به گزارش ایکنا، در شرایط بحرانی مثل جنگ، بلایای طبیعی یا بحرانهای خانوادگی کودکان دچار ترس، اضطراب یا سردرگمی شده و این احساسات باعث تغییر در رفتار او میشود. درک این تغییرها اولین گام حمایت از کودکان است.
علائم جسمی مثل دل درد، تپش قلب، کابوس و علائم رفتاری مثل بیقراری، گریه، پرخاشگری و چسبیدن به والدین از علائم اضطراب در کودکان است.
اگر کودکتان این علائم را نشان داد، برای حمایت از او نزد کودک آرامشتان را حفظ کنید. روال زندگی عادی را حفظ کنید و فشار روانی و اخبار ناراخت کننده را از کودک دور نگه دارید.
همچنین با برنامه خواب منظم، پخش موسیقی ملایم یا قصه قبل از خواب، پرهیز از دادن غذای سنگین به کودک و دور نگه داشتن او از اخبار ناراحت کننده، تلاش کنید مشکل خواب کودک را حل کنید.
اما اگر نگرانی کودک بیش از انداره است به نحوی که ارتباط و عملکرد او دچار اختلال شده است، باید از کارشناسان سلامت روان کمک تخصصی دریافت کنید.
اگر کودک لجبازی میکند، دقت کنید که با این لجبازی مقابله نکنید؛ شرایط لجبازی او را ایجاد نکنید و حرفشنوی او را تشویق کنید.
اگر کودک گوشهگیر شده با هم کارهای خوشحال کننده انجام دهید، او را به بازی دعوت کنید و خاطرات شیرین گذشته را برایش تعریف کنید.
اگر کودک پرخاشگر و عصبی شده بسیار مهم است که شما به عنوان والدین او، آرام بمانید، احساساتش را بپذیرید و اعلام کنید پرخاشگری او مورد تأیید شما نیست.
با زبان ساده، صادقانه و متناسب با سن او با کودک حرف زده و فقط اطلاعات ضروری را بدهید. چند موضوع را با هم مطرح نکنید و اگر چندبار پرسید، صبورانه پاسخ دهید.
یادمان باشد کودک در شرایط بحران، از هر زمان دیگری به آرامش، ثبات و حضور شما نیاز دارد.
