به بهانه گران شدن نان؛
دلواپس آنهاییم که در نانواییهای شهرمان حساب دفتری دارند
گروه اجتماعی: هستند خانوادههایی که در نانواییها حساب دفتری دارند و بهتر است به درون جامعه و شهر سفری داشته باشید که برخی نانواییها در مقابل صفوف نانوایی در مقابلتان نوشتهاند که نان قرضی نداریم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کهگیلویه و بویراحمد، به نقل از فارس، علیمراد کاظمپور، از کارشناسان رسانه و روابط عمومی امروز، هفتم آذرماه طی یادداشتی نوشت: نمیشود و نمی توانیم هر طور که خواستیم با مردم بازی کنیم.
مردم ما مردم خوبی هستند که همیشه و در همه حال ثابت کردهاند جلوتر از خیلی از مسئولان قدم بر میدارند چنانکه رهبری بارهای بار به پیشتازی مردم نسبت به مسئولان اشاره کرده است.
مردمی که عشقشان سرزمینشان است و برای ذره ذره این خاک خونها دادهاند امروز نان بهانه ای شد تا که از درد بیکسان و بی پناهان بنویسم.
امروز سخنمان این نیست که بگوئیم نان نباید گران شود، چراکه ما نیز میدانیم شاطر و نانوا و کارگران نانوایی مدتهاست در انتظار گران شدن نان هستند تا حقوق آنها نیز افزایش پیدا کند.
ما نیز میدانیم وقتی آب و برق و گاز و کرایهها افزایش پیدا میکند و همه آنها به قیمت تجاری محسوب می شود این نانوا است که باید ضرر کند.
عادت نداریم چشم بسته قلممان را به حرکت درآوریم بلکه در ابتدا تمامی جوانب را در نظر گرفته و پس از آن مینویسیم.
دلواپسیم اما دلواپس مردم؛ دلواپس مردمی که با هزاران وعده پای صندوقهای رای میروند دلواپس آنانی هستیم که یارانه آنها با میلیاردرها یکسان است.
دلواپس آنانی هستیم که در انتظار حقوقهای ناچیز کمیته امداد و بهزیستی هستند نه آنانی که حقوقهای چند میلیونی میگیرند.
دلواپس آنهایی هستیم که شیرهای پاکتی را از پشت ویترین شیشهای مغازهها میبینند و در حسرت صبحانههای تبلیغات تلویزیونی روزگار را سپری میکنند.
دلواپس مادری هستیم که چادرش را به گونهای میگیرد تا کسی او را نشناسد و در بازماندهها و میوههای له شده مقابل میوه فروشیها؛ میوهها و ترهبارهای زدگی دارد و دور ریز مغازه ها را به بهانه داشتن مرغ و گوسفند خانگی به خانه میبرد تا گوشه کیف فرزندش توشه ای برای مدرسه گذاشته باشد.
نگران و دلواپس فرزندانی هستیم که نان خالی را چنان ساندویچی پیچاندهاند که گویی پنیر و گردویی در میان آن گذاشته اند اما همینها همیشه سرشان بالاست و در صف اول هستند.
بگذریم که همینهایی که دلواپسشان میشویم نه تنها در صفوف رایگیری بلکه در دوران دفاع مقدس و صفهای اعزام به جبههها نفر اول بودهاند.
ما دلواپس آنانی هستیم که از ترس رای نیاوردنهایشان نمیتوانند قانون یارانه را اجرایی کنند.
آری آنانی که همگان یادشان هست که شعار میدادند و میگفتند چند دهک از یارانه بگیران حذف میشوند و یارانه خانوادههای تحت پوشش افزایش پیدا میکند.
ما دلواپس شمایی هستیم که فقط شعار دادید و فرقی هم برایمان ندارد از این جناح باشید یا آن جناح.
این روزها بحث گران شدن نان است؛ نانی که تنها دلخوشی سفره محرومان است.
اگر نمیدانید بدانید هستند خانوادههایی که در نانواییها حساب دفتری دارند و بهتر است به درون جامعه و شهر سفری داشته باشید که برخی نانواییها در مقابل صفوف نانوایی در مقابلتان نوشتهاند که نان قرضی نداریم.
ما دلواپس آنانی هستیم که دورهگردهای گاری به دست نیز بهتر از آنها میدانند و دیگر برای خرید نان خشک به کوچههای آنها نمیروند.
ما دلواپس خانوادههایی هستیم که در خانههایشان چندین بیکار تحصیل کرده دارند اما شبانه لیستهای استخدامی بسته میشود و بین آقایان بالا و پایین میشود تا سهمیهها به درستی بین آنها تقسیم شود و لیست به مذاق آنها خوش آید.
آری ما نگران فرزندان صف اولیهایی هستیم که پدر را تقدیم نظام کردند اما در این لیستها جایی ندارند.
