کد خبر: 4027235
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۲۰ دی ۱۴۰۰ - ۰۸:۱۶
منصوره ایافت در گفت‌وگو با ایکنا مطرح شد؛

لزوم تناسب میان توانایی‌های کودک و آموزش‌ها/ موارد تربیتی را با قصه بیان کنیم + صوت

یک کارشناس تعلیم و تربیت از لزوم تناسب میان توانایی‌های کودک با موارد تربیتی و آموزشی سخن به میان آورد و تصریح کرد: اگر خانواده‌ها متوجه شدند که توانایی‌ کودک بیشتر یا کمتر از همسالانش است، باید با توجه به میزان توانایی به او آموزش دهند.

منصوره سادات ایافت

تربیت یکی از مباحث مورد توجه ادیان و مکاتب مختلف در طول قرون بوده است و ابعاد مختلفی دارد که یکی از مهم‌ترین آنها، تربیت اجتماعی است. برای تربیت اجتماعی، بهترین زمان دوره کودکی است، زیرا فرصت بسیار مناسبی برای انواع یادگیری‌های اجتماعی شمرده می‌شود و روند اجتماعی شدن در سال‌های کودکی سرعت بیشتری دارد.

کودک مانند مومی در دست ماست و هم می‌توانیم با تربیت درست او را به انسانی تبدیل کنیم که بر روی زمین خلیفه‌الله باشد و هم می‌تواند به موجودی پست‌تر از حیوان تبدیل شود. مسئولیت این امر در وهله نخست بر عهده پدران و مادران است، اما تربیت کار ساده‌ای نیست، بلکه فن بسیار ظریف و حساسی است که به کاردانی، اطلاعات کافی، تجربه، بردباری و قاطعیت نیاز دارد. متأسفانه اکثر پدران و مادران با فن تربیت آشنا نیستند و به همین دلیل برخی کودکان با برنامه‌ای حساب‌شده و صحیح پرورش نمی‌یابند و خودبه‌خود و با شیوه‌های تقلیدی بزرگ می‌شوند.

در همین راستا منصوره سادات ایافت، کارشناس تعلیم و تربیت، در گفت‌وگو با ایکنا، به تبیین حقوق تربیت کودکان پرداخت و اظهار کرد: برای تربیت صحیح کودک باید با ویژگی‌های کودکان در دوره رشد آشنا باشیم و آموزش‌ خانواده‌ها و نهادهای متولی امر تربیت متناسب با سن کودکان باشد.

لزوم تناسب میان توانایی‌های کودک با موارد تربیتی

ایافت از لزوم تناسب میان توانایی‌های کودک با موارد تربیتی و آموزشی سخن به میان آورد و گفت: اگر در مواردی خانواده‌ها متوجه شوند که توانایی‌های کودک بیشتر یا کمتر از همسالان خود است، باید با توجه به ویژگی‌ها و توانایی‌های کودک به او آموزش دهند.

این کارشناس تعلیم و تربیت به آیه 44 سوره مبارکه بقره «أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ؛ آیا مردم را به نیکی فرمان می‌دهید و خودتان را فراموش می‌کنید؟» اشاره کرد و افزود: براساس دستورات قرآن کریم باید خیرخواه کودک باشیم و او را درست تربیت کنیم و هرگز اعمال و گفتار ما متناقض نباشند. سعی کنیم آموزش‌های مورد نظر خود را به ‌صورت عملی و غیرمستقیم انجام دهیم و موارد تربیتی دو نهاد مهم خانه و مدرسه همسو و مکمل یکدیگر باشند. همچنین برای تربیت مناسب و رشد ذهنی و عاطفی کودک، پاداش و تنبیه لازم است، اما زمان، مقدار و نحوه تنبیه اهمیت دارد. کودک را سرزنش و تنبیه نکنیم، بلکه عمل نامناسب او را سرزنش کنیم.

انواع تربیت

وی به بیان انواع تربیت پرداخت و گفت: مقوله تربیت از دو دیدگاه تعمدی و اخلاقی و رفتاری قابل بررسی است. تربیت تعمدی به تربیتی اطلاق می‌شود که فرد یا افراد تربیت‌کننده شیوه خاصی از تربیت را درباره فردی اعمال می‌کنند و برای تربیت خود طرح و برنامه‌ دارند؛ برای مثال مادر دست کودک را می‌گیرد و به او راه رفتن را می‌آموزد. در تربیت غیرعمدی کودک همه کارهای بزرگترها، دوستان و جامعه را می‌بیند و از آن‌ها تقلید می‌کند؛ مثلاً کودک نزاع و درگیری را می‌بیند و پرخاشگری را می‌آموزد.

کد

ایافت درباره دیدگاه اخلاقی و رفتاری اظهار کرد: این دیدگاه شامل دو نوع تربیت جنسی و تربیت مذهبی می‌شود. در میان نظریه‌های افراطی و تفریطی درباره غریزه جنسی، اسلام یک نظریه متعادل و منطقی را پیشنهاد می‌کند و این میل را مقدس می‌داند و معتقد است که ضامن حفظ نسل و بقاست. از این رو باید در مسیر خود هدایت شود و در این باره دستورات زیادی داده شده است و نقش پدر و مادر را در این مورد بسیار مهم می‌داند. همه کودکان پاک و معصوم هستند و خوب و بد را از پدر و مادر یاد می‌گیرند. بنابراین والدین باید به اصول و ارزش‌های دینی و هر چیزی که به کودک می‌گویند پایبند باشند و بر ادب، نزاکت، نرم‌زبانی و عدم افراط تفریط در تمام زمینه‌ها تأکید داشته باشند.

