چگونه نجوا با امام زمان(عج) مسیر زندگی ما را روشن میکند + فیلم
در زندگی پرشتاب امروز، بسیاری از انسانها در برابر مشکلات و ناملایمات احساس ناتوانی میکنند. آموزههای اهل بیت(ع) راهکاری روشن ارائه میکنند: چند دقیقه دعا و انس قلبی با امام زمان(عج) میتواند آرامش معنوی، تقویت ایمان و حتی تحول در زندگی روزمره را به همراه داشته باشد.
در زندگی پرشتاب و پرتلاطم امروز، انسان گاهی خود را در برابر مشکلات و ناملایمات ناتوان مییابد و میبیند که تلاشهایش به نتیجه نمیرسد. آموزههای اهل بیت(علیهمالسلام) همواره راهنمایی برای یافتن آرامش و استحکام معنوی در چنین شرایطی بوده است. یکی از مهمترین راهها، ارتباط قلبی و دعا برای فرج امام زمان(عج) و دعا برای دیگران، به ویژه والدین و مؤمنان است. در آموزههای معصومان(ع)، دعا نه تنها ابزاری برای تغییر امور و رفع گرفتاریهاست، بلکه چراغی است برای حفظ ایمان، تزکیه نفس و نزدیک شدن به خداوند.
در همین راستا، خبرگزاری ایکنا، سلسله درسگفتار انتظار فرج را با محوریت تبیین نشانههای آخرالزمان و نقش بنیادین باور به امامت، به ویژه اعتقاد به حضرت مهدی(عج)، با بیان حجتالاسلام محمد شیبانیفر، استاد حوزه علمیه تهیه کرده است. آنچه در این مجال تقدیم میشود، نمونههایی از توصیههای امامان(ع) و بزرگان دین است که نقش دعا و انس با امام زمان(عج) را در زندگی فردی و معنوی ما روشن میکند و مسیر آغاز ارتباط معنوی با وجود نازنین ایشان را نشان میدهد. در ادامه بخش دوم این درسگفتار را میخوانیم و میبینیم:
در جلسه گذشته به برخی از ویژگیهای مطرحشده در فرمایشات اهل بیت(علیهمالسلام) درباره آخرالزمان اشاره شد. سپس به بیانات امام حسن عسکری(ع) رسیدیم که فرمودند: «در آخرالزمان، همه دچار هلاکت میشوند.» منظور از این هلاکت، هلاکت دینی و معنوی است. ایشان افزودند که از هر سه نفری که بگویند «اشهد ان علیا ولیالله»، سه نفر سرمایه اعتقادی خود را از دست میدهند، مگر کسانی که دو ویژگی داشته باشند: نخست، ایمان به امامت حجت خدا و امام زمان(عج) و دوم، اهل دعا برای فرج امام زمان(عج) باشند.
روایت شده است فردی به محضر امیرالمؤمنین(ع) آمد و عرض کرد: گرهای در زندگی من افتاده است؛ هر کاری میکنم به نتیجه نمیرسد و در هر تحولی که دنبال آن هستم عقب میمانم. حضرت فرمودند: تو کسی هستی که در نمازهایت برای والدینت دعا نمیکنی و پیامد این کوتاهی دامنگیر تو شده است. دستور داریم که بعد از نماز و حتی در نماز برای پدر و مادر دعا کنیم: « وَ قُل رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا». حداقل کاری که باید خود و فرزندانمان را نسبت به آن آگاه کنیم این است که در قنوت نماز، برای فرج آقا امام زمان(عج) دعا کنند؛ حتی اگر فقط با گفتن یک «اللهم عجل لولیک الفرج» باشد. در روایت آمده است که اگر کسی در غیاب برادر مؤمن خود برای او دعا کند، خداوند روزی او را فراوان میگرداند.
نکته دیگری که اهمیت فراوان دعا برای فرج را نشان میدهد این است که شخصی به محضر امام(ع) آمد و پرسید چگونه میتوان کینه دل را کم کرد و اگر علاقهام به کسی کم شده است، چه کنم که این محبت افزایش یابد؟ حضرت فرمودند: در غیاب آن فرد، برای او دعا کنید.
ما که ارتباط ویژهای با امام زمان(عج) نداریم، اگر به دنبال نقطه شروع مناسبی هستیم، به دعای فرج و نجوا با آن وجود نازنین توصیه شدهایم. مرحوم آیتالله میلانی فرمودند: از مجموع هزار و چهارصد و چهل دقیقه شبانهروز (24 ساعت)، حدود پنج دقیقه را به صحبت با امام زمان(عج) اختصاص دهید. البته برای کسانی که این فضا را تجربه نکردهاند، شاید درک این مسئله دشوار باشد که چگونه میتوان با کسی که او رانمیبینیم و چهرهاش را ندیدهایم ارتباط گرفت؛ اما امام رضا(ع) برای ما نسخهای روشن بیان کردهاند و فرمودهاند: «اِنَّ اِلامام اَلانیس» امام، انیس است.
میگویند دختر، انیس پدر است؛ انیس به کسی گفته میشود که اگر بخواهید ارتباط را با او برقرار کنید، حتی در اوج بیرغبتی، توانایی دارد خودش را در دل شما جا کند. به بیان دیگر، حتی زمانی که پدر بیحوصله است، باز هم میتواند جای خود را در دل شما پیدا کند. امام نیز به تعبیر امام رضا(ع)، انیس است. اگر روزانه فقط سه تا پنج دقیقه با وجود نازنین ایشان انس بگیریم، تأثیر آن را بهوضوح خواهیم دید. لازم نیست حتماً زیارت آلیاسین خوانده شود یا هزار مرتبه «اللهم عجل لولیک الفرج» گفته شود؛ میتوان درباره اتفاقات روزمره و در قالب رابطهای مانند رابطه پدر و فرزندی با ایشان درد دل کرد و پس از مدتی خواهیم دید که آنچه انتظار داشتیم، محقق شده است.
در احوالات یکی از بزرگان نقل شده است که به در حجره یکی از طلاب مدرسه رفت. طلبه وقتی در را باز کرد و آن عالم را دید، گفت: اگر فرموده بودید، خودم شرفیاب میشدم. آن عالم فرمود: شما قرار گذاشته بودید هر روز چند دقیقه با امامزمان(عج) خلوت کنید و صحبت داشته باشید. طلبه گفت: بله، اما این قرار بین من، خدا و امام زمان(عج) بود؛ شما چگونه مطلع شدید؟ آن عالم پاسخ داد: امام زمان(عج) از طریقی به بنده اطلاع دادند و سلام شما را رساندند و فرمودند چند روزی است این نجوا را ترک کردهاید؛ سلام ما را به ایشان برسانید و بگویید این چند دقیقه خلوت را ترک نکنید.
انشاءالله خداوند ما را به نام مشمول عنایات و دعاهای صاحب و مولایمان، امام زمان(عج) قرار دهد.