و در پایان امیدوارم دل به دریا بزنید و ترس از رای نیاوری را کنار بگذارید و دهکهایی را که نباید یارانه بگیرند را حذف نمایید و سپس با برنامهریزی مناسب با افزایش یارانه دهکهای پایین جامعه به افزایش نان بپردازید.
مردم ما مردم خوبی هستند که همیشه و در همه حال ثابت کردهاند جلوتر از خیلی از مسئولان قدم بر میدارند چنانکه رهبری بارهای بار به پیشتازی مردم نسبت به مسئولان اشاره کرده است.
مردمی که عشقشان سرزمینشان است و برای ذره ذره این خاک خونها دادهاند امروز نان بهانه ای شد تا که از درد بیکسان و بی پناهان بنویسم.
امروز سخنمان این نیست که بگوئیم نان نباید گران شود، چراکه ما نیز میدانیم شاطر و نانوا و کارگران نانوایی مدتهاست در انتظار گران شدن نان هستند تا حقوق آنها نیز افزایش پیدا کند.
ما نیز میدانیم وقتی آب و برق و گاز و کرایهها افزایش پیدا میکند و همه آنها به قیمت تجاری محسوب می شود این نانوا است که باید ضرر کند.
عادت نداریم چشم بسته قلممان را به حرکت درآوریم بلکه در ابتدا تمامی جوانب را در نظر گرفته و پس از آن مینویسیم.
دلواپسیم اما دلواپس مردم؛ دلواپس مردمی که با هزاران وعده پای صندوقهای رای میروند دلواپس آنانی هستیم که یارانه آنها با میلیاردرها یکسان است.
دلواپس آنانی هستیم که در انتظار حقوقهای ناچیز کمیته امداد و بهزیستی هستند نه آنانی که حقوقهای چند میلیونی میگیرند.
دلواپس آنهایی هستیم که شیرهای پاکتی را از پشت ویترین شیشهای مغازهها میبینند و در حسرت صبحانههای تبلیغات تلویزیونی روزگار را سپری میکنند.
دلواپس مادری هستیم که چادرش را به گونهای میگیرد تا کسی او را نشناسد و در بازماندهها و میوههای له شده مقابل میوه فروشیها؛ میوهها و ترهبارهای زدگی دارد و دور ریز مغازه ها را به بهانه داشتن مرغ و گوسفند خانگی به خانه میبرد تا گوشه کیف فرزندش توشه ای برای مدرسه گذاشته باشد.
نگران و دلواپس فرزندانی هستیم که نان خالی را چنان ساندویچی پیچاندهاند که گویی پنیر و گردویی در میان آن گذاشته اند اما همینها همیشه سرشان بالاست و در صف اول هستند.
بگذریم که همینهایی که دلواپسشان میشویم نه تنها در صفوف رایگیری بلکه در دوران دفاع مقدس و صفهای اعزام به جبههها نفر اول بودهاند.
ما دلواپس آنانی هستیم که از ترس رای نیاوردنهایشان نمیتوانند قانون یارانه را اجرایی کنند.
آری آنانی که همگان یادشان هست که شعار میدادند و میگفتند چند دهک از یارانه بگیران حذف میشوند و یارانه خانوادههای تحت پوشش افزایش پیدا میکند.
ما دلواپس شمایی هستیم که فقط شعار دادید و فرقی هم برایمان ندارد از این جناح باشید یا آن جناح.
این روزها بحث گران شدن نان است؛ نانی که تنها دلخوشی سفره محرومان است.
اگر نمیدانید بدانید هستند خانوادههایی که در نانواییها حساب دفتری دارند و بهتر است به درون جامعه و شهر سفری داشته باشید که برخی نانواییها در مقابل صفوف نانوایی در مقابلتان نوشتهاند که نان قرضی نداریم.
ما دلواپس آنانی هستیم که دورهگردهای گاری به دست نیز بهتر از آنها میدانند و دیگر برای خرید نان خشک به کوچههای آنها نمیروند.
ما دلواپس خانوادههایی هستیم که در خانههایشان چندین بیکار تحصیل کرده دارند اما شبانه لیستهای استخدامی بسته میشود و بین آقایان بالا و پایین میشود تا سهمیهها به درستی بین آنها تقسیم شود و لیست به مذاق آنها خوش آید.
آری ما نگران فرزندان صف اولیهایی هستیم که پدر را تقدیم نظام کردند اما در این لیستها جایی ندارند.
و در پایان امیدوارم دل به دریا بزنید و ترس از رای نیاوری را کنار بگذارید و دهکهایی را که نباید یارانه بگیرند را حذف نمایید و سپس با برنامهریزی مناسب با افزایش یارانه دهکهای پایین جامعه به افزایش نان بپردازید.