عوامل مؤثر در تربیت کودکان

این کارشناس تعلیم و تربیت به عوامل مؤثر در تربیت کودکان نیز اشاره کرد و گفت: عوامل انسانی تربیت کودکان شامل مادر، پدر، خواهر و برادر بزرگتر، معلم و کارکنان مدرسه و مهدکودک یا هر محیط آموزشی دیگر، همکلاسی‌ها، معاشران، خویشان و بستگان و حتی مسئولان جامعه می‌شود. همچنین عوامل غیرانسانی مانند تغذیه، دارو، شهر و استان یا کشور محل سکونت و نیز فرهنگ منطقه در تربیت کودکان نقش مؤثری دارد.

کد

ایافت ادامه داد: پدر و مادر در خانواده نقش و جایگاه ویژه‌ای دارند؛ بار عاطفی خانواده برعهده مادر و مدیریت خانواده برعهده پدر است. فرزندان پدر را نماد اقتدار و تکیه‌گاه خانواده می‌دانند. کودکانی که پدرشان معتاد است، همواره احساس حقارت می‌کنند، چراکه اقتدار پدر را ازدست‌رفته می‌بینند و همیشه پدر را از اطرافیان و دوستان خود پنهان می‌کنند. با توجه به نزدیکی سنی و هم‌زبانی بیشتر کودکان با خواهر یا برادر بزرگترشان و سپری کردن اوقات زیادی با آنها، بسیاری از صفات خواهر یا برادرشان را به راحتی قبول می‌کنند. والدین باید فرزندان بزرگتر را خوب تربیت کنند و بین فرزندان تبعیض قائل نشوند تا حسادت و پرخاشگری بین آن‌ها وجود نداشته باشد.

وی از نقش مدرسه در تربیت کودکان سخن به میان آورد و گفت: مدرسه به ‌عنوان خانه دوم کودکان و نوجوانان تلقی می‌شود و گاهی اوقات تأثیر آن از خانه بیشتر است و در این میان معلم نقش و تأثیر بیشتری دارد. با توجه به اینکه اجتماع همواره رو به تکامل می‌رود و مقتضیات محیط اجتماعى هر نسلى پیچیده‌تر می‌شود، می‌توان به سنگینی وظیفه معلم پی برد. معلم باید احساس مسئولیت کند و بداند که سرنوشت افرادى که به ‌زودی وارد جامعه خواهند شد، بـه دست او سپرده‌ شده است و باید آن‌ها را براى زندگى آماده کند و بکوشد که براى جامعه انسان‌هایی واقعى بسازد. البته اگر معلم بخواهد وظایف خطیر خود را از راه پند و اندرز عملی کند و بدین ترتیب آینده‌ای روشن و امیدبخش را برای کودکان به تصویر بکشد، شاید کمتر به نتیجه یا موفقیت برسد.

ایافت به بیان روش‌های عملی در تربیت کودکان پرداخت و تصریح کرد: دین مبین اسلام تأکید می‌کند که باید الگوهای مناسب و پسندیده‌ای را انتخاب و آن‌ها را به کودکان معرفی کنیم تا وادار به تفکر درباره الگوها شوند و با تفکر و اختیار خود آنها را انتخاب کنند.

این کارشناس تعلیم و تربیت قصه‌گویی را یکی از عملی‌ترین روش‌ها برای تربیت کودکان دانست و گفت: می‌توان قصه‌هایی از زندگی ائمه معصومین(ع)، بزرگان و گذشتگان را برای کودک بیان کرد تا کودکان را وادار به تفکر درباره زندگی گذشتگان و پندهایشان کنیم. باید همواره با احترام با کودک برخورد کنیم تا احساس امنیت، راحتی، بزرگی، شخصیت و اعتمادبه‌نفس در او تقویت شود و در مواردی که کودک از کار ناپسندش پشیمان شد و معذرت‌خواهی کرد، عذرخواهی او را بپذیریم و پرخاشگری نکنیم، چون در غیر این صورت این صفت ناپسند را به او یاد می‌دهیم.

کد

ایافت در پایان اظهار کرد: تربیت کودکان دشوار است و اگر تنها حق کودک را تربیت او بدانیم، باید به آن همت گماریم و رنج‌ها را تحمل کنیم. بنابراین برای تربیت نسل جدید و رساندن آنان به مقصد به مربیانی آگاه، دلسوز و فداکار نیاز داریم؛ مربیانی که خود تربیت‌یافته و باکفایت باشند و همواره اصل تدریجی بودن تربیت را در پرورش کودکان مد نظر قرار دهند.

انتهای پیام
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
منیژه موذن
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۱۴۰۰/۱۰/۲۰ - ۱۷:۳۹
0
7
چقدر شیوا و قابل فهم مبحث را توضیح دادید مرسی
نام:
ایمیل:
* نظر:
* :