حجتالاسلام ایمانی مقدم:
علی(ع) عدل محض بود
عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب گفت: علی عدل محض بود و چون مردم طاقت این عدالت را نداشتند کسی چون ابن ملجم بزرگترین جنایت تاریک و هولناک تاریخ را رقم زد.
حجتالاسلام والمسلمین علیرضا ایمانی مقدم؛ عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در گفتوگو با ایکنا به مناسبت ایام ولات با سعادت حضرت علی(ع) با بیان اینکه چند نکته را خوب است در مورد حضرت علی(ع) مد نظر داشته باشیم، گفت: یکی محل تولد آن حضرت است. که شاعر گفته است: میسر نگردد به کس این سعادت/ به کعبه ولادت به مسجد شهادت/ این افتخار فقط منحصر به مولا امیرالمؤمنین(ع) است.معاون اسبق فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، افزود: نکته دیگر اینکه خوب است تاملی در مورد پدر و مادر ایشان داشته باشیم که جناب ابوطالب و همسر مکرمهاش، فاطمه بنت اسد قبل از آن که افتخار فرزندی چون علی(ع) را داشته باشند سالیان سال سرپرستی وجود مقدس پیامبر(ص) را داشتند یعنی حضرت رسول(ص) پدر را ندید و پدرشان در مدینه از دنیا رفت و مادر هم در سن شش سالگی حضرت، دار فانی را وداع کرد و سرپرستی ایشان به دست حضرت عبدالمطلب افتاد.
ایمانی مقدم بیان کرد: ایشان هم در بین این همه فرزندانی که داشتند سرپرستی پیامبر(ص) را به جناب ابوطالب سپرد بنابراین این افتخار برای حضرت ابوطالب و فاطمه بنت اسد است که افتخار تکفل وجود مقدس پیامبر(ص) را داشتند.
استاد دانشگاه ادیان و مذاهب با بیان اینکه جناب ابوطالب(ع) چهار پسر داشت، گفت: اول طالب، دوم عقیل، سوم جعفر که برادر بزرگ امیرمؤمنان(ع) است و چهارم امیرمؤمنان(ع). چون وضع مالی ابوطالب خوب نبود فرزندان را به منزل اقوام میفرستاد لذا جعفر را به منزل عباس فرستاد؛ وقتی امیرمؤمنان(ع) به دنیا آمد یعنی وقتی پنج سال از ازدواج پیامبر(ص) و حضرت خدیجه(س) سپری شده بود پیامبر(ص) فرمودند که ما حاضریم سرپرستی علی(ع) را بپذیریم.
وی اضافه کرد: از همان دوران صبابت حضرت علی(ع) در نزد پیامبر(ص) بزرگ شد و پیامبر(ص) لقمه را میجوید و در دهان امیرمؤمنان(ع) میگذاشت یعنی گوشت و خون و پوست علی(ع) از وجود مقدس پیامبر(ص) تغذیه کرده است تا اینکه پیامبر(ص) در سن 40 سالگی به نبوت مبعوث شد و حضرت علی(ع) در این مقطع نوجوانی ده ساله بودند.
حضور در کنار پیامبر(ص) در 26 غزوه
ایمانی مقدم اظهار کرد: پیامبر(ص) 27 نبرد با دشمنان خدا داشت که در 26 مورد حضرت امیر(ع) در کنار پیامبر(ص) بود؛ فقط در غزوه تبوک که در 500 کیلومتری مدینه بود حضور نداشت زیرا پیامبر نگران بود که با خالیشدن مدینه، منافقان حمله کنند و شهر تصرف شود لذا علی(ع) در کنار پیامبر(ص) ماند و البته در نهایت جنگ نشد چون تا مسلمین به منطقه تبوک رسیدند دشمنان فرار کر ده بودند.
استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: داستان ولادت امیرمؤمنان(ع) هم خیلی عجیب است. وقتی فاطمه بنت اسد در طواف خانه خدا بود ناگهان درد زایمان گرفت و صدا زد ای خدای کعبه یعنی من میدانم در رحمم چه کسی را دارم و خدا او را اجابت کرد؛ ناگهان حضرت به پشت رکن مستجار در پشت رکن یمانی رسید و دیوار کعبه شکافته شد و از ایشان در داخل کعبه پذیرایی کردند.
وی ادامه داد: بعد از سه روز دوباره دیوار کعبه باز شد و فاطمه بنت اسد در حالی که نوزادش در بغلش بود از دیوار شکافته بیرون آمد و فرزند را به پدرش تحویل داد و وقتی خواستند اسم برای آن حضرت انتخاب کنند دیدند که لوح سبزی روی زمین غلتان است و وقتی آن را برداشتند دیدند بر روی آن یک رباعی نوشته است: خصصتما بالولد الزکی/ شما دو نفر خیلی ویژه هستید که خدا چنین فرزندی به شما داده است و در انتها دارد که نام او را علی(ع) بگذارید که برگرفته از نام خداست/ علی اشتق من العلی/
ایمانی مقدم اضافه کرد: هنگام بعثت پیامبر(ص) امیرمؤمنان(ع) ده ساله بودند و در زمانی که آیه شریفه: وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ نازل شد ایشان 13 ساله بودند؛ زمانی که حضرت از دست کفار و مشرکین به سمت مدینه هجرت کردند فرمودند یا علی حاضری جانفدای من باشی و به جای من در بسترم بخوابی؟ و من از دست مشرکین جان سالم به در ببرم. او در رختخواب پیامبر(ص) خوابید در حالی که فکر نمیکرد جان سالم به در ببرد و وقتی به او حملهور شدند و پرسیدند پیامبر(ص) کو ایشان فرمود مگر ایشان را به من سپرده بودید؟
جان فدای پیامبر(ص)
وی افزود: علی(ع) جان فدای پیامبر(ص) شد که در آیه شریفه به آن اشاره شده است: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ؛ برخی میگویند حضرت میدانست کشته میشود ولی باید پرسید اگر حضرت میدانست که کشته نخواهد شد امتیازی برای او محسوب نمیشود؛ ایشان با وجود احساس خطر و احتمال شهادت د ر بستر نبی اعظم(ص) خوابیدند و این آیه در شان حضرت نازل شد.
وی اضافه کرد: امیرمؤمنان(ع) در مکه ماند و امانتهایی را که نزد پیامبر(ص) بود به مردم برگرداند و فاطمه بنت زبیر، دختر زبیر، فاطمه دختر پیامبر(ص) و فاطمه بنت اسد را همراه خود برداشتند و به مدینه بردند و پیامبر(ص) هم که به دروازه مدینه رسیده بود وارد این شهر نشدند و هرقدر هم مردم اصرار کردند فرمودند تا برادرم علی نیاید من وارد مدینه نمیشوم ؛در شش کیلومتری مدینه در قبا ماندند و با هم به طرف مرکز شهری که یثرب بود حرکت کردند که امروز مدینه الرسول نام دارد.
وی بیان کرد: امیرمؤمنان(ع) ده سال در مدینه هم پا به پای پیامبر(ص) و در رکاب ایشان ماندند تا زمان رحلت پیامبر(ص) که حضرت وقتی 33 ساله بودند پیامبر وفات کردند و 30 سال دیگر هم حضرت بعد از وفات نبی مکرم زنده بودند؛ 25 سال اول دوره خانهنشینی حضرت بود زیرا دیگران حضرت را از منصب خلافت کناز زدند.
وی اضافه کرد: عثمان به خاطر عملکرد بد و ظلم و جوری که داشت مورد هجوم گروهی از مردم مصر قرار گرفت و او را کشتند و متعاقبا مردم مدینه به خانه حضرت علی(ع) هجوم آوردند که ما باید با شما بیعت کنیم ولی هرقدر به ایشان اصرار کردند حضرت هم فرمودند که من وزیر باشم بهتر از این است که امیر باشم ولی ثمری نداشت و به زور با حضرت بیعت کردند.
