“İQNA”-nın məlumatına görə, Şəhid İmamın yola salınma mərasimi özünün ikinci günündə, sübhün ilk dəqiqələrindən və şəhid rəhbərin matəm saxlayanlarının gecəni oyaq keçirməsindən sonra, yenilənmiş əhd, eşqli bir vurğunluq və səhər duası ilə başladı. Yayın ilk ayının on dördüncü günündə İmam Xomeyni (r.ə) məsləhətxanasının atmosferi dua pıçıltıları, düşmənlərə lənət, şəhid rəhbər, şəhid komandirlər, silahlı qüvvələr və xidmətçi hökumət üçün rəhmət diləkləri ilə dolu idi; elə bil hər bir dua, şəhidlərin yolunu davam etdirmək üçün yeni bir əhd sayılırdı.
Sübh namazından bir müddət sonra zəvvarlar və vurğunlar şəhid rəhbər və onun şəhid ailəsi adından "Aşura" ziyarəti və "Təvəssül" duasını oxudular. Saatlar əvvəldən özlərini məsləhətxanaya çatdıran aşiqlər şəhid rəhbərin cənazə namazında iştirak etmək üçün dəqiqələri sayırdılar; elə bir namaz ki, bir müddət əvvələ qədər həmin insanlar şəhid rəhbərə iqtida edərək qılırdılar, lakin bu dəfə eyni səflər onun və şəhid ailəsinin vida mərasimi üçün qurulmuşdu; bu mənzərə bir çoxlarının gözlərindən yaş axıtmışdı.
Sübhün ilk saatlarından etibarən izdiham selləri hər tərəfdən məsləhətxanaya axışırdı; uzaq və yaxın əyalətlərdən, kəndlərdən, kiçik və böyük şəhərlərdən, hətta Pakistan, Əfqanıstan və İraq kimi qonşu ölkələrdən. Bəziləri gecəni yolda keçirmiş, bəziləri avtobus, qatarlar, təyyarə və ya şəxsi avtomobilləri ilə çatmış, bəzi qruplar isə sadəcə bir neçə saatlıq iştirak üçün sərhədləri aşmışdılar. Görünür, bu vidanın kədəri qarşısında coğrafi məsafələr öz mənasını itirmişdi.
"Ya Hüseyn (ə)", "Ləbbeyk ya Xamenei", "Seyid Əli, biz sənin qanının intiqamını alacağıq", "Heyhat minəz-zillə" sədaları və digər epik şüarlar məsləhətxanada bir an belə kəsilmirdi. Yaşlı gözlər, dodaqaltı pıçıltılar və şəhid rəhbərin aşiqlərinin "Ləbbeyk" nidaları mərasimi bir eşq və əhd-peyman səhnəsinə çevirmişdi. Davamında Seyid Mehdi Hüseyni mərsiyə oxuyaraq mərasimin mənəvi ab-havasını ikiqat artırdı və iştirakçıların göz yaşlarını axıtdı.
Bu yola salınma mərasimində hamıdan çox nəzərə çarpan şey çatmaq üçün tələsmək idi; bu tələsiklik bir mərasimdən geri qalmamaq qorxusundan deyil, vidanın son fürsətinin bitəcəyi xofundan irəli gəlirdi. Hər kəs şəhid rəhbərin cənazəsi əbədi istirahətgahına yola düşməzdən əvvəl son salamını çatdırmaq istəyirdi. Burada izdiham artıq sadəcə bir rəqəm deyildi; hər sima bir həsrət hekayəsi, hər addım xalqın öz şəhidi ilə bağladığı əhdin bir nişanı idi.
Daha sonra dini şair Məhəmməd Rəsuli şəhid rəhbərin məqamı və onun itkisi haqqında epik şeir oxudu, ardınca Mehdi Səmavəti tərəfindən "Kisa" duası oxundu.
İkinci günün səhər mərasimi İran İslam Respublikasının himninin səsləndirilməsi və xalqın onunla birlikdə oxuması ilə rəsmən başladı. Matəm saxlayanlar dövlət himnini oxuyarkən şəhid mücahid imamın müqəddəs cənazəsinə hərbi ehtiramlarını bildirdilər. Daha sonra Əhli-Beyt (ə) məddahı Mahmud Kərimi "Ey İran" parçasını ifa etdi.
Bundan sonra İslam ümmətinin şəhid rəhbəri, Həzrət Ayətullahul-üzma Seyid Əli Xamenei və onun bəzi şəhid ailə üzvlərinin cənazələri üçün böyük təqlid mərcələrindən olan Ayətullah Sübhaninin imamlığı ilə namaz qılındı.
Cənazə namazı mərasimində şəhid rəhbərin övladları, dövlət və hərbi rəsmilər, habelə İranın hər yerindən və hətta digər ölkələrdən gəlmiş matəm saxlayan və şəhid rəhbərin qanının intiqamını istəyən xalq kütlələri iştirak edirdilər.
Mərasimin davamında Əhli-Beyt (ə) məddahları Hacı Mehdi Rəsuli, Hacı Hüseyn Tahiri və Məhəmməd Hüseyn Puyanfər İranın şəhid rəhbəri ilə son vida mərasimində intiqam və qan davası oxu ilə mərsiyələr oxudular.
Sonda Həzrət Əli ibn Musa ər-Rzanın (ə) xüsusi salavatı xalq tərəfindən birgə qiraət edildi.
4362290
