شهادت راهی است که پایان ندارد
گروه فرهنگی: انسان به واسطه عمل نیکویش پاداش آن را دریافت میکند، شهادت عملی است که هم پاداش اخروی دارد و هم دنیوی که پاداش دنیوی آن ماندگاری نام شهید است.
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از زنجان، به نقل از ایسنا، شهید طاهر اجاقلو در پاییز سال ۱۳۴۰ در خانوادهای مذهبی در زنجان متولد شد. قبل از شش سالگی به همراه برادرش ناصر به مکتبخانه رفت و قرائت قرآن را فرا گرفت. پدرش حاج یدالله میگوید: طاهر در این دوره به بازی و تفریح علاقه چندانی نشان نمیداد. بیشتر در خانه میماند و در کارهای منزل به خانوادهاش کمک میکرد.
طاهر دوره ابتدایی را در یکی از دبستانهای شهر زنجان آغاز کرد و چون به درس علاقه داشت، تکالیفش را به خوبی انجام میداد، به طوری که معلماش به پدرش گفته بود: حاجی! پسرت دانشآموز خوبی است، با کسی دعوا نمیکند و درسش را خوب میخواند. پدر طاهر برای امرار معاش خانواده علاوه بر اداره مغازه پارچه فروشی به باغداری میپرداخت.
طاهر هم در هر فرصتی به پدر کمک میکرد. او پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، در سال ۱۳۵۴ به مدرسه راهنمایی آیتالله طالقانی (فعلی) رفت و پس از پایان موفقیتآمیز این دوره، در دبیرستان دکتر شریعتی (فعلی) زنجان ثبتنام کرد و به تحصیل خود ادامه داد.
پدر طاهر از خصوصیات این دوره از زندگی پسرش چنین میگوید: در این دوره بیشتر اوقاتش را در خانه سپری میکرد و به مطالعه میپرداخت. با تشکیل بسیج به فرمان امام خمینی (ره) در پایگاه مسجد راهآهن زنجان ثبتنام کرد و روزها درس میخواند و شبها نگهبانی میداد. او تا سال سوم دبیرستان ادامه تحصیل داد و سپس به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. خدمتگذاری بیمنت و خالصانه به انقلاب و اسلام و طلبکار نبودن از انقلاب از مهمترین ویژگیهای طاهر در این دوره است. اولین بار در سن هجده سالگی عازم جبهه شد.
او ابتدا یک بسیجی ساده بود؛ اما دیری نگذشت که مسئولیت گروهان و سپس فرماندهی گردان و بالاخره فرمانده طرح و برنامه و عملیات لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) را به عهده گرفت. با این حال هر گاه از وی سئوال میشد در جبهه به چه کاری مشغول است، پاسخ میداد: سنگر میسازم و سقای رزمندگان هستم. اولین بار که به جبهه رفت، بیش از سه ماه در منطقه بود و سپس برای پنج روز به مرخصی آمد.
بعد از آن، هر بار سه یا چهارماه در جبهه میماند و به یک مرخصی دو و یا سه روزه می آمد.او ابتدا به مریوان اعزام شد؛ سپس به جزیره مجنون رفت و بعد در جبهههای جنوب و هر کجا که عملیات بود، حضور مییافت. دیری نپایید که ناصر برادر کوچکترش نیز به جبهه شتافت. از آن پس، خانواده اجاقلو به طور مستمر یک یا دو رزمنده در جبهه داشت.
طاهر در حمله سوسنگرد دچار مجروحیت نه چندان جدی از ناحیه پا و در بیمارستان اهواز بستری شد. ولی شب هنگام به دور از چشم پزشکان و نگهبانان از بیمارستان گریخت و به منطقه بازگشت. در جریان عملیات بیتالمقدس در خرمشهر از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله قرار گرفت؛ جراحتی که به سختی بهبود یافت. در این ایام وصیتنامه خود را نوشت که در بخشی از آن آمده است: «خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتب محمد (ص) و علی (ع) میکنم و افتخار میکنم که مکتبم اسلام است؛ اسلامی که به من فهماند، چگونه بیندیشم، چگونه راهم را انتخاب کنم. ما خلق شدهایم تا آزمایش شویم و اساساً این جهان محل آزمایشی بیش نیست و زندگی جاوید در آن جهان است».
