
کیهان ملکی، بازیگر سینما و تلویزیون در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، درباره نقش سینما در تقریب مذاهب چنین اظهار نظر کرد: فردا چهارم دی ماه مصادف با میلاد حضرت مسیح (ع) است به همین مناسب این عید فرخنده را به تمام هموطنان مسیحی کشورمان تبریک میگویم، اما درباره نقش و جایگاه سینما در نزدیکی ادیان حرفهای زیادی برای گفتن وجود دارد، چون اعتقاد من این است، سینمای ایران توانسته تا حدودی در این جهت حرکت کند. برای مثال سه کار را مثال میزنم که نمونههای بسیار خوبی برای این گفته هستند. ابتدا فیلم سینمایی «روز واقعه» که به قلم استاد بیضایی نوشته شده و کارگردانی آن را شهرام اسدی بر عهده دارد.
وی افزود: در «روز واقعه» داستان جوانی مسیحی که تازه مسلمان شده روایت میشود که در روز عروسی ندای میشنود که از وی یاری میخواهد. همین ندا وی را در روز عروسی به مسیر جدید میکشاند که در نهایت وی را به عصر روز عاشورا هدایت میکند. در این فیلم چندین بار سعی شده ندای حقطلبی اباعبدالله وجه فرا شیعی به خود گیرد و نشان داده شود که برای درک این پیام حتما نیازی نیست که مسلمان بود، بلکه تنها آزادگی برای درک این مهم کافی است.
این بازیگر ادامه داد: گواه بارز این ادعا را در میان هموطنان مسیحی خودمان به خوبی شاهد هستیم که چگونه نسبت به ابا عبدالله عشق میورزند، حتی برخی از آنها در ایام محرم نذری میدهند و دلبستگی شدیدی به امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) دارند. این گرایش به نظم علاقهای است که اگر در قالب فیلم یا سریالی تلویزیونی توصیف شود قادر است پیامی جهانی داشته باشد.
ملکی سریال «مسیر سبز» را نمونه موفق دیگری برای کارهای اینچنینی (آثاری که با محوریت نزدیکی ادیان تولید میشود) توصیف کرد و گفت: در مجموعه محمدحسین لطیفی نیز بار دیگر به موضوع نزدیکی ادیان توجه شده است. مجید مظفری در این کار نقش یک کشیش را ایفا میکند و امین تارخ نیز یک فرد متدین مسلمان را، این دو به شدت با یکدیگر دوست بوده و نسبت به مشکلات یکدیگر دغدغه دارند. نکته جالب به بحث معجزه در این کار مربوط میشود؛ آنجایی که دختری مسیحی سریال توسط میگیرد. نکته مهم در این رابطه به نحوه تصویرگری از این اتفاق بر میگردد که به نظرم میتواند الگوساز باشد، چون اگر کارگردان میخواست نگاهی یک سویه به موضوع داشته باشد به نوعی کار در دام شعار گرفتار میآمد و این امر هم برای این دست تولیدات آفتی جدی محسوب میشود.
این بازیگر متذکر شد: کارهای بسیاری دیگری در این حوزه تولید شدهاند که نمیتوان از تکتک آنها نام برد، ولی فیلمی که میخواهم از آن به عنوان آخرین نمونه نام برم در ظاهر چندان به موضوع مورد نظر مربوط نیست، اما به شکلی کاملا مستتر مفهوم مورد نظر را مد نظر قرار داده است. این فیلم «از کارخه تا راین» است. در بخشی از فیلم قهرمان کار (علی دهکردی) یک رزمنده شیمیایی است که برای درمان به کشور آلمان رفته، این شخصیت وقتی متوجه زمان مرگ خود میشود به کلیسا رفته و با خدای خود حرف میزند و کشیش کلیسا نیز خلوت وی را به هم نمیزند. این صحنه یکی از بخشهای بسیار مهم در تاریخ سینمای ما است که من همیشه از آن به عنوان اتفاقی خوب نام میبرم.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو تاکید کرد: قرنهاست که ایرانیان با هموطنان مسیحی و کلیمی خود به خوشی زندگی میکنند و کوچکترین مشکلی نیز با یکدیگر ندارند، حتی نزدیکی ادیان ابراهیمی در کشور ما با یکدیگر از بسیاری از کشورهایی که منادی مساوات در این زمینه هستند هم بیشتر است، چون دین مبین اسلام همیشه برای ادیان آسمانی احترامی فوق العاده قائل بوده است. برای همین در قرآن ما آیات بسیاری درباره پیامبران داریم، جدا از کلام الهی، ائمه ما سفارشات بسیاری درباره نزدیکی ادیان دارند که سفارش شده با پیروان دیگر ادیان به مساوات رعایت شود.
بازیگر سریال «روزگار جوانی» تاکید کرد: درباره نزدیکی مردم کشورمان با هموطنان مسیحی حرف برای گفتن زیاد است، اما در این میان من نقدی به عملکرد برخی مسئولان در این زمینه دارم که باعث میشود برخی از این شعارها کم رنگ جلوه شود، برای همین سیاستهایی که در مجلس شورای اسلامی بهعنوان قانون تصویب میشود، میتواند برخی از معضلات پیش رو را از بین برد.
وی در پایان این گفتوگو درباره خاطره خود از ایام میلاد حضرت مسیح (ع) تصریح کرد: من نیز همانند بسیاری از همدورههای خودم کارتون «سرود کریسمس» را به عنوان اصلیترین خاطره میتوان ذکر کنم که همیشه از تلویزیون پخش میشود و همه ما نیز آن را دوست داشتیم، البته در سالهای اخیر فیلمها و کارتون بسیاری با این محوریت ساخته شده، اما به شخصه هیچ کاری را با انیمیشن والت دیسنی (سرود تولد) برابر نمیدانم.