انتشار رباعیهای رضا اسماعيلی در سوگ بانوی دو عالم
رضا اسماعيلی، شاعر انقلاب و آيينی كشورمان، رباعیهای متعددی به مناسبت شهادت بانوی دو عالم سروده است كه چند قطعه از آنها در ايكنا منتشر شد.
گروه ادب: رضا اسماعيلی، شاعر انقلاب و آيينی كشورمان، رباعیهای متعددی به مناسبت شهادت بانوی دو عالم سروده است كه چند قطعه از آنها در ايكنا منتشر شد.
 |
به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا)، رضا اسماعيلی، شاعر انقلابی و آيينی كشورمان، رباعیهای متعددی درباره حضرت فاطمه زهرا(س) و به مناسبت شهادت ام ابيها سروده است كه 14 رباعی از وی در كتاب «ملكوت كلمات» درج و در زير آورده شده است.
«يك جرعه شيدايی
بيا يك جرعه شيدايی بنوشيم
علیگويان، شكيبايی بنوشيم
بيا از جام دلهای شكسته
دوبيتیهای زهرايی بنوشيم
***
تابوت بر دوش
ببين تابوت بر دوش است، حيدر
عزدار و سيهپوش است، حيدر
فروغ جان زهرا، گشته خاموش
كه با غربت همآغوش است، حيدر
***
يا زهرا(س)
بيا تا نمنم غم را بچينيم
به روی فرشی از ماتم نشينيم
بيا از باغ لبهای عزادار
شبی يك غنچه «يا زهرا» بچينيم
***
دل پهلو شكسته
شبی از عافيت، دل را تكاندم
دلم را بر لب خنجر نشاندم
پس از آن، با دلی پهلو شكسته
دو ركعت داغ زهرا، سرخ خواندم
***
جستوجو
به دنبال تو میگردند خسته
كبوترهای عاشق، دستهدسته
نشانی از مزارت نيست، افسوس!
گل من، ای گل پهلو شكسته!
***
گل زهرا(س)
بيا گلهای خاكستر بچينيم
گل زخمی، گل پرپر بچينيم
بيا از باغ زخم فرق حيدر
گل زهرا، گل اطهر بچينيم
***
ديوار و در
گل زهرا، گل پرپر، گل زخم!
گل گلخانه حيدر، گل زخم
تو را ديوار و در، كردند پرپر
چه سنگين است اين باور، گل زخم
***
تابوت گل
شب و تابوت گل، بر دوش حيدر
ردايی از جنون، تنپوش حيدر
شب و پيمانهای لبريز غربت
به دستان مصيبتنوش حيدر
***
شهيد عشق
تو ای زهرا، تو ای زخم معطر!
تو ای شأن نزول سبز كوثر!
نشانی نيست از قبر غريبت
شهيد عشق، ای گلزخم پرپر!
***
هوای گريه
نشسته بر دلم، گرد غم امشب
همآغوش عروس دردم امشب
ز داغ حضرت زهرا(س)، پريشان
دوبيتی میسرايم، نمنم امشب
***
نام زهرا(س)
لبم از نام زهرا شد معطّر
دلم را كرد عشق او، مسخّر
چو ياد آوردم از پهلوی او، ريخت
دو بيتی خون دل، بر روی دفتر
***
گلاب زخم
شبی مجنون، پريشان شد دل من
به بوی زخم، مهمان شد دل من
چو نوشيد از گلاب زخم زهرا(س)
گلستان در گلستان شد، دل من
***
حُسن زهرا
نسيم عطر احمد را ببوسم
فروغ عشق سرمد را ببوسم
ز باغ حُسن زهرا، گل بچينم
محمّد را، محمّد را، ببوسم
***
عروس داغپيشه
گل زهرا، عروس داغپيشه!
عروس سُرخروی زخم ريشه!
از آن روزی كه پرپر شد نگاهت،
تو را من داغدارم، تا هميشه!»
