مادر جوانی که با نان خشک گوسفندان همسایه کودکانش را سیر می‌کند

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کهگیلویه و بویراحمد، به نقل از ایل بانو، تلخی‌های زندگی برخی‌ها هیچ‌گاه پایانی ندارد گویا قرار است این افراد برای همیشه با تلخی و نداری و فقر زندگی خودشان و بچه هایشان را به پایان برسانند این افراد نه برای زندگی کردن بلکه برای زنده ماندن تلاش می‌کنند.
فقر و نداری این روزها گریبان‌گیر خیلی از مردم این استان و مردم کشور است وضعیت اقتصادی برخی از افراد مناسب نیست و در وضعیت بسیار ناراحت کننده‌ای زندگی می کنند به گونه‌ای که وقتی داستان زندگی‌شان را می بینی و یا می‌شنوی قدر زندگی خودت را می‌دانی.
کودک یک ساله‌ای که به جای خوردن شیر مادر باید آب قند بخورد و کودکان چهار ساله و هفت ساله ای که باید نان خشک جلوی گوسفندان همسایه شان را خیس کنند و به عنوان یک وعده غذایی استفاده کنند.
مادری که جلوی سؤال فرزند هشت ساله‌اش سکوت می کند وقتی می پرسد چرا ما نمی‌توانیم مثل بقیه زندگی کنیم چرا نمی‌توانیم مثل فلان هم کلاسی ام خوب لباس بپوشیم و غذای خوب بخوریم.
اینها قصه نیستند بلکه بخشی از زندگی خانواده ای 6 نفری است که در خانه‌ای چند متری با دادن ماهانه 500 هزار تومان کرایه زندگی می‌کنند و مسئولان به جای کمک کردن با چند خبرنگار برای گرفتن عکس یادگاری به خانه شان می روند وعده و شعار پیگیری می دهند.
ماها می گذرد و نه خبری از مسئول می شود و نه وعده ها این خانواده 6 نفره می مانند با چشم انتظاری از وعده مسئولانی که قرار بود کاری کنند و هنوز خبری نشده است شاید فراموش کرده اند چه وعده هایی دادند.
این مادر وقتی می بینید به جای دادن شیر به کودکش باید آب قند و گاهی آب بدهد و به جای دادن یک غذای گرم به سایر بچه ‌ای قد و نیم قدش باید نان جلوی گوسفندان همسایه را خیس کند و به آنها بدهد دیگر توانی برای زندگی کردن ندارد.
این مادر جوان شرایط سخت زندگی اش را در یک جمله برای خبرنگار این پایگاه خبری خلاصه گفت اینکه سخت می‌گذرد این یک جمله عمق درد یک مادر است که گرسنگی و آوارگی فرزندانش را می بیند.
این مادر گاهی چشمانش را می بندد تا شاید از این خواب تلخ بیدار شود اما این خواب تمامی ندارد خواب هم در مقابل این فقر و نداری کمر خم کرده و نمی‌تواند رویاهای شیرینش را نصیبشان کند.
مادر جوان می گوید: هر چند ما به کمک نیاز داریم اما حاضر نیستیم در قبال این کمک ابرویمان به خطر بیفتد بهزیستی قول کمک و پیگیری داد اما هنوز کاری انجام نداده است و راه به راه از همسایه‌ها از فقر ما می پرسد این آبرو ریزی را نمی‌خواهیم.
این مادر جوان با کودکان و قد و نیم قدش سختی‌های زیادی را تاکنون تحمل کرده اینکه این سختی‌ها تا کی می‌خواهند ادامه پیدا کنند خدا می داند اینکه چه کسی حاضر است به این زن جوان و کودکانش کمک کند خدا می داند.
مسئولان بدانند مردم این استان و این کشور سیاست نمی‌خواهند اقتصادشان را سر و سامان دهید گرانی را کنترل کنید اشتغال را حل کنند تا خانواده‌ای اینگونه زجر و سختی نکشند.
این مادر می‌گوید: هیچکس کاری نمی کند ماهانه 500 هزار تومان کرایه می دهیم یک شب بچه هایم به دلیل خوردن نان خشک گوسفندان همسایه تا صبح دلشان درد می کرد.
این مادر رنج کشیده حرف‌های زیادی برای گفتن نداشت تنها درخواست کمکی داشت که شاید بتواند برای یک بار هم که شده غذایی گرم و یا لباسی گرم و نو برای بچه‌هایش بخرد و دیگر در برابر سؤال فرزندش سکوت نکند.
برای حفظ آبروی این خانواده از آوردن اسم، فامیلی و آدرس خودداری شده است هر کس قصد کمک به این خانواده را داشته باشد می‌تواند مبلغ مورد نظرش به هر اندازه که باشد به شماره کارت 6037991827381611 انتقال دهد که بعد از انتقال مبلغ مورد نظر به حساب این خانواده انتقال داده می‌شود.