گروه فعالیتهای قرآنی: عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اينكه سبك زندگی قرآنی علم و آگاهیمحور است، ابراز كرد: آيات مختلف بيان ميكنند مبنای مهم برای سبك زندگی قرآنی داشتن علم است و بنابراين اظهار نظر كردن در هر حوزهای بدون آگاهی حرام است.
به گزارش خبرگزاري بينالمللي قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوي، حسن رحيم پور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در مراسم اختتاميه دومين نشست منطقهاي فعالان قرآني دانشگاههاي شرق كشور كه 30 فروردينماه در مركز تدام تربيت و آموزش عقيدتي ـ سياسي امام رضا(ع) در مشهد برگزار شد، با موضوع سبك زندگی قرآنی به ايراد سخن پرداخت.
وی با اشاره به اينكه واقعيت قرآن از جهت لفظ اين است كه تنها كتاب الهی دست نخورده به شمار ميرود و در آن دخل و تصرفی صورت نگرفته است، افزود: ميان خداوند و بشريت تنها سند باقی مانده دست نخورده و بی نظير قرآن كريم است و بقيه اسناد مانند انجيل و تورات دچار تغيير و تحريف شدهاند.
وي بيان كرد: يكی از آياتی كه در قرآن صراحتا به سبك زندگی اشاره میكند، آيه 9 سوره اسراء است كه ميفرمايد: «إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَ یُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا، قطعا اين قرآن به [آيينى] كه خود پايدارتر است راه مىنمايد و به آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مىنند مژده مىدهد كه پاداشى بزرگ برايشان خواهد بود». اين آيه شريفه به ايمان آورندگانی كه اهل عمل صالح هستند و ايمان آنها ظهور بيرونی دارد، بشارت میدهد كه پاداش بزرگی در انتظار آنان است.
رحيمپورازغدی با بيان اينكه حضرت علی(ع) در خطبه 176 نهجالبلاغه قرآن را پنددهندهای میداند كه فريب نمیدهد و هدايتگری است كه گمراه نمیكند، افزود: مگر آن كه چيزی بر آن افزوده يا كاسته شود، زيرا قرآن برای آنان كه بيماريهای اخلاقی دارند، شفا است و برای كسانی كه جهت اهدافی غير از حق به سراغش میروند، وسيله گمراهی است.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به آيه 82 سوره اسراء «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَ رَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَ لاَ یَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا، و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مىكنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمىافزايد»، گفت: خداوند در اين آيه قرآن را شفا و رحمت برای مومنان و اهل ايمان میداند و آن را كلام خدا معرفی میكند زيرا آنان قرآن را راهنمای خود قرار میدهند.
وی تصريح كرد: عدهای هم به سراغ قرآن میروند، خوب میخوانند و ترجمه میكنند، اما چون میخواهند از مسير حق خارج شوند و حق را ناحق كنند، همين قرآن برای آنان جز خسارت چيزی ندارد.
رحيمپورازغدی ابراز كرد: بنا بر فرموده حضرت علی(ع) اگر كسی حقيقتا با قرآن همراه باشد، با داشتن اين كلام الهی، در مسير پرخطری كه برای رسيدن به رستگاری پيش رو دارد به چيز ديگری نياز ندارد، اما بدون قرآن، هر چه داشته باشد باز هم دچار كاستی و نقصان است.
وی با بيان اينكه اميرمومنان(ع) قرآن كريم را همان ريسمان محكمی میداند كه انسان را از پرتگاهها بالا میآورد و به ذات اقدس الهی میرساند، عنوان كرد: اين امام بزرگوار ادامه میدهند، كه قرآن بهار دل است و با مفاهيم اين كتاب چشمههای معرفت میجوشد و قلب جلا میيابد.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: در روايات ائمه معصومين(ع) آمده كه در سختیها از قرآن كمك بگيريد، سؤالات و درمان بيماريهايتان را در آن بجوئيد و اگر میخواهيد به خدا نزديكتر شويد از راه قرآن وارد شويد.
وی با بيان اينكه دين، قرآن و مذهب برای برخی ابزارهای تجارت در دنيا هستند، ادامه داد: در هر دورهای پاسخ مسائل جديد را میتوان از قرآن استخراج كرد و اين بدان معنی نيست كه قرآن سيال است، بلكه بر اساس روايات در هر عصری مشكلات و مسائل جديدی مطرح میشود، يا برای سئوالات قديمیتر نياز به پاسخهای ديگری است كه باید متناسب با هر زمانی تفسير نويی از قرآن انجام شود و اين نشان از زنده بودن و تازگی كلام وحی است.
