کد خبر: 1211222
تاریخ انتشار : ۲۴ فروردين ۱۳۹۲ - ۰۸:۳۴
يعقوبيان

فاطمه(س) از بيماری جامعه می‌گويد؛ مداوای جامعه‌ای با حاكميت غيرمتخصص غيرمتعهد

حضرت زهرا(س) در جمع زنان مهاجر و انصاری كه به عيادت ايشان آمده بودند، نه از بيماری خود بلكه از بيماری جامعه سخن گفتند، حضرت جامعه‌ای كه غيرمتخصص غيرمتعهد را حاكم می‌كند، جامعه‌ای بيمار می‌داند كه بايد مداوا شود.


گروه اجتماعی: حضرت زهرا(س) در جمع زنان مهاجر و انصاری كه به عيادت ايشان آمده بودند، نه از بيماری خود بلكه از بيماری جامعه سخن گفتند، حضرت جامعه‌ای كه غيرمتخصص غيرمتعهد را حاكم می‌كند، جامعه‌ای بيمار می‌داند كه بايد مداوا شود.


حجت‌الاسلام والمسلمين ابراهيم يعقوبيان، از مدرسان حوزه علميه مشهد در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) در بخش اول سخنان خود با اشاره به اصل و هدف نبوت، به تشريح سخنرانی حضرت فاطمه(س) كه در جمع زنان مهاجر و انصار كه به عيادت ايشان آمده بودند، پرداخت و با تصريح بر اين نكته كه حضرت زهرا(س) از دنيای بدون تبعيت از معصوم بی‌زاری می‌جويند،‌ گفت: حضرت جامعه‌ای كه غيرمتخصص غيرمتعهد را حاكم می‌كند، جامعه‌ای بيمار می‌داند كه بايد مداوا شود.


يعقوبيان در ادامه به تبيين ديدگاه حضرت زهرا(س) در خصوص دلايل كنار گذاشتن حضرت علی(ع) توسط مردم، پرداخت و گفت: حضرت فاطمه يك تحليل روانشناسی ناب در اين خصوص ارائه كرده می‌فرمايد: «بخدا سوگند عيب او(علی) در شمشير براّنش بى‏‌اعتنایى به مرگ و شدت برخوردش، عقوبت دردناكش و اينكه غضبش در راه رضاى الهى بود»، است.


وی ادامه داد: علی(ع) كسی نبود كه در جنگ‌ها اهل حيله و مكر باشد و بخواهد به مردم امتيازات بی‌حساب و كتاب داده، رانت‌خواری كند و اهل سستی در فرمان الهی نبود، لذا مردم عصر پيامبر(ص) كه از نظر روحی چنين مردم ثابت و استواری نبودند و اهل مسامحه و كوتاه آمدن از دين به نفع دنيا بودند، حق حضرت علی را از وی گرفتند.


اين مدرس حوزه علميه مشهد به ذكر يك نمونه از ويژگی «كوتاه آمدن از دين به نفع دنيای مردم» پرداخت و گفت: خليفه دوم ذكر «حی علی خير العمل» را از اذان حذف كرد تا مبادا مردم با متذكر شدن به اين ذكر دست از مبارزه و نبرد بكشند يعنی اين افراد حاضر هستند از دين برای كسب فتوحات دنيوی كوتاه بيايند و دين را به اندازه‌ای كه بتواند دنيای آنها را تأمين كند می‌پذيرند و طبيعی است چنين افرادی با حضرت علی(ع) كنار نمی‌آيند.







 مدرس حوزه علميه مشهد :
مردم عصر پيامبر(ص) از نظر روحی مردم ثابت و استواری نبوده اهل مسامحه و كوتاه آمدن از دين به نفع دنيا بودند و علی(ع) را كه مانند انها نبود كنار گذاشتند

وی به تشريح سخنرانی حضرت فاطمه(س) ادامه داد و گفت: در ادامه حضرت زهرا(س) می‌فرمايد «اگر حكومت را به حضرت علی(ع) می‌داديد، هرگز ثروت دنيوى براى خود قرار نمى‌‏داد، و از آن بهره فراوانى برنمى‌‏داشت، جز به اندازه فرونشاندن تشنگى و رفع گرسنگى، و به ايشان(مردم) مى‌‏شناساند تا بين زاهد و دنياپرست، و راستگو و دروغگو تشخيص دهند». اين سخن حضرت نشان می‌دهد كه هدف زمامداران بايد خدمت به مردم باشد، نه فربه كردن هوای نفسانی و زمامدار بايد تلاش كند جامعه را اعتلا ببخشد نه زندگی مادی خود را.


