پیادهروی اربعین؛ تلاقی عاشورا و انتظار
گروه اجتماعی: 1378 سال از اولین اربعین حسینی میگذرد و تو بعد از توسلهایی از جنس نور و آنگاه که نوای « وَاسْتَنْقِذُونى مِنْ ذُنُوبى عِنْدَ اللّهِ » سر دادی با پای دل قدم در راهپیماییای میگذاری که متفاوت است، جنسش جور دیگری است راهپیمایان با تمام وجود راه میروند، گویی راه خود را پس از سالها سردرگمی یافتهاند و موکبداران نیز به دور از تعارفات روزمره و ساختگی هر آنچه دارند آوردهاند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از ایلام، آری استواری این قدمها با این فراز از دعای توسل پیوند خورده است که « إِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِكَ اِلَى اللّهِ وَقَدَّمْناكَ بَيْنَ يَدَىْ حاجاتِنا »، هر قدم که برمیداری توجهش را بیشتر حس میکنی، مسیر طولانی است و حاجتهایت هم نامتناهی، اما در این پیادهروی تنها خودش و توجهش را میخواهی، حیفت میآید هر حاجتی را به زبان بیاوری اما او میداند و امیدت به شفاعت آبرومندی است که برای رسیدن به مرقدش بدون تعلقات آمدهای.
آری اینجا راهپیمایی اربعین است، بزم محبتی است که همه را کنار هم گردآورده و به عشق بینالحرمین آمدهاند، کسی از ملیت نمیپرسد، همه ملت حسیناند که راه خود را پیدا کردهاند، اگر در 1378 سال پیش جنگ نرم امویان و سیاست پیشگی معاویه موجب شد 50 سال پس از رحلت پیامبر کار به جایی برسد تا اهلبیتش را خارجی بخوانند و با دف و دهل از اسارت اهل بیت ابراز خوشحالی کنند، امروز پیادهروی اربعین خود به جنگی نرم علیه خشونت جریانهای تکفیری تبدیل شده که رویای حکومت عراق و شام را در سر میپرورانند.
راهپیمایان اربعین حسینی صلواتهایشان را به «عجل فرجهم» ختم میکنند تا بگویند آمادهاند و مفهوم راهپیمایی هم چیزی جز آمادگی نیست، آمادگی برای آن وعدهی داده شده و اینجاست که راهپیمایی اربعین از طرفی زیارت عاشورا است و از طرف دیگر ندبهی انتظار.
این روزها بینالحرمین مامن بیداردلانی است که به برکت اربعین جواب زیارتهای عاشورا و دعاهای توسل خود را گرفتهاند و « أَيْنَ الْحَسَنُ أَيْنَ الْحُسَيْنُ أَيْنَ أَبْنَاءُ الْحُسَيْنِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَ صَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ أَيْنَ السَّبِيلُ بَعْدَ السَّبِيلِ» سر میدهند و میگویند «هَلْ إِلَيْكَ يَا ابْنَ أَحْمَدَ سَبِيلٌ فَتُلْقَى هَلْ يَتَّصِلُ يَوْمُنَا مِنْكَ بِعِدَةٍ فَنَحْظَى مَتَى نَرِدُ مَنَاهِلَكَ الرَّوِيَّةَ فَنَرْوَى مَتَى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِكَ فَقَدْ طَالَ الصَّدَى مَتَى نُغَادِيكَ وَ نُرَاوِحُكَ فَنَقِرَّ عَيْنا مَتَى تَرَانَا و َنَرَاكَ.»
و چنین است که پای گذاشتن در پیادهروی اربعین سفری است با پای دل و فرصتی است برای بیدار شدن و آمادگی روحی برای درک این نکته که شهادت دهیم « أَنَّکَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّینِ وَ أَرْکَانِ الْمُسْلِمِینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِینَ»
نوشتار : مجید کیان، کارشناس ارشد تاریخ اسلام
آری اینجا راهپیمایی اربعین است، بزم محبتی است که همه را کنار هم گردآورده و به عشق بینالحرمین آمدهاند، کسی از ملیت نمیپرسد، همه ملت حسیناند که راه خود را پیدا کردهاند، اگر در 1378 سال پیش جنگ نرم امویان و سیاست پیشگی معاویه موجب شد 50 سال پس از رحلت پیامبر کار به جایی برسد تا اهلبیتش را خارجی بخوانند و با دف و دهل از اسارت اهل بیت ابراز خوشحالی کنند، امروز پیادهروی اربعین خود به جنگی نرم علیه خشونت جریانهای تکفیری تبدیل شده که رویای حکومت عراق و شام را در سر میپرورانند.
راهپیمایان اربعین حسینی صلواتهایشان را به «عجل فرجهم» ختم میکنند تا بگویند آمادهاند و مفهوم راهپیمایی هم چیزی جز آمادگی نیست، آمادگی برای آن وعدهی داده شده و اینجاست که راهپیمایی اربعین از طرفی زیارت عاشورا است و از طرف دیگر ندبهی انتظار.
این روزها بینالحرمین مامن بیداردلانی است که به برکت اربعین جواب زیارتهای عاشورا و دعاهای توسل خود را گرفتهاند و « أَيْنَ الْحَسَنُ أَيْنَ الْحُسَيْنُ أَيْنَ أَبْنَاءُ الْحُسَيْنِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَ صَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ أَيْنَ السَّبِيلُ بَعْدَ السَّبِيلِ» سر میدهند و میگویند «هَلْ إِلَيْكَ يَا ابْنَ أَحْمَدَ سَبِيلٌ فَتُلْقَى هَلْ يَتَّصِلُ يَوْمُنَا مِنْكَ بِعِدَةٍ فَنَحْظَى مَتَى نَرِدُ مَنَاهِلَكَ الرَّوِيَّةَ فَنَرْوَى مَتَى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِكَ فَقَدْ طَالَ الصَّدَى مَتَى نُغَادِيكَ وَ نُرَاوِحُكَ فَنَقِرَّ عَيْنا مَتَى تَرَانَا و َنَرَاكَ.»
و چنین است که پای گذاشتن در پیادهروی اربعین سفری است با پای دل و فرصتی است برای بیدار شدن و آمادگی روحی برای درک این نکته که شهادت دهیم « أَنَّکَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّینِ وَ أَرْکَانِ الْمُسْلِمِینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِینَ»
نوشتار : مجید کیان، کارشناس ارشد تاریخ اسلام