خلافت ظاهری 5 ساله
ایمانی مقدم بیان کرد: حضرت هم پنج سال آخر عمر را در خلافت ظاهری بودند؛ البته ما معتقدیم که آن حضرت از ابتدا خلیفه رسول خدا است ولی چون مردم همراه نبودند محقق نشد تا این مقطع که حضرت از سال 36 قمری مسئولیت را پذیرفتند و دلایل پذیرش هم جای تامل جدی دارد.
استاد دانشگاه ادیان و مذاهب با بیان اینکه حضرت فرمودند من به شرطی خلافت را میپذیرم که مو را از ماست بکشم و عدالت را برگردانم، گفت: لذا ایشان باید به مردم بفهماند که شما خودتان اصرار بر این داشتید که من خلیفه باشم و از ابتدا با اکراه پذیرفتند. دلیل دیگر اینکه امیرمؤمنان(ع) میدانند که فردا متهم به عشق ریاست و خلافت خواهند شد لذا به مردم فهماندند که من علاقهای به حکومت ندارم و اگر وزیر باشم بهتر از این است که امیر باشم.
وی افزود: دلیل سوم هم این است که حضرت میداند معاویه علیه الهاویه پرچم خونخواهی از عثمان را بلند خواهد کرد و علی را قاتل عثمان معرفی میکند. حضرت(ع) تلاش زیادی کردند تا عثمان کشته نشود و محمد بن حنفیه را نزد عثمان فرستاد که به او هشدار دهد برخی مردم معترض از مصر قصد دارند تو را بکشند و تو به جای ظلم، عدالت برقرار کن؛ نقل است که عثمان پاسخ نامناسبی داد و حتی سیلی بر صورت محمدبن حنفیه زد ولی امیرمؤمنان(ع) قصد خیرخواهی داشتند.
ایمانی مقدم با بیان اینکه بنابراین حضرت در پذیرش حکومت مقاومت داشتند و با اکراه آن را پذیرفتند، اظهار کرد: حضرت از محرم 36 تا 41 هجری در ماه رمضان خلافت ظاهری داشتند و به تعبیر برخی محققان به علت شدت عدالتش در محراب عبادت به شهادت رسید وگرنه اگر حضرت هم مانند برخی یکی به میخ و یکی به نعل میزد و مماشات میکرد کشته نمیشد.
عدل محض
وی تاکید کرد: علی عدل محض بود و چون مردم طاقت این عدالت را نداشتند کسی چون ابن ملجم بزرگترین جنایت تاریک و هولناک تاریخ را رقم زد.
وی با اشاره به ایام البیض اظهار کرد: ایام البیض از 13 تا 15 هر ماه است؛ سه روز در هر ماه که قرص ماه به صورت کامل دیده میشود که به آن ایام البیض گفته میشود ولی ایام البیض رجب و رمضان ویژگیهایی دارد از جمله اینکه اعتکاف در این دو ماه بسیار وارد شده است و اعتکاف ماه رجب در همین سه روز بیشتر مورد توجه شیعیان حتی نسبت به اعتکاف ماه رمضان است.
ایمانی مقدم در ادامه بیان کرد: امسال این ایام همزمان با 9 دی و روز بصیرت و ایام شهادت سردار سلیمانی و وفات عالم جلیل القدر، استاد بصیرت و اخلاق مرحوم ایتالله شیخ محمدتقی مصباح هم هست و امسال این روزها متفاوت از سالیان قبل است.
وی در خاتمه ابراز امیدواری کرد: امیدواریم روح مطهر همه شهدا به خصوص شهید سلیمانی و رفیق بز رگوار او سیدحسن نصرالله و علامه مصباح یزدی شاد باشد و بر سر سفره اهل بیت(ع) مهمان باشند و به ما هم لیاقت آمادگی برای ورود به ماه شعبان و مهمانی ماه رمضان را عنایت فرماید.
انتهای پیام مطالب مرتبط
