امام دهم حضرت ابی الحسن الثالث؛ امام هادی (ع) با خرافات مانند سایر امامان معصوم (ع) مبارزه کرد. روزی _ظاهراً_ حسن بن مسعود به حضورش شرفیاب شد. عرض کرد: چه روز بدی بود! دستم آسیب دید، به جمعیت برخورد کردم، دوشم آسیب دید، لباسم پاره شد؛ خلاصه امروز از نظر لباس و بدن آسیب دیدم، چه روز مشئومی بود. وجود مبارک امام دهم (ع) فرمود: تو هم این حرف را میزنی، با اینکه به مکتب ما آشنایی و به محضر ما رفت و آمد میکنی! عرض کرد: مگر چه شد؟ فرمود: گناه روز چیست؟ روز ظرف حوادث است، گناهی ندارد. نحس و سعد به کار خود انسان بر میگردد؛ گناه خودت را بر روز نگذار. تو باید آسیبی میدیدی، متنبّه میشدی؛ این نحس روز نیست. حضرت بحث تا حدودی مبسوطی فرمود و این شاگرد متنبّه شد. [آیتالله جوادی آملی]