
به گزارش خبرگزاری ایکنا، شهید مجتبی عظیمی در سال 1349 متولد شد و 24 دی ماه سال 65 در عملیات کربلای 5 به شهادت رسید.
شهید عظیمی در ابتدای وصیتنامه نوشته است. برای خدا جنگیدن در شأن کسی است که خداوندا او را به سوی خود بخواند، این تقرب جستن به خداست. کسانی که به قرب خدا رسیدند از بهترین و عزیزترین افراد بوده و اینک بر ماست که خودمان را به خالق جهان هستی نزدیک کنیم. اکنون که من این لیاقت را پیدا کردهام که در جبهه اسلامی علیه کفر حضور یابم لازم میدانم هدفی را که برای آن در این جبهه پا میگذارم بیان کنم.
او در بخش دیگری از وصیتنامه نوشته است: نمیدانم چگونه این مطلب را که از جان و دل درک کردهام به روی کاغذ بیاورم، ولی آنچه را که در توان است به کار میبرم و هدفی را که در آن جان خود را فدا میکنم بیان میدارم. امام حسین(ع) میفرماید: مرگ با عزب بهتر از زندگی با ذلت است؛ پس چرا زیر بار ذلت رفتن؟! ای کسانی که این وصیتنامه را میخوانید بدانید که من هرگز هدفی جز الله و برافراشتن پرچم لاالهالاالله بر قله توحید ندارم.
شهید عظیمی در ادامه وصیتنامهاش نوشته است: مادرجان، امیدوارم که شیرت را حلالم کنی و بدانی که فرزندت در راهی قدم گذاشت که علیاکبرحسین(ع) قدم نهاد. پس امیدوارم که هیچ نگران نباشی و دلگیر نشوی. و ای پدر زحمتکش و حزباللهیام، امیدوارم که مرا حلال کنی و از دست من راضی شوی و اگر شهادت نصیب من شد از دست من گلهای نداشته باشی که فشار قبر بر من وارد شود.
او در پایان وصیتنامهاش نوشته است: پدر و مادر عزیزم و عزیزانم، اگرچه مال دنیا ارزشی در برابر دین اسلام ندارد، مرا حلال کنید، زیرا برای شما فرزند خوبی نبودم و اگر شهادت نصیب من شد هرجا برایتان مقدور بود مرا دفن کنید. بار دیگر متذکر میشوم امام را تنها نگذارید و همیشه برای رزمندگان دعا کنید و به دستورات ایشان جامه عمل بپوشانید تا در دنیا و آخرت سعادتمند باشید.
انتهای پیام