رحيمپورازغدی با بيان اينكه قرآن چون كلام خداوند است تكراری نمیشود، گفت: لذا انسان هر چه بيشتر با اين كتاب آسمانی انس میگيرد مانند چشمهای جوشان برايش تازگی دارد.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اينكه بر اساس روايات ائمه معصومين(ع) خستگی هر كسی از قرآن به جهت خسته بودن ذات خودش است، بيان كرد: قرآن مخاطب خود را میشناسد و كسی كه با ميل و اشتياق به سراغ آن رفته، تدبر و انديشه میكند، از تكرار واژگان آن خسته نمیشود و دنيای جديدی از معنا و مسائل پيش چشمش گشوده میشود.
وی با بيان اينكه حتی كسانی كه قرآن را وحی نمیدانند به معجزه بودن آن اعتراف دارند و كتابها در اين زمينه نوشتهاند، اظهار كرد: قرآن مجيد حتی در احياء اديان ابراهيمی مانند مسيحيت و يهوديت نقش غير قابل انكاری دارد و تجليلی كه از اين اديان و پيامبرانش در اين كتاب الهی شده در كتابهای خودشان نشده است.
رحيمپورازغدی با اشاره به اينكه كلمات دنيا و آخرت هر دو به تعداد مساوی در قرآن آمده است، ابراز كرد: اين امر به معنای وجود تعادل در نگاه اسلامی به دنيا و آخرت است كه هر دو در جايگاه خود ارزشمند و مهم هستند.
وی با اشاره به اينكه برخی شبهه تحريف قرآن را وارد میكنند، ابراز كرد: تحريف به معنای اضافه و حذف شدن كلمه و عبارتی از قرآن كاملا اشتباه است زیرا تمام روايات ائمه معصومين(ع)، بزرگان شيعه و سنی و حتی نص صريح قرآن اين مسئله را رد میكند.
رحيمپورازغدی با بيان اينكه اگر كسی معتقد شود كه اين قرآن، قرآنی نيست كه بر پيامبر(ص) نازل شده و تغيير كرده است، مسلمان نيست، اضافه كرد: متن قرآن و مصحف منسوب به حضرت علی(ع) يكی است زيرا هر آيهای كه بر رسول اكرم (ص) نازل میشد، متن كامل، شان نزول و توضيحات پيامبر(ص) در مورد آن به ترتيب در كنار هم توسط حضرت علی(ع) در اين مصحف نوشته میشد اما به دلايلی بعد از رسول اكرم(ص) اين نوع نگارش قرآن پذيرفته نشد و قرآنی تهيه شد كه متن كامل و لغات آن بر اساس همان مصحف حضرت علی(ع) بدون ذکر شأن نزول بيان شده لذا اين قرآنی كه اكنون در اختيار ماست همان كلام الهی نازل شده توسط وحی بر خاتم پيامبران(ص) است.
رحيمپورازغدی با بيان اينكه اهل بيت(ع) اجازه ندادند، قرآن نيز مانند انجيل و ديگر كتب آسمانی تحريف شود، افزود: تمام علمای بزرگ شيعه مانند شيخ مفيد، شيخ صدوق، طوسی و ديگران تصريح دارند كه هيچ تحريفی در قرآن كريم صورت نگرفته است.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اينكه سبك زندگی قرآنی علم و آگاهی محور است، ابراز كرد: آيات مختلف و از جمله آيه 36 سوره اسراء «وَ لاَ تَقْفُ مَا لَیْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤَادَ كُلُّ أُولئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولًا، و چيزى را كه بدان علم ندارى دنبال مكن زيرا گوش و چشم و قلب همه مورد پرسش واقع خواهند شد» بيان ميكنند به دنبال هيچ كس و هيچ پرچمی بدون علم و آگاهی راه نيفتيد، مبنای مهم برای سبك زندگی قرآنی داشتن علم است و بنابراين اظهار نظر كردن در هر حوزهای بدون آگاهی حرام است.
وی ادامه داد: آگاهی داشتن مسئوليت میآورد، لذا بايد در كنارش عمل هم باشد و توجه كرد كه هر نوع آگاهی تجربی، شهودی، باطنی و حسی الهی و مسئوليتآور است.
رحيمپور ازغدی بيان كرد: تمام ساختارهای معرفتی انسان هدفدار و برنامهريزی شده است و اگر اتفاقی بود، ديگر مسئول بودن انسان در برابر آنها معنا نداشت.