خلاقيت در روش‌های تدريس لازمه افزايش كيفيت يادگيری است

گروه مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد: اخيرا مطالبی از جانب عده‌ای از افراد جامعه قرآنی تحت عنوان يكسانی روش‌های آموزش قرآن و استفاده از يك الگو مطرح می‌شود، بدون شك منظور اين افراد افزايش بازده آموزش قرآن و درك آن است، اما اين امر يعنی تعيين الگويی يكسان برای آموزش قرآن و هر موضوع علمی ديگر، درست برخلاف افزايش بازده آن از آموزش می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا)، اخيرا مطالبی از جانب عده‌ای از افراد جامعه قرآنی تحت عنوان يكسانی روش‌های آموزش قرآن و استفاده از يك الگو مطرح می‌شود، بدون شك منظور اين افراد افزايش بازده آموزش قرآن و درك آن است، اما اين امر يعنی تعيين الگويی يكسان برای آموزش قرآن و هر موضوع علمی ديگر، درست برخلاف افزايش بازده آن از آموزش می‌شود.

از دلايل اين ادعا می‌توان به تفاوت‌های فردی از اصلی‌ترين اصول شناخت انسان اشاره كرد، همانطور كه انسان‌ها از جهت ظاهری با هم متفاوت هستند از جهت جنبه‌های عاطفی، شناختی، شخصيت، يادگيری و .... نيز متفاوت هستند، بر اين اساس آنچه برای فردی خوشايند و مطلوب است، ممكن است برای ديگری اينگونه نباشد يا ممكن است فردی از روشی بهتر از روش ديگر ياد بگيرد.

دليل دوم اين است كه، اين تفاوت‌های فردی برای مربيان هم صادق است، يك مربی می‌تواند بهترين بازده را از يك روش داشته باشد و مربی ديگری از روش ديگری می‌تواند، بهتر با قرآن‌آموز تعامل حاصل كند و نتيجه مثبت‌تری بگيرد.

دليل سوم اين است كه، براساس موارد مورد اشاره علمای تعليم و تربيت الگوهای متفاوتی برای تدريس ارائه داده‌اند و در آموزش و پرورش همه ساله مسابقات علمی سنگينی در مورد الگو‌های برتر روش تدريس اجرا می‌شود و هر سال چندين هزار معلم مبتكر در اين فراخوان‌ها شركت می‌كنند و نتايج بسيار ارزشمندی از اين فراخوان‌ها به دست می‌آيد.

دليل چهارم اين است كه، خلاقيت يك اصل و پايه بی‌بديل شكوفايی است، همانطور كه در موضوع نحوه گزينش مربيان قرآنی به آن اشاره شده، اگر خلاقيت از كار مربی حذف شود، جمود و ركود بروی متولی شده و چون يك دستگاه ضبط و پخش عمل خواهد كرد.

خلاقيت بايد وجود داشته باشد تا بتوان قرآن‌آموزانی خلاق پرورش داد، اجتهاد و درك مفاهيم جديد از قرآن فقط در پرتو خلاقيت است، چرا بايد اين امر حياتی را از مربی و قرآن‌آموز گرفت. حضرت امام خمينی(ره) از پرتو خلاقيت بود كه حكومت جمهوری اسلامی را پس از ائمه معصومين(ع) بنيانگذاری كرد؛ برای شكافتن بطون قرآن نياز به دانشمندان قرآن خلاق است، نه كسانی كه انباشته از محتوا هستند.

دليل پنجم اين است كه، اگر دغدغه‌ فراگيری قرآن اعم از خواندن و مفاهيم وجود دارد علت را بايد نه روش تدريس و الگوهای طرح مطالب بلكه در جای ديگر جستجو كرد.

دليل ششم اين است كه، فناوری و علم به سرعت رو به پيشرفت است، بر اين اساس روشی كه امروز مطلوب است مدتی ديگر منسوخ می‌شود، همانطور كه روش‌های چند قرن قبل با روش‌های امروزی كاملا متفاوت است، بنابراين مربی بايد روش‌های كار خود را بروز رسانی كند كه در اين صورت موفق‌تر خواهند بود.

اميد است، با ايجاد انگيزه در مربيان و پويايی سازنده و مثبت در آنها برای ارائه روش‌های اثر بخش‌تر بدنه آموزش قرآن را بتوان هر چه بيشتر با نشاط كرد.

يادداشت از ابوالقاسم جامه‌بزرگ