است، اظهار کرد: زمانی که برای عزاداری امام حسین(ع) آشپزی میکنم، انگار نیرویی به من کمک میکند.
با وجود اینکه نزدیک به 80 سال سن داشت اما برای مکتب حسین(ع) چون جوانی برومند کار میکرد. انگار خستگی برای او معنایی نداشت.
روایت خدمت تا پای جان در مکتب حسین(ع)
سرآشپز هیئت عزاداری روستای بیدسک بیان کرد: حدود دو سال پیش عمل جراحی سختی انجام دادم و بسیار ناراحت بودم که نتوانم برای محرم و طبخ غذای هیئت آماده شوم.
مظفرنیا ادامه داد: آن سال با خدا نجوا کردم و گفتم خدایا نوکری مکتب حسینت را ازمن نگیر. با وجود عمل جراحی سختی که انجام دادم اما انگار مزد خود را از امام حسین(ع) گرفتم و آن سال نیز توانستم این کار را انجام دهم.
وی بیان کرد: چندین سال است که آشپزی این هیئت را برعهده دارم و تا زنده هستم و جان در بدن دارم این کار را به عشق امام حسین(ع) انجام خواهم داد.
به سراغ فرزند این سرآشپز رفتم. فرزندی که برکت خدمت در دستگاه امام حسین(ع) را در زندگی پدرش حس کرده و حسینیه چهارده معصوم(ع) روستای بیدسک سالها است شاهد زنجیرزنی او است و تعزیهخوانان روستا با گریم او پا به میدان تعزیه میگذارند.
خستگی برای کار در مکتب حسین(ع) معنا ندارد
محسن مظفرنیا، یکی از میانداران هیئت عزاداری روستای بیدسک در گفتوگو با ایکنا گفت: چندین سال است که پدر، وظیفه آشپزی هیئت عزاداری روستای بیدسک را برعهده دارد و تا امروز ندیدیم که از خستگی حرفی بزند.
وی با بیان اینکه پدر انگار هر سال برای خدمت به دستگاه امام حسین(ع) نیرومندتر میشود، افزود: پدر، ما را نیز به کار در راه امام حسین(ع) تشویق میکند و ما نیز در کنار او به خدمت در این راه میپردازیم.
این عضو از هیئت عزاداری روستای بیدسک ادامه داد: پدرم در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی تا پاسی از شب به مهیا کردن ملزومات آشپزی روز بعد مشغول میشود.
مظفرنیا اظهار کرد: زمانی که عشق و علاقه پدر را به اهل بیت(ع) میبینیم، برای کار در مکتبی که امام حسین(ع) آن را پایهگذاری کرد، مشتاقتر میشویم.
وی یادآور شد: خدمت در مکتب امام حسین(ع)، افتخاری است که نصیب هر فردی نمیشود و بسیار خوشحالیم که این افتخار، نصیب پدر ما شده است.
مراسم شام غریبان روستا به پایان رسید اما هنوز چراغهای آشپزخانه حسینیه روستای بیدسک روشن بود ...
گزارش از زهرا حمیدی
ان شاءالله اجر شما با اقا اباعبدالله
ارادتمند شما نجیبی(همسایه)