به گزارش ایکنا، شریف اسلامی، فیلمساز و رئیس حوزه هنری کهگیلویه و بویراحمد روز گذشته، 24 بهمنماه اظهار کرد: حاتمیکیا اولین فیلمساز در منطقه و حتی جهان است که موضوع داعش را دست خوش ساخت فیلمی قرار داده تا در کنار نشان دادن سعبیت و ماهیت این گروه تروریستی، شجاعت و غیرت جوانان ایرانی را در دفاع از انسانهای مظلوم نشان دهد.
وی افزود: اگر بخواهیم نگاهی فنی به این اثر کنیم حاتمیکیا در کارگردانی با بهرهگیری از اصول کارگردانی فیلمهای اکشن هالیوود توانسته مخاطب را تا انتهای فیلم با خود همراه کند.
این کارشناس امور هنری اضافه کرد: اینکه حاتمی کیا ذائقه مخاطب دهه ۹۰ را شناخته و از برخی کلیشههای فیلمهای دهههای گذشته فاصله گرفته خود قدمی رو به جلوست.
رئیس حوزه هنری کهگیلویه و بویراحمد خاطرنشان کرد: اگر چه هنوز در برخی شخصیتهایش رگههایی از کلیشهگرایی وجود دارد که باید کم کم از آنها فاصله گرفت.
اسلامی تصریح کرد: اینکه شاید برخی ایراد میگیرند شخصیتهای این فیلم سیاه و سفید بودند، این یک ایراد نیست، چراکه بشریت در طول حیات داعش از این پدیده چیزی جز خشونت، کشتار، تجاوز و خونخواری ندیدهاند و مگر یک داعشی با این اعمال میتواند شخصیتی سیاه نباشد و خاکستری معرفی شود.
این فعال حوزه هنر و سینما بیان کرد: در خیلی از فیلمهای ایدئولوژیک تاریخ سینمای جهان نیز این دستهبندی سیاه و سفید وجود داشته و اکنون هم در سینمای هالیوود شاهد آن هستیم.
اسلامی ابراز کرد: البته حاتمیکیا میتوانست در روند تحولات داستانیاش از دیگر شخصیتهای حاضر در فیلم مثلا کردهای زندانی نیز استفاده میکرد و آنها در روایت داستان شریک میشدند.
وی گفت: یا لزومی نداشت دو خلبان ایرانی در این فیلم حتما پدر و پسر باشند و بخشی از فیلم بازگو کننده رابطه عاطفی و یا لجبازی این دو شود.
اسلامی ابراز کرد: نقطه قوت این فیلم کارگردانی آن بود و توانسته بود تماشاگر را در فراز و فرود فیلم نگه دارد و داستان را برای او باور پذیرتر کند. از جنبه دیگر نیز باید به حاتمیکیا بابت انتخاب سوژه مدافعین حرم تبریک گفت.
این فعال حوزه هنر و سینما تصریح کرد: کشورهای دیگر قهرمانهای تصنعی ساخته و به خورد تماشاگران میدهند و آنها را الگو میکنند و ما قهرمانان واقعی زیادی داشته و داریم که هنوز نتوانستهایم آنها را حتی به جامعه خودمان معرفی کنیم.
وی یادآور شد: حتی قهرمانان افسانهای ما همچون قهرمانان شاهنامه هم برای نسل جدید گمنام ماندهاند و بچههای ما جومونگ را بیشتر از رستم شاهنامه میشناسند.
منبع: فارس