کد خبر: 3885713
تاریخ انتشار: ۰۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۹
یک روانشناس تبیین کرد:
مینو امین‌زاده گفت: برخی سلبریتی‌ها به دلیل اینکه مورد اقبال عمومی قرار می‌گیرند دچار توهم خودبرتربینی می‌شوند و بر همین مبنا درباره هر موضوعی اظهارنظر می‌کنند و این مخاطبان هستند که حریم و حیطه آن‌ها را با واکنش‌های خردگرایانه روشن می‌کنند.
***** مردم در متوهم شدن برخی سلبریتی ایفاگر نقش هستند / شهرت سلبریتی‌ها به معنای توانایی آنها نیست
مینو امین‌زاده، روانشناس، در گفت‌و‌گو با ایکنا، سلبریتی‌ها را یکی از اقشار جامعه دانست و گفت: تمامی اقشار جامعه جزء مردم‌اند، زیرا اگر جامعه و مردم وجود نداشته باشند، هرگز چهره‌ متمایزی شکل نمی‌گیرد. برای مثال سلبریتی‌های افرادی‌اند که به دلیل علاقه مردم محبوب شده‌اند اما متأسفانه گاهی خاستگاه مردمی خود را فراموش می‌کنند و پا را فراتر از این می‌نهند و خود را برتر از مردم می‌دانند.

وی افزود: این بحث که آنان تا چه حد شهرتشان را بر پایه توانایی‌هایشان کسب کرده‌اند مفصل است، اما نکته مهم اینجاست که آن‌ها خوب یا بد اثرات گوناگونی بر جامعه دارند و می‌توانند جریان‌سازی کنند. مثلاً چالش‌هایی که برخی هنرمندان در فضای مجازی ایجاد می‌کنند بخشی از این اثرات است. این اثرات گاه مثبت و گاهی مخرب‌اند.

امین‌زاده در پاسخ به اینکه مخاطبان سلبریتی‌ها بیشتر چه طیفی از جامعه هستند؟ گفت: در تمامی جوامع عموماً نوجوانان شیفته سلبریتی‌ها می‌شوند، هرچند گاهی اوقات بزرگسالان هم با آن‌ها همراهی می‌کنند، اما با افزایش سن، ارزش‌های انسان‌ها هم تغییر می‌کند. گرایش به سلبریتی‌‌ها یک دلیل مشخص دارد زیرا انسان‌ها علاقه‌مندند مورد ستایش دیگران قرار گیرند و با این تصور که کنش‌های اجتماعی و انسانی هنرمندان کاملاً شایسته است، رفتار آن‌ها را تکرار می‌کنند، درصورتی‌که گاهی رفتار آنان هیچ مزیتی برای جامعه ندارد و حتی گاهی موجب بروز اتفاقات ناخوشایندی می‌شود.

 

تأثیرات اجتماعی سلبریتی‌ها

 

اساس الگوپذیری و الگو داشتن را نمی‌توان به دلیل بروز برخی آسیب‌ها نهی کرد زیرا جامعه به واسطه برخی الگو‌ها می‌تواند پویایی‌اش را حفظ کند و این نگاه پیشینه تاریخی دارد و این ویژگی در جامعه دینی به خوبی قابل مشاهده است، زیرا بسیاری از اعضای جامعه در ادوار گوناگون بزرگان دین را الگوی خود قرار می‌دهند، تا مسیر پیش رو را با اتکا به آن‌ها بپیمایند
وی با بیان اینکه آنان در برخی بحران‌های اجتماعی می‌توانند راهگشا باشند، گفت: اساس الگوپذیری را نمی‌توان به دلیل بروز برخی آسیب‌ها نهی کرد زیرا جامعه به واسطه برخی الگو‌ها می‌تواند پویایی‌اش را حفظ کند و این نگاه پیشینه تاریخی دارد و این ویژگی در جامعه دینی به خوبی قابل مشاهده است، زیرا بسیاری از اعضای جامعه در ادوار گوناگون بزرگان دین را الگوی خود قرار داده‌اند تا مسیر پیش رو را با اتکا به آن‌ها بپیمایند. نکته قابل توجه این است که چه الگویی را باید برگزینیم یا می‌توان مدل رفتاری را برای الگوها در نظر گرفت؟ برای مثال در روز‌های اخیر جامعه ما به شدت با شیوع کرونا دست به گریبان است و این هراس جامعه را در حالت بحرانی قرار داده است، اما در این میان برخی سلبریتی‌ها با پیام‌های امیدبخش خود سعی می‌کنند فضای آرام‌تری را برای جامعه به ارمغان بیاورند و این نگرش بسیار پسندیده است و باید از آن به عنوان یکی از مزایای حضور آنان در جامعه یاد کرد. همچنین، به لحاظ روان‌شناختی آنان نیز همانند دیگر اقشار اوج و فرود‌هایی دارند، اما برخی دیگر از مسائل روان‌شناختی آنان ناشی از جامعه است.
 

بیشتر بخوانید:

 

جریان‌سازی یا خودنمایی

 
وی درباره ژست‌های نقادانه سلبریتی‌ها در فضای مجازی گفت: برخی انتقادات می‌تواند جریان‌ساز باشد اما برخی نقدها جنبه خودنمایی دارد. مثلاً پرویز پرستویی فردی دلسوز است و مردم او را دوست دارند و معمولاً واکنش‌های او را می‌پذیرند، زیرا می‌دانند او در پی خود‌نمایی نیست. به همین دلیل، پست‌های او در فضای مجازی برای بسیاری از مخاطبانش جذاب است. اما برخی رفتارها بر مبنای ژست‌های روشنفکرانه شکل می‌گیرند که عموماً مخاطبان هم واکنش مثبتی به آن ندارند، مانند پست‌های برخی هنرمندانی که به شیوه لاکچری زندگی می‌کنند و درباره کودکان کار شعار می‌دهند. البته باید به کاربران فضای مجازی یادآور شد که اطلاعات فضای مجازی را نمی‌توان چندان جدی گرفت، زیرا بسیاری از آن‌ها اساس علمی ندارد و گاهی بر مبنای دروغ بنا شده‌اند. 

امین زاده در پایان ابراز کرد: مسائل مطروحه مختص ایران نیست و در اغلب کشورهای جهان با شدت و ضعف وجود دارد اما استفاده از سرمایه اجتماعی آنان مهم و نیازمند هدایت است.
انتهای پیام
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: