آرزوهای کودکان بی‌گناه ناتمام ماند
پدر شهید میکائیل میردورقی با پیوند دادن یاد شهدای «مدرسه میناب» و شهدای «مدرسه شهید پیروز» بهبهان، بر ضرورت زنده نگه‌داشتن نام و خاطره دانش‌آموزان و معلمان شهید تأکید کرد و گفت: این دو حادثه، یادآور مظلومیت کودکانی است که زندگی و آرزوهایشان در پی حمله به مراکز آموزشی ناتمام ماند.
به گزارش ایکنا از خوزستان، چهل‌وسومین یادواره شهدای «مدرسه شهید پیروز بهبهان» شب گذشته، چهارم آبان‌ماه با حضور عموم مردم در این مدرسه برگزار شد. پدر شهید میکائیل میردورقی، از شهدای دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب در این مراسم با یادآوری خاطرات فرزندش، از روزهایی سخن گفت که محبت‌های پدرانه و شیرینی لحظه‌های خانوادگی، امروز به خاطراتی آمیخته با دلتنگی و حسرت تبدیل شده‌اند.
وی با یادآوری شخصیت و دلبستگی‌های میکائیل گفت: او همچون هزاران کودک دیگر، برای آینده‌اش آرزوهایی داشت و حضور در کنار خانواده برایش ارزشمند بود. امروز خاطرات ساده زندگی و محبت‌های کودکانه او، پس از شهادتش به یادگارهایی ماندگار تبدیل شده‌اند؛ یادگارهایی که برای خانواده، هم نشانه عشق و صمیمیت‌اند و هم یادآور جای خالی او.
پدر شهید میردورقی با اشاره به خاطره روز پدر و تبریک فرزندش گفت: این لحظه اکنون برای من معنایی عمیق و متفاوت دارد. گاهی یک تماس کوتاه، یک جمله ساده یا یک ابراز محبت کودکانه، پس از فقدان عزیزان به گران‌بهاترین خاطره زندگی تبدیل می‌شود.
وی در ادامه با اشاره به روزهای دشوار پس از حادثه مدرسه میناب، از نگرانی و تلاش برای یافتن فرزندش سخن گفت.
پدر شهید میکائیل میردورقی با پیوند دادن یاد شهدای «مدرسه میناب» و شهدای «مدرسه شهید پیروز» بهبهان، بر ضرورت زنده نگه‌داشتن نام و خاطره دانش‌آموزان و معلمان شهید تأکید کرد و گفت: این دو حادثه، یادآور مظلومیت کودکانی است که باید در محیط امن مدرسه به آموختن و ساختن آینده می‌پرداختند؛ اما زندگی و آرزوهایشان در پی حمله به مراکز آموزشی ناتمام ماند.
یادآور می‌شود، چهارم آبان سال ۱۳۶۲ سالروز حمله موشکی دشمن بعثی به مدرسه راهنمايی شهید حمدالله پيروز بهبهان است. در این حمله ۶۹ دانش آموز نوجوان و ۴ معلم و یک خدمتگزار مظلومانه به شهادت رسیدند.
انتهای پیام
دیدن عکس میکائیل جیگر ادمو میسوزونه. خدا به همه بازماندگان صبر بده 