سر انجام طاهر اجاقلو در تاریخ ۲۲ اسفندماه سال ۱۳۶۲ چهار روز پس از شهادت برادرش ناصر بر اثر اصابت ترکش به سر در عملیات خیبر در جزیره مجنون به شهادت رسید. پیکر مطهرش مدتی در منطقه عملیاتی باقی ماند و بعد از پایان عملیات به پشت خط انتقال یافت. آرامگاه شهیدان طاهر و ناصر اجاقلو در گلستان شهدای زنجان قرار دارد.
طاهر دوره ابتدایی را در یکی از دبستانهای شهر زنجان آغاز کرد و چون به درس علاقه داشت، تکالیفش را به خوبی انجام میداد، به طوری که معلماش به پدرش گفته بود: حاجی! پسرت دانشآموز خوبی است، با کسی دعوا نمیکند و درسش را خوب میخواند. پدر طاهر برای امرار معاش خانواده علاوه بر اداره مغازه پارچه فروشی به باغداری میپرداخت.
طاهر هم در هر فرصتی به پدر کمک میکرد. او پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، در سال ۱۳۵۴ به مدرسه راهنمایی آیتالله طالقانی (فعلی) رفت و پس از پایان موفقیتآمیز این دوره، در دبیرستان دکتر شریعتی (فعلی) زنجان ثبتنام کرد و به تحصیل خود ادامه داد.
پدر طاهر از خصوصیات این دوره از زندگی پسرش چنین میگوید: در این دوره بیشتر اوقاتش را در خانه سپری میکرد و به مطالعه میپرداخت. با تشکیل بسیج به فرمان امام خمینی (ره) در پایگاه مسجد راهآهن زنجان ثبتنام کرد و روزها درس میخواند و شبها نگهبانی میداد. او تا سال سوم دبیرستان ادامه تحصیل داد و سپس به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. خدمتگذاری بیمنت و خالصانه به انقلاب و اسلام و طلبکار نبودن از انقلاب از مهمترین ویژگیهای طاهر در این دوره است. اولین بار در سن هجده سالگی عازم جبهه شد.
او ابتدا یک بسیجی ساده بود؛ اما دیری نگذشت که مسئولیت گروهان و سپس فرماندهی گردان و بالاخره فرمانده طرح و برنامه و عملیات لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) را به عهده گرفت. با این حال هر گاه از وی سئوال میشد در جبهه به چه کاری مشغول است، پاسخ میداد: سنگر میسازم و سقای رزمندگان هستم. اولین بار که به جبهه رفت، بیش از سه ماه در منطقه بود و سپس برای پنج روز به مرخصی آمد.
بعد از آن، هر بار سه یا چهارماه در جبهه میماند و به یک مرخصی دو و یا سه روزه می آمد.او ابتدا به مریوان اعزام شد؛ سپس به جزیره مجنون رفت و بعد در جبهههای جنوب و هر کجا که عملیات بود، حضور مییافت. دیری نپایید که ناصر برادر کوچکترش نیز به جبهه شتافت. از آن پس، خانواده اجاقلو به طور مستمر یک یا دو رزمنده در جبهه داشت.
طاهر در حمله سوسنگرد دچار مجروحیت نه چندان جدی از ناحیه پا و در بیمارستان اهواز بستری شد. ولی شب هنگام به دور از چشم پزشکان و نگهبانان از بیمارستان گریخت و به منطقه بازگشت. در جریان عملیات بیتالمقدس در خرمشهر از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله قرار گرفت؛ جراحتی که به سختی بهبود یافت. در این ایام وصیتنامه خود را نوشت که در بخشی از آن آمده است: «خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتب محمد (ص) و علی (ع) میکنم و افتخار میکنم که مکتبم اسلام است؛ اسلامی که به من فهماند، چگونه بیندیشم، چگونه راهم را انتخاب کنم. ما خلق شدهایم تا آزمایش شویم و اساساً این جهان محل آزمایشی بیش نیست و زندگی جاوید در آن جهان است».
سر انجام طاهر اجاقلو در تاریخ ۲۲ اسفندماه سال ۱۳۶۲ چهار روز پس از شهادت برادرش ناصر بر اثر اصابت ترکش به سر در عملیات خیبر در جزیره مجنون به شهادت رسید. پیکر مطهرش مدتی در منطقه عملیاتی باقی ماند و بعد از پایان عملیات به پشت خط انتقال یافت. آرامگاه شهیدان طاهر و ناصر اجاقلو در گلستان شهدای زنجان قرار دارد.
