دو کتاب «گروهک دختران ضد نماز» و «جوخه پسران مدافع نماز» نوشته فاطمه دولتی، در قالب ۲۰ داستان کوتاه ویژه دختران و پسران نوجوان از سوی انتشارات کتاب جمکران روانه بازار نشر شد.
به گزارش ایکنا، مجموعه دو جلدی «گروهک دختران ضد نماز» و «جوخه پسران مدافع نماز» نوشته فاطمه دولتی، از سوی انتشارات کتاب جمکران منتشر شد. این دو اثر با رویکرد داستانی، به پرسشها و دغدغههای ذهنی نوجوانان درباره نماز میپردازند و تلاش دارند مفاهیم دینی و تربیتی را به دور از نصیحتگویی، در قالب ماجراهایی روان و ملموس برای مخاطبان نوجوان روایت کنند.
«گروهک دختران ضد نماز» شامل ۱۰ داستان کوتاه ویژه دختران نوجوان و «جوخه پسران مدافع نماز» نیز مجموعهای از ۱۰ داستان کوتاه ویژه پسران نوجوان است. هر یک از داستانهای این دو کتاب به یکی از آثار، کارکردها و پیامدهای فردی و اجتماعی نماز در زندگی روزمره اختصاص دارد و تلاش میکند از طریق موقعیتهای داستانی، به پرسشهای مخاطبان درباره این فریضه دینی پاسخ دهد.
فاطمه دولتی در نگارش این مجموعه، از نظرات و بازخوردهای مستقیم نوجوانان بهره گرفته و مباحث معارفی و تربیتی را در قالب روایتهایی متناسب با دنیای ذهنی این گروه سنی ارائه کرده است. مفاهیم مطرحشده در داستانها نیز بر اساس مستندات قرآنی، روایات اهلبیت(ع) و یافتههای علمی استخراج شدهاند.
دولتی از نویسندگان و داستاننویسان فعال در حوزه ادبیات نوجوان است که در آثار خود به دغدغهها و مسائل فکری نسل جدید توجه دارد. از جمله آثار منتشرشده این نویسنده میتوان به کتابهای «سر بر دامن ماه»، «سجاد»، «شب چهلم» و «من برمیگردم» اشاره کرد.
مجموعه «گروهک دختران ضد نماز» در ۲۲۰ صفحه و «جوخه پسران مدافع نماز» در ۲۱۳ صفحه منتشر شده است. قیمت هر جلد از این دو کتاب ۵۸۰ هزار تومان است و علاقهمندان میتوانند آنها را از انتشارات کتاب جمکران تهیه کنند.
در بخشی از کتاب «گروهک دختران ضد نماز» میخوانیم:
«دهانم در یک آن میشود کویر لوت. من و حیاط پشتی؟ همه میدانند حیاط پشتی پاتوق آهوست و دوروبریهایش. هر زنگ تفریح جمع میشوند آنجا، پفک باز میکنند و چیپس و ماست. بگو و بخندی راه میاندازند آن سرش ناپیدا. بعضی وقتها هم رمان میخوانند؛ از این رمانهای عشق و عاشقی. گاهی خانم پاکدامن میرود سراغشان و گاهی هم نه. ولی من، تا الان به جز یک بار که نگار عکسهای عروسی خواهرش را آورده بود مدرسه تا با هم تماشا کنیم، پایم به حیاط پشتی باز نشده. کفشهایم را پا میکنم و با تنی که عین ژله میلرزد، راه میافتم.»
انتهای پیام