بهگزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه اصفهان، در مقالهای از «سيدرضا واجدی» درباره نشانههای منافقان سخن بهميان آمده است.
طبق آيه 67 سوره توبه آمده است كه «المُنافِقونَ و المُنافِقاتُ بعضُهُم مِن بَعضٍ يأمرونَ بالمُنكَر و یَنهَونَ عَنِ المعروفِ و یَقبِضونَ ايديهم نسُو الله فنسيهُم اِنّ المُنافِقينَ هُمُ الفاسِقون؛ مردان و زنان منافق از يكديگرند (از يك قماشند) به منكر فرمان میدهند و از معروف نهی میكند و دستهای خود را (از بخشش و انفاق) میبندند، خدا را فراموش كردهاند پس خداوند نيز آنان را فراموش كرده است، همانا منافقان همان فاسقانند.»
به نقل از واجدی طبق اين آيه زن و مرد در اصلاح يا فساد جامعه هر دو نقش دارند و اهل نفاق، اصول و عملكردهای مشترك دارند.
اشاعه فحشا و دعوت به منكر و نهی خوبیها، نشانههای نفاق است و در فرهنگ منافقان خيررسانی نيست و لذا ترك امر به معروف و نهی از منكر و انفاق در راه خدا نشانه فراموش كردن خداست.
از جمله صفات منافقان میتوان به قسم دروغ خوردن، بهانهتراشی، جبهه نرفتن، تضعيفكننده روحيهها، تفرقه، ترديد و ظالم بودن اشاره كرد.
فتنهنگری و تفرقهافكنی كار هميشه و پيوسته منافقان است و منافقان هرگز دلشان تسليم نظام اسلامی نمیشود.
يكی از ابزار كار منافقان قسم دروغ است، لذا در قبول كردن توبه منافق و باور كردن ادعايش عجله نكنيد، چون دروغ میگويند.
منافق پيوسته در ترس و وحشت است و میخواهد با سوگند و تظاهر توجهها را جلب كند و هر لحظه از افشا شدن چهرهاش نگران است.