حجتالاسلام رضا امیری سیرجانی، استاد حوزه در گفتوگو با ایکنا میگوید: اینکه نسبت به امیرالمؤمنین(ع) بیتفاوت باشیم یا در مسیر یاری ایشان تکاسل کنیم، مصداق خذلان است. مرجع ضمیر در عبارت «خذله» نه به واقعه غدیر، بلکه به شخص حضرت امیرالمؤمنین(ع) باز میگردد. این تمایز لغوی، پیام عمیقی را در بر دارد؛ تعهد ما نباید تنها به مناسبتهای غدیر یا ایام خاصی محدود شود. بلکه مسئله، ارتباط با شخص علیبنابیطالب(ع) است. بنابراین، انسان نباید در هیچ مقطعی از زندگی خود — از زمان بلوغ تا واپسین لحظات حیات — نسبت به حضرت امیرالمؤمنین(ع) دچار بیتفاوتی باشد؛ چرا که خذلان در اینجا، به معنای ترکِ پیوند و بیتوجهی به مقام ایشان در تمام ابعاد زندگی است.