يعقوبيان مشكل ديگری كه حضرت فاطمه(س) مردم را مبتلا به آن می‌داند از دست دادن ميزان، سنجش و ملاك برای سنجش راستی از دروغ است به نحوی كه مردم نمی‌توانند دنيا طلبان را از زاهدان واقعی تشخيص دهند.


وی ادامه داد: حضرت فاطمه(س) خطاب به مردم می‌گويد: شما دَرِ رحمت الهی را به روی خود بسته‌ايد و آنچه رخ داده به دست خودتان صورت گرفته است بعد حضرت زهرا(س) مردم را از روزگار عجيبی كه در آينده خواهند داشت مطلع كرده می‌فرمايد: كاش من می‌دانستم آيا می‌فهميد كه به چه جايگاهی تكيه داده‌ايد. آيا می‌دانيد به چه ذريه‌ای بی احترامی كرده‌ايد؟ شما ريسمان به گردن كه انداخته‌ايد؟ دست چه كسی را بسته‌ايد؟ عجب ظالمانه مبادله‌ای كرديد كه علی را خانه نشين كرده‌ايد. درد را دوا، مرض را شفا، گلخن را گلشن، ظلمت را نور و سياهچال را كوه طور پنداشتيد.


اين مدرس حوزه علميه مشهد با اشاره به اينكه از ديدگاه حضرت زهرا(س) سياستمداران انتخابی از سوی مردم انسان‌های فاسدی هستند كه مزاج جامعه را تغيير می‌دهند، گفت: حضرت اين هشدار را داده می‌فرمايند «بجان خودم سوگند، نطفه اين فساد بسته شد، در انتظار باشيد تا اين مرض فساد در پيكر جامعه منتشر شود، آنگاه از پستان شير خون تازه و زهرى هلاك‌‏كننده بدوشيد».


يعقوبيان ادامه داد: حضرت فاطمه(س)، سخنان خود را با تشريح شرايط جامعه اسلامی در آينده ادامه داده می‌فرمايند: «مهيای حوادث و فتنه‌‌ها باشيد، بشارت باد شما را به شمشيرهاى كشيده و حمله متجاوز ستمكار و به هرج و مرج عمومى و استبداد زورگويان، كه حقوقتان را اندك داده و اجتماع شما را بوسيله شمشيرهايش درو خواهد كرد، پس حسرت بر شما باد كه كارتان به كجا مى‏‌رسد».


وی ادامه داد: و بعد حضرت می‌فرمايند من چگونه شما را به سمت هدايت ملزم كنم در حالی كه از شنيدن كلمات ما كراهت داريد و حسرت پايان سخنان حضرت زهرا(س) است برای مردمی كه ابديت خود را به قيمت دنيا فروختند در حالی كه هم دنيايشان را از دست خواهند داد و هم آخرتشان را.


اين مدرس حوزه علميه مشهد، با اشاره به اينكه حضرت فاطمه(س) اين سخنان را در مراسمی كه به خاطر عيادت از ايشان صورت گرفته بود، ايراد كردند، گفت: در اين عيادت زنان از بيماری حضرت فاطمه(س) سؤال می‌كنند، اما آنچه كه حضرت مطرح نمی‌كنند بيماری و درد جسمانيشان است، بلكه دردی را مطرح می‌كنند كه دل، ذهن و فكرشان را مشغول كرده يعنی درد جامعه بشری و نه حتی درد جامعه خودشان، حضرت می‌دانند كه جامعه منهای ولايت معصوم به سعادت نمی‌رسد.


وی در پاسخ به اين سؤال كه آيا زنان جامعه‌ای كه حضرت فاطمه(س) در آن زندگی می‌كردند، ظرفيت انتقال چنين پيامی را داشتند؟ گفت: قدم اول و اولين مرتبه تبليغ دادن و رساندن پيام است. زنان انصار و مهاجر، اين پيام و اتمام حجت را دريافت و به شوهرانشان منتقل كردند.


يعقوبيان افزود: در آخر خطبه مطرح شده است كه اين زنان پيام حضرت را به شوهرانشان رساندند، وگروهى از مهاجرين و انصار براى عذرخواهى نزد ايشان آمده و اين بهانه را آوردند كه: اى سرور زنان، اگر حضرت على عليه‏ا السلام اين مطالب را قبل از بيعت با ابوبكر برايمان مى‌‏گفت كسى را بر او ترجيح نمى‏‌داديم و آن حضرت فرمود: از نزدم دور شويد، بعد از ارتكاب گناه و سهل‏‌انگارى، عذرخواهى براى شما مفهومى ندارد.

captcha