موسسات قرآنی بازوی توانمندی در حوزه آموزش قران و ترویج مفاهیم قرآنی در جامعه هستند که گاه اگر نباشند، بسیاری از مفاهیم نیز به دست فراموشی سپرده میشود.
اما این موسسات که ترویجدهنده مفاهیمی بزرگند و برای عدم فراموشی قرآن، تلاش میکنند گاه خود فراموش میشوند.
برخی از موسسات حتی مکانی برای آموزش ندارند و مربیان مجبورند در مساجد به این امر مقدس بپردازند. مسجدی که برنامههای دیگری نیز در آن برگزار میشود و نمیتواند به طور کامل در اختیار آموزش قرار گیرد.
از سوی دیگر مربیان نیز جایگاهی از نظر پرداخت حقوق ندارند، حقوق ثابتی نداشته و همان حقوق کم نیز بعد از ماهها و یا حتی سالها برگزار میشود.
اعتبار و بودجهای به موسسه تعلق نمیگیرد
خدیجه اکبری، مدیر موسسه نور ملکوت نهبندان در گفتوگو با ایکنا از خراسانجنوبی اظهار کرد: این موسسه از سال 92 تاکنون فعاليت دارد.
وی افزود: برگزاری کلاسهای ترجمه، مفاهیم، تجوید، حفظ موضوعی،حفظ جزء، برگزاری اعیاد و عزاداری، برگزاري حلقههای صالحین، برگزاری کلاس حجاب و امامشناسی در قالب هيات زینبیه از جمله فعالیتهای این موسسه است.
وی با اشاره به اینکه قرآنآموزان این موسسه را جوانان، نوجوانان و میانسالان تشکیل میدهند، افزود: در حال حاصر پنج مربی قرآنی در آن فعال هستند.
مدیر موسسه نور ملکوت نهبندان بیان کرد: این موسسه زیر نظر سازمان تبلیغات اسلامی فعالیت کرده، اما اعتبار و بودجه خاصی به آن تعلق نمیگیرد.
اکبری ادامه داد: به دلیل نداشتن مکان مشخص، مجبور هستیم کلاسها و مراسم خود را در سه مسجد این شهر برگزار کنیم.
وی بیان کرد: در چند ماه گذشته، نامهای از سوی سازمان تبلیغات برای مسکن و شهرسازی برای گرفتن زمین و ساخت مکانی برای موسسه گرفتیم اما به علت طولانی شدن روند آن پشیمان شدیم.

مربیان قرآنی کمترین حقالتدریس را دارند
مدیر موسسه نور ملکوت نهبندان با بیان اینکه سازمان تبلیغات اسلامی برای مربیان مبلغی به ازای هر ساعت تدریس واریز میکند، تصریح کرد: مربیان قرآنی تنها برای ثواب و بهرهگیری از خیر تدریس قرآن به این کار اشتغال دارند در حالی که از کمترین حقالزحمه تدریس برخوردار نیستند.
اکبری یادآور شد: برای برگزاری کلاسها نیز هزینه را از طریق خیران تامینمیکنیم و اگر خیران نباشند گاهی نمیتوانیم همین برنامهها را نیز اجرا کنیم.
وی خاطرنشان کرر: فعالان قرآنی تنها برای رضای خدا فعالیت میکنند، اما برایشان کوچکترین عایدی و سودی وجود ندارد.
مشکل چیست؟ اگر قرار است برای رسیدن به جامعه قرآنی تلاش کنیم پس چرا مربیان و موسسات قرآنی را از یاد بردهایم؟ و اگر قرار است این مکانهای مقدس و افرادی که خالصانه برای آموزش قرآن تلاش میکنند را فراموش کنیم دیگر نباید انتظار جامعه قرآنی را داشته باشیم.
انتهای پیام